ένα blog με την ανακοίνωση ενός άτυπου rewind σε κάτι που έχει ξεμείνει ευχάριστα στη ζωή μου από τότε που το πρωτο-έπιασα στα χέρια μου. Θεωρώ τον εαυτό μου ειδεχθή τυμβωρύχο και αμέσως ένιωσα την ανάγκη να μοιραστώ με όσους γίνεται κάποιους από τους θησαυρούς του παρελθόντος. Ευχαριστώ για την ιδέα. Άντε και στις κασέτες!
Προειδοποιώ ότι η σειρά είναι εντελώς τυχαία και έχει να κάνει μόνο με το ξεφύλλισμα που έκανα μέσα στα ερμάρια με το παρελθόν αλλά και το πρόσφατο παρόν μου, καθώς μπορεί να σταμάτησα εδώ και καιρό να ξοδεύω λεφτά για CD, αλλά- θες από μονομανία, θες από ρεβανσισμό (δεν είχα να διαθέσω και πολλά για δίσκους όταν ήμουν 16), βινύλια αγοράζω ακόμη. Και τελικά όπως άκουγα από κάτι "ψαγμένους" μεγάλους εκεί γύρω στα 1989-90, κάποιο καλοκαίρι (ναι είχαν δίκιο) τα βαριά βινύλια είναι χρυσός, τα ελαφριά ασήμι και κάτι γυαλιστερά δισκάκια είναι σκατά (ααα τα επτάιντσα είναι διαμάντια).
1. The Chills - Heavenly Pop Hit (12") Μόλις είχε κανένα δύο χρόνια που είχε μπει το MTV στη ζωή μας και τρέχαμε να αγοράσουμε όλοι κεραία που να πιάνει UHF. Μετά, κατά την πρώτη ακρόαση (γιατί το σήμα ήταν σκατά) έγινε η αιτία να θέλω να ταξιδέψω στη Νέα Ζηλανδία (ακόμα θέλω). Αγορά : κάπου στο Μοναστηράκι το 1990
2. Dream Syndicate - Ghost stories Steve Wynn, είτε σκέτος είτε με την αρχική παρέα...χωρίς περισσότερα. Αγορά από τη Πανεπιστημίου το 1991.
3. Sunnyboys - Days are gone Ίσως ένας δίσκος που μπορεί να χαμογελά από μέσα του με τα κατορθώματα των υπόλοιπων Αυστραλών τα δύο - τρία τελευταία χρόνια. Επίσης ένας δίσκος που είναι τόσο pop που θα τον ζήλευαν πολλοί, αλλά και τόσο rock'n'roll που μόνο οι έρημοι της Ωκεανίας μπορούν να γεννούν. Αγορά: Μοναστηράκι 1988
4. Daft Punk - Robot Rock Πιονιέροι στο είδος και τιμητές όσο του ηλεκτρονικού παρελθόντος και άλλο τόσο του χορευτικού μέλλοντος, σηκώνουν ψηλά τη Γαλλική σημαία, αυτή που κραδαίνει πολύ καλά τα τελευταία χρόνια και η Kitsune. Αγορά : Λονδίνο 2005
5. Belle & Sebastian - The boy with the arab strap Πόσες φορές δεν προσπαθούσα να ερωτευτώ λάθος γκόμενες γιατί πριν λίγο είχα ακούσει ένα, δύο ή και ολόκληρο αυτό το δίσκο ! Και πόσες ακόμη χορδές έσπασα για να μάθω να παίζω σε πρέπουσες (κατά το φτωχό μου μυαλό) περιστάσεις αρκετά από τα τραγούδια του δίσκου. Παρεπιπτόντως, μου θυμίζει κάποια ζόρικα συναισθηματικά χρόνια που τώρα μου φαίνοντα ελάχιστα αστεία. Αγορά: Manchester 1998
6. The Last Drive - Underworld shakedown Mάλλον λίγο ετεροχρονισμένη αγορά, αλλά δεν γίνεται κάτι τέτοιο να το έχεις σε CD ή mp3, είναι ιεροσυλία. Όλα τα κομμάτια ένα κι ένα να μου θυμίζουν ένα βράδυ στο παλιό West στην αρχή της Βουλιαγμένης. Δέκατα γενέθλια των Last Drive και ανελέητος τουρτοπόλεμος και stagediving. Έπρεπε να μην είχαν γεννηθεί στην Ελλάδα. Αγορά: Μοναστηράκι 1995
7. Ultravox - Vienna (7") Τι να πει κανείς για τον κύριο Ure, ακόμα ψάχνω το single του New Europeans. Το αγόρασα με κάτι λίγα που μου είχαν περισέψει από την αγορά ενός δίσκου των Emerson, Lake & Palmer και μου θυμίζει ότι τα σπάνια μπορεί να είναι και μπούρδες ( το "Brain salad surgery" μπορεί να το άκουσα και μία φορα!). Το Vienna είχε λιώσει. Αγορά: Ιπποκράτους 1995
8. The Sound Explosion - Hangover baby b/w Some other guy (7") Πάντα είχα κόλλημα με το garage των εν λόγω παιδιών και πάντοτε προσπαθούσα να τους βλέπω να παίζουν ζωντανά. Είναι βλέπεις η μουσική τους τέτοια που χρεάζεται να βλέπεις το Voxx μούσκεμα από τον ιδρώτα και να καταλάβεις τι θα πει shake!!! Τέτοια live, μόνο οι Drive και οι Fleshtones μου έχουν χαρίσει. Εκεί πίσω στο υπόγειο της Σολωμού. Αγορά: Σόλωνος 1994
9. Cabaret Voltaire - The arm of the Lord Μία αγορά άνευ λόγου, έτσι γιατί είχα διαβάσει μία παλιά κριτική του Ζήλου και συζητώντας το μία Παρασκευή στο Decadence με τον Δασκαλόπουλο στα πικάπ αποφάσισα αγουροξυπνημένος, Σάββατο πρωί να τον αγοράσω. Πήρα και κάτι άλλους μαζί και το βράδυ έμεινα μέσα βλέποντας New Channel (Ερωτοδικείο RESPECT). Όταν έγινε η αγορά ο δίσκος ήταν ήδη επτά ετών. Τώρα τον εκτιμώ αφάνταστα αυτόν το δίσκο Αγορά: Μοναστηράκι 1993
10. Clock DVA - Transitional Voices Περνάμε στα δύσκολα, σε κάτι που ακόμα και τώρα μετά από 36 χρόνια μου φαίνεται δύσπεπτο, αλλά συνάμα πρωτοποριακό. Μου θυμίζει πολλούς που κάνουν πλέον μουσική με ένα software, όταν οι ανωτέρω χρησιμοποιούσαν τρανζίστορ, ημιαγωγούς και δυαδικό ρεύμα σε μεγαλυτέρων διαστάσεων συνθετητές. Αγορά: Λονδίνο 1997
11. Thelonious Monk - Straight no chaser (OST) Χωρίς να έχω δει την ταινία και με ένα ένστικτο ότι ο Monk σε αυτό το δίσκο θα είναι όσο βρώμικος χρειάζεται, τον αγόρασα στη Carnaby street σε ένα απίθανο δισκοπωλείο μόνο με Jazz και κυρίως ειδικευμένο στο Philly sound. Τον είχα αγκαλιά σε όλη την επιστροφή μαζί με αρκετά κομμάτια από ασύνδετα μουσικά είδη. Δίπλα μου οι νεοέλληνες είχαν αρχίσει να σκέφτονται πυ θα φορέσουν τα ρούχα που πήραν από την Oxford. Αγορά: Λονδίνο 2004
12. The Stranglers - Feline Μακάρι να είχα περιθώρια να χωρέσω όλους τους δίσκους των συγκεκριμένων στο κεφάλι μου και να ξυπνάω με το Midnight summerdream...δε γίνεται. Πίσω στο Θέατρο Βράχων μπορεί το 1995 (δεν είμαι και απόλυτα σίγουρος), μπορεί να ήταν αρκετά μεγάλοι σε ηλικία αλλά σίγουρα δε μετρά και ούτε μετρούσε αυτό στα αφτιά και στα μάτια μου. Αγορά: Πανεπιστημίου 1988
Γύρισα τόσο πίσω...Είναι μερικές φορές επίπονο αλλά και ταυτόχρονα ένα είδος καθαρτηρίου.
Ευτυχισμένο το 1989.
Ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Αντρέα για την υπομονή του να φωτογραφηθεί για τις ανάγκες του concept.
Σιγά σιγά ήρθε και το καλοκαίρι κι όσο αδυνατίσαμε αδυνατίσαμε, αν δεν... τότε το μόνο που μας μένει είναι ο εγκλεισμός στο σπίτι και η κυκλοφορία μόνο τις πολύ βραδινές ώρες φορώντας σκούρα και πολύ φαρδιά ρούχα, αφού θα έχουμε ακούσει όλη την προηγούμενη ημέρα "έντεχνη" μουσική. Φυσικά κανένας άλλος δεν μπορεί να μας καλύψει μουσικά και στυλιστικά με τέτοια μυαλά, παρά μόνο ο Σταμάτης Κραουνάκης και η Ελευθερία Αρβανιτάκη (το άλλοθι των ατροφικών και των ανορεξικών). Για τους υπόλοιπους φυσιολογικούς χοντρούς αλλά και τους λίγους εναπομείναντες αδύνατους οι παραλίες άνοιξαν και σας περιμένουν να ξοδέψετε την ενδυματολογική σας ματαιδοξία ρουφώντας freddo ή κανένα γυναικωτό coctail σε πλαστικό ποτήρι. Ήταν μία εισαγωγή που παραπέμπει σε περιοδικά ποικίλης ύλης. Όχι ότι κάπου εκεί δεν κρύβεται η αλήθεια για το Νεο-Έλληνα αλλά εν πάσει περιπτώσει δεν μπορώ να κάνω τίποτε πια ούτως ώστε να αλλάξω τα πράγματα που έτσι κι αλλιώς πάνε τέλεια ! Το μόνο που χρειάζεται για να ολοκληρωθώ ως σύγχρονο ον του 2009 και δη καλοκαιρινό είναι η μάταια αναπάντητη τρομακτική παιδική μου απορρία : " Αν τηλεφωνήσεις με αναλογική συσκευή ακριβώς τα μεσάνυχτα (24:00) στο 666, τι θα συμβεί ;" Μία απάντηση που ούτε ο Κώστας Χαρδαβέλας δεν έχει καταφέρει ακόμα να μου την απαντήσει... Κατά τ'άλλα Shut up & Listen
1. We Plants Are Happy Plants - Apollo
Posts
