麗港城

 οχι πολλα πολλα τουτο το μηνα, μας γαμησε για τα καλα αυτη η υγρασια. ειναι και που κολλησα με ενα βιβλιο που την αφορμη μου την πεταξε ο κυρ-ραγκεντης (ο τονος στο α) και που οντως εμαθα μερικα πραματα...

- οτι οι πανκηδες δεν εμαθαν απο τα λαθη των χιππηδων...και πως να μαθουν αν δεν ειχαν ακουσει ποτε τους εθνικο σταρ; (μεγαλη κουβεντα που ομολογω οτι δεν την ειχα σκεφτει ουτε στο σφιξιμο στον καμπινε).

- οτι οι devo δεν ηταν τελικα τοσο καραγκιοζηδες (εχω κι εγω ηλιθια κολληματικα συμπλεγματικα στερεοτυπα)

- ποσο μπροστα ηταν οι voivod και ηταν και καναδοι (αυτο ειναι ασχετο).

- οτι κατι εμαθε ο κυρ-ντερτι μπητσις και αντιγραφει τοσο καλα τους suicide. παρ'οτι ταϊβανεζος, ισως να εσκασε γεννα απο καμια παρτουζα του Rev, και του J. L. Pierce με τη δεσποινις Λυδια.

- οτι δεδικαιωνται οι φτηνο-αγορες της mute και τα ακαταλαβιστικα των Cabaret Voltaire σε περιοδους αφραγκιας.

- οτι αδιαφορω ακομα στο ακουσμα των θρομπινγκ γκριστλ. ή ειμαι πολυ ρηχος ή καπως χαμηλης νοημοσυνης ή μπορει και να ειναι μια αηδια και μιση.

- οτι οι σκωτσεζοι, αξιως χαιρουν της εκτιμησης μου, χωρις φυσικα αυτοι να το ξερουν.

- το κεφαλαιο Fall, δε το διαβασα διοτι θα το θεωρουσα βλασφημια να ειναι μονο μερικες σελιδες κι οχι καποιοι τομοι.

- οτι πηρα λαθος μινι-μπας και αντι για λαι κονγκ σενγκ, βρεθηκα στο σαμ σουι πο.

- οτι προτιμησα το τσαι με γαλα του 298 αντι να νευριασω που γεννηθηκα το 73 και δεν προλαβα και τοσα.

 

παλι στον ιδιο δρομο. φτωχοι mainlanders με λαμε σακακια και χρυσες θηκες στα δοντια, θα φορτωσουν σκονες γαλατα στις βαλιτσες, τα τριχρονα με hello kitty (hell-o-kysti), θα φανε δυο μπιγκ-μακ μασωντας τα παγακια της κοκα-κολας και θα ξημερωσουν καπου στα συνορα με το σενζεν αγκαλια με μια πραντα.

- κατι τελευταιο που εμαθα ειναι, οτι αμα δε σε αφηνουν να διαβασεις στην παραλια τον επιλογο (επειδης ο γιος σου σπουδαζει αρχιδι απο τα τεσσερα), τουλαχιστον βαλε ακουστικα και ακου Tuxedo Moon. μου ελειπε ομως το γαμημενο το βινυλιο κι ας πηδουσε η βελονα στο "the waltz". δεν μπορεις να τα εχεις και ολα. η παραλια τουλαχιστον αξιζε τη θυσια κι ας μην εκανα δυο μερες ουτε μια βουτια...τελικα το καμπινγκ στην ερτ ηταν καλυτερο απο το καμπινγκ στην ταϊ λονγκ γουαν.

...και το σπιτικο ελ-πι, ετσι για σπασιμο. και που'σαι, αν εχεις χρονο κατσε να μελετησεις ρε συ το "our band could be your life" του M. Azerrad, εχει πολυ ψωμι.

ο μηνας της φλωριας επιστεφει σε φτηνη ποπ για το πληθος που κορεστηκε στους μεγαλους ηχους και την αρ-γιου-ρεντυ φαση της κοινωνιας...οχι μουνακι δεν ειμαι ετοιμος, μολις μου εφυγαν στο βρακι μου και ξυπνησα πριν λιγο...αγαμησου.

 

80's Bad Haircut  - Cheese on Bread
A Grave With No Name - Dig Me Out
Beliefs - Catch My Breath
Eastern Hollows - Tears 
Holidays - Believe
Moscow Olympics - Reprise
Peru - Clueless (η μπαντα γαμει)
Peru - Driving
Peru - Love's Young Dreamer Strikes Again
Pinkie - It Shouldn't Have Happened at All
Tape Waves - Somewhere
The Moments - Past Light
The Moments - Shining Eyes
The Ropes - America Will Copy (επισης γαμει)
The Ropes - Post-entertainment
The Soft City - One Last Look

 απο εδω ολη η φασαρια

κορν φλεϊκσ

 παλι πισω. πλαστικη βολτα στο διαδρομο με τα αφυδατωμενα νουντλς και μετα στα ζυμαρικα, τα ζαχαρωτα...ταμειο. σημερα το μαθημα εχει "σιωπη"...περιεχομενο ουδεν. δεν υπαρχει ενα ειδος σιωπης. ουτε ενα. ουτε με το ιδιο αποτελεσμα, διοτι η σιωπη ειναι αποτελεσματικη. ευτυχως ή δυστυχως με διακατεχει μια ανιατη δυσχρωματοψια, η οποια με καθιστα ανημπορο να διακρινω στα πολλα χρωματα τα λιγα. η σιωπη μερικες φορες με βοηθα να ξεχωρισω ηχους αναμεσα σε εναν οχλο, μια μαζα θορυβων. εξαφανιζει την καθε εννοια ηχου. αφηνει κενο για να χωρεσει μονο οτι κατεβαζει εκεινη την ωρα το μυαλο μου. reverse engineering του νου.

απωλεια αισθησης του ηχου η οποια συσχετιζεται με την ωρα αφιξης της απωλειας αλλα και τη διαρκεια της απολαυσής της. αλλη η σιωπη ενος βωβου οχλου σε πρωινο λεωφορειο, αλλη αυτη σε διαδρομο σουπερμαρκετ αναμεσα απο γεματες εψιλον προτηγανισμενες τροφες.

η πιο μαγικη -για εμενα, απο ολες ειναι η σιωπη που ερχεται κατα τις τεσσερεις το πρωι. ειναι πριν τον ηλιο. τα ματια μου βρισκω να στηριζονται ή και να υποστηριζονται απο τους μισοαδειους δρομους. λιγα οχηματα. μισο-αδεια λεωφορεια. αδεια σταματημενα ταξι με αναμενα κιτρινα θολα φωτα καμπινας, στην ουρα. νυχτερινα μινι-μπας κουβαλανε μισο-κοιμισμενους και μισο-ξυπνιους, ειτε απο αρνηση στη μερα που θα 'ρθει, ειτε απο αρνηση στη φυγη της προηγουμενης νυχτας...αμβλυνοντας τη νυχτα, οξυνοντας τις κορες των ματιων μου. εγω ξυπνιος.

πεζογεφυρα. 34 σκαλια πανω. 127 βηματα καβαλωντας τη μεγαλη λεωφορο. 34 σκαλια κατω. δυσωδια του λιμανιου διπλα απο το σταθμο περισυλλογης των καδων. ζευγαρι ρακοσυλλεκτες κοιμαται ακομα πανω στα καροτσια τους. τα ιδια που κουβαλανε ναϋλον και χαρτονια, καπνιζοντας ευμεγεθεις γοπες. 237 βηματα κατω απο τη γεφυρα. 3 ξερατα, σπονδη στο ασωτο σαββατοβραδο. απομειναρια μιας οποιας δισακεδασης. 1 στους 3 κανει ακομα παρεα στη θυσια του ή αδυνατει να την αποχωριστει ακουμπισμενος σε διαφημιση κινητης τηλεφωνιας. στο εστιατοριο με τα γεμιστα καβουρια, νεαρες και κυριοι πιπιλανε ακομα δαγκανες φορωντας λαμε υφασματα, ασπρες λεπτες καλτσες, χρυσαφί ταυτοτητα και λιγδα απο σογιελαιο στα δαχτυλα με τα μακρια νυχια. στριβοντας αριστερα. δημοσια ουρητηρια (παντα τα φοβομουν ολα, χωρις και ποτε να εχω μπει μεσα). 124 βηματα. Ν619...σταση. καθε εικοσι λεπτα και τις περισσοτερες φορες το βλεπω να φευγει πλησιαζοντας, λες και με περιμενει κρυμμενο. η ατελειωτη ευθεια του δρομου τραυματιζεται απο γραμμες τραμ, καποια ποδηλατα φορτωμενα χαρτονια και ανθρωπους που καπνιζουν γοπες. τρεις μικροστηθες χαϊδευουν τα κινητα τους με μεγαλα πλαστικα νυχια γεματα στρας. αδυνατες. τεραστιες πλαστικες βλεφαριδες, αδυνατα ποδια με κολαν που αδυνατουν να εφαρμοσουν. θα παρουν το νυχτερινο για το Σα Τιν. θελω να σπασω τα ποδια ολων αυτων που μολις φτανουν στη σταση, ερχεται το λεωφορειο που ακριβως θελουν. γαμημενα οντα! ερχεται...

χενεσσυ, βικτωρια παρκ, ανατολικο τουνελ, λαμ τιν. κοιταζοντας εξω. κοκκινη αχλυς απο τις φιλιππινες, θολο ξημερωμα γεματο σκονη απο τυφωνα απο καπου στον ειρηνικο. (σκεφτομαι τους ανθρωπους που ειχα, που εχω, που θα ηθελα να εχω κοντα μου). οι στασεις γεμισαν πλεον στολες με μαθητες απο ροζ μπουτια και παραφουσκωμενες τσαντες, σε μπλε, καρω, γκρι σοβαρες στολες. ζελε απο φρεκο-μαξιλαρο-ανακατεμμενα μαλλια μαζι με χαρτοφυλακες. σοβαρα ακομψα, μετριας αξιας σκαρπινια εργασιας σε τραπεζα, με μια μικρη ισως ασυλληπτη τρυπα στη δεξια καλτσα. εξηνταρηδες σεκιουριτυ με στολες υπο-μπατσου δυο νουμερα φαρδυτερες. πρωινες εφημεριδες, δωρεαν, με προσφορες.

παρανομωντας στη διαβαση πεζων. ξεχασα οτι περπαταω.ξεχασα οτι ειμαι πεζος. δεξια. ευθεια. 400 και κατι βηματα. ολα αλλαξαν, ολα γυριζουν στο ιδιο. τελειωνει στα ακουστικα το Delirium των Underground Youth. αφηνω τα ακουστικα βωβα στο κεφαλι, δε θελω να ακουσω τιποτε αλλο για σημερα. σημερα;

σιωπη. μανητικη καρτα. ασανσερ.

καλημερα.

καληνυχτα.

Death And Vanilla - Cul-de-Sac
Dial M For Murder! - The Mourning Comes The Morning After
Linea Aspera - Malarone
NO CEREMONY/// - Feelsolow
The Carousel - My Boy And His Motorbike
The Laurels - Jack Cathedral
The Underground Youth - Morning Sun
The Underground Youth - Silhouette
The Vera Violet -She's So Epic
Tiny Fireflies - Your Love
Tollund Men - Fire
Warpaint - Set Your Arms Down

απο εδω και με προσοχη