pop will reheat itself

μας ετελειωσε και η ασκηση του δημοκρατικου δικαιωματος και εχει επιστροφη στην απολυταρχικη-προπαγανδιστικη και μισανθρωπικη α-τακτικη οπου χρονια υπηρετει πιστα το παρον ληστολογιο.

τρελο γλεντι μετα πυροτεχνηματων, ξεφαντωματος και λοιπων εορταστικων παρελκομενων, υπο τη γλυκυτατη αναμνηση του αλκη στεα ακολουθησε το μπασιμο της νεας χρονιας. φρεσκοξυρισμενα ολα, απο μαγουλα και μπουτια, εως μουνακια και μασχαλες, χωμενα μεσα σε καινουργια ετοιμα ενδυματα. χειραψιες με φρεσκοκομμενα νυχια, εναγκαλισμοι παχεων παλτο και ασπασμοι με brut και pino sylvestre. εχει περασει καιρος απο τοτε οπου η φανφαρα για την αλλαγη της χρονιας ειχε καταπλακωθει απο το αγχος-διλημμα "προδρομος ή τσακας" και ολα πια απελευθερωμενα απο τη στειρα τηλεκατευθυνομενη μαζικη κουλτουρα οδεουν προς ουτοπια μερια.

παγκοσμια γαληνη και ελπιδα για κατι νεο, ηρθε με το θειο βρεφος. ο ελληνισμος θα λαμψει!

περπατω εις το δασος του sham shui po. δασος απο λαμπακια, φτηνες βιτρινες και στενες σκαλες. σκαλες ντυμενες με εμμετους απο λαμπακια LED να σχηματιζουν βυζακια, μπουτακια και χερακια. σε τριαντα σκαλια μπορεις να νιωσεις την ηδονη. τον κιτρινο πυρετο. οτι δεν καταφερει να ανεβει τα σκαλια ή βαρεθει να περιμενει μεσα σε μικρα δωματια χωρισμενα με νοβοπαν λιγων χιλιοστων, ανεβοκατεβαινει τις σκαλες του μετρο ή καπνιζει πανω απο τους γνωστους πορτοκαλι καδους, μαρλμπορο μεντα.

οι λεπτομερειες σε κανουν να ξεχωριζεις, οσο ελαχιστες κι αν μπορουν να γινουν αυτες.
ναϋλον-δερματινες γυαλιστερες μποτες, καθρεφτες των LED. τα λιωμενα τακουνια φανερωνουν φτηνια και μετρημενα χιλιομετρα, παρεα με φω κοσμηματα. οι γοπες εχουν ακομη τα αποτυπωματα απο τα κραγιον που πωλουνται στους παγκους του Ladies-market της Temple Street...οτι περισσεψει θα καλυψει με γκλοσσυ μεγαλειο τις στερημενες ψωλες ντοπιων και εξπατ που θελουν να γευτουν την ασιατικη εμπειρια.
η βαρδυα θα τελειωσει και οι μποτες θα ξεσκεπασουν τα σαπισμενα πελματα.
ντινκ! 7-eleven φουρνος μικροκυμματων. ορθιο φαγητο στο ψιλικατζιδικο, φτηνο και γρηγορο...ολα ετσι γινονται φτηνα και γρηγορα, μεχρι την επομενη μερα. ο κοσμος φτιαγμενος πρακτικα και πλαστικα, συμβατα με τις αναγκες και τους ποθους των.
αντι ευχολογιου για καλυτερη χρονια και αρχιδια, ας εστιασουμε την οργη στις μικρες λεπτομερειες οπου μας συνθλιβουν την υποσταση και κανουν τα δευτερολεπτα μας ασημαντα.
δεν ξεχνω. τα κωλο-ασανσερ
για να ηρεμησουν τα πνευματα εχουμε για φετος:
Finmark! -We're not Koping (το twee που αγαπησαμε)
YAST (σουηδικη γυμναστικη επιπεδου)
Dunes (ονειρικες surf-dreampop μινιατουρες) και στα ιδια κυβικα αξιζει την προσοχη το EP των Hibou, των Minks και των Proper Ornaments
Palms of Fire - Call me EP (pure pop)
εξισου καλες ποπ επιλογες ειναι οι Tape Waves με το Drifting EP (με ολιγη απο surf) και το Strange Pleasures των Still Corners (ποσο ακυρο ειναι οταν γραφεις για ποπ και στο ηχειο λυσσαει το EP των Antimob !!)
μεγιστο ποπ πονημα και αξιο τεκνο bedroom-pop το ποπ οργιο των Peru. η ειλικρινεια σε ολο της το μεγαλειο.
καλο neo-shoegaze ειναι και των Soft Shadows - Reverb Is For Lovers, μολις το τσιμπησα και θα το μελετησω καταληλα. οταν θα εχω αναγκη για λιγο γλυκο θορυβο, λιγο ακομη σημασια μπορει να δωσω και στο περισυνο των KVB - Immaterial Visions.
γυναικειο και γνησιο, επισης των Golden Grrrls - "We've got..."
ηλεκτρονικο δεν ειχε μπολικο φετος ή μαλλον δε δωσαμε και τοσ σημασια ενεκα συγκυριων.
αφησα χρονο για μελετη στο τριπλο αφιερωμα -φορο τιμης στο μεγιστο μηχανικο του γερμανικου ηχητικου τειχους με το αξιο μελετης και οχι γλεντιου Who's that Man. Conny Plank
Anoraak - Chronotropic (ρετροϊδες, ακουγεται σαν αιμορροϊδες, εεε; αναλογικο -μακαρι να ητανε)
και πανω στα χναρια των Neu! και μετεπειτα των Appliance πατανε τα βηματα των Eat Lights Become Lights - Modular Living. καλη kraut λογικη.
τελος, εχοντας μια τρυφερη λατρεια στους Junior Boys,  θα ξοδευα μια κυριακη απογευμα να κοιταω το λιμανι απο το παραθυρο και να ακουσω το Praxis Makes Perfect των Neon-Neon.
τελος για τελος το νεο δωρεαν EP των Ropes - The Man Who Refused To Be Born, εχει ολα κι ολα τρια κομματια δυναμιτες.
αυτα για τωρα.
κι οπως ειπα...δεν ξεχνω τα κωλο-ασανσερ.
ζητω ο απολυταρχικος νεο-σουρεαλισμος.

ενα δειγμα απο ολα αυτα, ετσι για το καλο. απο εδω.

麗港城

 οχι πολλα πολλα τουτο το μηνα, μας γαμησε για τα καλα αυτη η υγρασια. ειναι και που κολλησα με ενα βιβλιο που την αφορμη μου την πεταξε ο κυρ-ραγκεντης (ο τονος στο α) και που οντως εμαθα μερικα πραματα...

- οτι οι πανκηδες δεν εμαθαν απο τα λαθη των χιππηδων...και πως να μαθουν αν δεν ειχαν ακουσει ποτε τους εθνικο σταρ; (μεγαλη κουβεντα που ομολογω οτι δεν την ειχα σκεφτει ουτε στο σφιξιμο στον καμπινε).

- οτι οι devo δεν ηταν τελικα τοσο καραγκιοζηδες (εχω κι εγω ηλιθια κολληματικα συμπλεγματικα στερεοτυπα)

- ποσο μπροστα ηταν οι voivod και ηταν και καναδοι (αυτο ειναι ασχετο).

- οτι κατι εμαθε ο κυρ-ντερτι μπητσις και αντιγραφει τοσο καλα τους suicide. παρ'οτι ταϊβανεζος, ισως να εσκασε γεννα απο καμια παρτουζα του Rev, και του J. L. Pierce με τη δεσποινις Λυδια.

- οτι δεδικαιωνται οι φτηνο-αγορες της mute και τα ακαταλαβιστικα των Cabaret Voltaire σε περιοδους αφραγκιας.

- οτι αδιαφορω ακομα στο ακουσμα των θρομπινγκ γκριστλ. ή ειμαι πολυ ρηχος ή καπως χαμηλης νοημοσυνης ή μπορει και να ειναι μια αηδια και μιση.

- οτι οι σκωτσεζοι, αξιως χαιρουν της εκτιμησης μου, χωρις φυσικα αυτοι να το ξερουν.

- το κεφαλαιο Fall, δε το διαβασα διοτι θα το θεωρουσα βλασφημια να ειναι μονο μερικες σελιδες κι οχι καποιοι τομοι.

- οτι πηρα λαθος μινι-μπας και αντι για λαι κονγκ σενγκ, βρεθηκα στο σαμ σουι πο.

- οτι προτιμησα το τσαι με γαλα του 298 αντι να νευριασω που γεννηθηκα το 73 και δεν προλαβα και τοσα.

 

παλι στον ιδιο δρομο. φτωχοι mainlanders με λαμε σακακια και χρυσες θηκες στα δοντια, θα φορτωσουν σκονες γαλατα στις βαλιτσες, τα τριχρονα με hello kitty (hell-o-kysti), θα φανε δυο μπιγκ-μακ μασωντας τα παγακια της κοκα-κολας και θα ξημερωσουν καπου στα συνορα με το σενζεν αγκαλια με μια πραντα.

- κατι τελευταιο που εμαθα ειναι, οτι αμα δε σε αφηνουν να διαβασεις στην παραλια τον επιλογο (επειδης ο γιος σου σπουδαζει αρχιδι απο τα τεσσερα), τουλαχιστον βαλε ακουστικα και ακου Tuxedo Moon. μου ελειπε ομως το γαμημενο το βινυλιο κι ας πηδουσε η βελονα στο "the waltz". δεν μπορεις να τα εχεις και ολα. η παραλια τουλαχιστον αξιζε τη θυσια κι ας μην εκανα δυο μερες ουτε μια βουτια...τελικα το καμπινγκ στην ερτ ηταν καλυτερο απο το καμπινγκ στην ταϊ λονγκ γουαν.

...και το σπιτικο ελ-πι, ετσι για σπασιμο. και που'σαι, αν εχεις χρονο κατσε να μελετησεις ρε συ το "our band could be your life" του M. Azerrad, εχει πολυ ψωμι.

ο μηνας της φλωριας επιστεφει σε φτηνη ποπ για το πληθος που κορεστηκε στους μεγαλους ηχους και την αρ-γιου-ρεντυ φαση της κοινωνιας...οχι μουνακι δεν ειμαι ετοιμος, μολις μου εφυγαν στο βρακι μου και ξυπνησα πριν λιγο...αγαμησου.

 

80's Bad Haircut  - Cheese on Bread
A Grave With No Name - Dig Me Out
Beliefs - Catch My Breath
Eastern Hollows - Tears 
Holidays - Believe
Moscow Olympics - Reprise
Peru - Clueless (η μπαντα γαμει)
Peru - Driving
Peru - Love's Young Dreamer Strikes Again
Pinkie - It Shouldn't Have Happened at All
Tape Waves - Somewhere
The Moments - Past Light
The Moments - Shining Eyes
The Ropes - America Will Copy (επισης γαμει)
The Ropes - Post-entertainment
The Soft City - One Last Look

 απο εδω ολη η φασαρια

rock'n'roll saved my soul (ιστοριες της νιοτης)

 χρονια τωρα, ψαχνοντας τους κωδικες επιτυχιας μιας τελειας συναυλιας, εφτασα χωρις να το θελω (ετσι οπως σε μαθαινουν μαλλον ποδηλατο, βγαζοντας σου βιαια τις βοηθητικες ροδες) στο κομβικο σημειο που λες κιθαριστας ή ντραμερ (;)...γινεται απο πλεονεξια να παρω και τα δυο(;)...

οχι!

στα αρχιδια μου. ας με παρει η κατηφορα κι ας μου χωθει το παλουκοσελο στο κωλαντερο μεχρι να σταματησω, κι ας φτυνω τις ζαντες και τα γρασσα απο τα ματωμενα μου δοντια. θα παρω και τα δυο. για οσο μπορεσω. κι ας πεσω στο πρωτο πεταλι. εξ'αλλου ποιος ειπε αλλωστε οτι κανουν κουμαντο οι ικανοι. κουμαντο κανουν οι συγκυριες και οι μπασιστες, γι'αυτο αλλωστε καταντησαν να ξεπεσουν στην τζαζ και να προσθετουν συνεχως χορδες στα οργανα τους μεχρι να τα μετατρεψουν σε αρπα...αρπα τ'αρχιδια μου τωρα και ακου.

μια κιθαρα, ενα λαχανι βρακι, ενα τουρμπανι με φτερα να υπερκεινται μιας επαισχυντης γυναικομαστιας...αλλη μια κιθαρα, δυο πεταλια φορεμενα σε δυο τυμπανα, αλλο ενα λαχανι τουρμπανι που στροβιλιζεται με σκοπο την κατατροπωση του κακου... τα pebbles, η motown, το εγγλεζικο freakbeat, η del-fi records, τα back from the grave, ολα χωμενα και μαζικα φτυσμενα μεσα απο τα ακρυλικα τουρμπανια μονο και μονο για τον απολυτο εξαγνισμο, τη σωτηρια της ψυχης.

 κι εκει που ολα πηγαινουν μπροστα, νιωθεις την αναγκη να κοιταξεις πισω. να γυρισεις πισω στην ανακυκλωση ολους τους ημιαγωγους που "γυαλιζουν" τα τελευταια χρονια τα αυτια μας με την τελειοτητα οπως αυτη παρηχθη σε διδακτορικες διατριβες του ΜΙΤ και σε ιλουστρασιον προσπεκτους. ενα πηνιο, παρεα με ενα φθαρμενο καλωδιο. σκισμενα δερματα, κολημμενα με σελοτεϊπ. λογια φτυσμενα μαζι με φτηνιαρες μπυρες, μετριοτητες και λογοτεχνικα αισχη.

αν δεν καταλαβες ως τωρα, μαλλον ειχες κατω απο το μαξιλαρι σου στα εικοσι το "γλαρο ιωναθαν", στα εικοσιπεντε "νοκια" με φιδακι και στα τριαντα ονειρωξη με τον πετρο γαϊτανο. αν παλι δε συνεβησαν ολα αυτα σε εσενα και τελεις ακομα εν αγνοια, μαλλον εχεις πετυχει στη ζωη σου παρα πολλα που η ιδια η ζωη σε προικισε με στραβισμο και κωφωση.

  

οι ριζες εξ'αλλου του καθενος ειναι αυτες που με βαστανε ορθιο και οι μυρωδιες στοιχειωνουν, σαπιζοντας, το παρελθον μου. πιστευω πλεον οτι καποτε, το να μη θυμαμαι τιποτε σε πιθανο καποιο μπλακ-αουτ, δε θα με τρομαξει τοσο, οσο να μην μπορω να ανακαλεσω τις οσμες του παρελθοντος.

μυρωδια απο καμμενο καλωδιο. βαρυ αρωμα απο λακ του '60. χαλασμενο μπριλ-κρημ. μα πανω απ'ολα αυτη η οσμη της λαμψης. ο ηχος που με εσυρε ως εδω και θα με σερνει ακομα απο τη μυτη.

 και κατι τελευταιο για σημερα. παρατηρω τωρα προφατα ενα ανελεητο πολεμο (μαζι με ενα αγχος), της ρατσας των μετα-μοντερνων εναλλακτικων (εχει καταντησει μπαναλ η γνωστη πλεον λεξη χιπστερ), εναντια στον ιδιο τους τον καθρεφτη. δεν καταλαβαινω ρε δικε μου τελικα, αν ειναι οντως ικανοτητα του εφηβικου κατεστημενου να παραγει καβλοσπυρα και μετα να απολαμβανει σπαζοντας τα, εμπρος στον καθρεφτη ή ενα ακομα βημα προς την κοινωνικη τελειοτητα (σικ).

βασικα, επειδη με τα κοκτεϊλ δεν πολυγαμας αλλα χαχανιζεις αξυριστος πανω σε ποδηλατα και πεζοδρομια, χιλιες φορες anthrax, βερμουδα και μπυρα. κι εκει δε γαμας, αλλα νιωθεις ρε πουστη μου.

τιμιοτης μηδεν και μην ξεχνας...οτι κουμαντο καποτε θα κανουμε κι εμεις οι μετριοι, εκει αναμεσα στα ρεπο των ικανων. 

Υ.Γ.

πλακα, πλακα τωρα μπορει με το ζορι σε μια πολη οκτω εκατομμυριων, πενηντα νοματαιοι να ειναι ξεφτιλα, αλλα το οτι τις ιδιες μερες ειχε sold out σε μπλερ και εδειχνε στα σινεμα λαϊβ των κουην, πιστευω να εμποδισε το πληθος να απολαυσει τον king khan. γλεντζεδικα σε λιγο.

Another Sunny Day - You Should All Be Murdered


Blue Orchids - Bad Education

Crocodiles I Wanna Kill

Girls Against Boys - One Does of Truth

Make-Up - I Am The Pentagon

The Durutti Column - Never Known

The Fall - Sir William Wray

The Field Mice - Emma's House

The Smiths - Girl Afraid

The Virgin Tongues - Six Feet Underground

The Wake - O Pamela

The Wake - Sail Through

ολη η τιμιοτητα απο εδω.