pop will reheat itself

μας ετελειωσε και η ασκηση του δημοκρατικου δικαιωματος και εχει επιστροφη στην απολυταρχικη-προπαγανδιστικη και μισανθρωπικη α-τακτικη οπου χρονια υπηρετει πιστα το παρον ληστολογιο.

τρελο γλεντι μετα πυροτεχνηματων, ξεφαντωματος και λοιπων εορταστικων παρελκομενων, υπο τη γλυκυτατη αναμνηση του αλκη στεα ακολουθησε το μπασιμο της νεας χρονιας. φρεσκοξυρισμενα ολα, απο μαγουλα και μπουτια, εως μουνακια και μασχαλες, χωμενα μεσα σε καινουργια ετοιμα ενδυματα. χειραψιες με φρεσκοκομμενα νυχια, εναγκαλισμοι παχεων παλτο και ασπασμοι με brut και pino sylvestre. εχει περασει καιρος απο τοτε οπου η φανφαρα για την αλλαγη της χρονιας ειχε καταπλακωθει απο το αγχος-διλημμα "προδρομος ή τσακας" και ολα πια απελευθερωμενα απο τη στειρα τηλεκατευθυνομενη μαζικη κουλτουρα οδεουν προς ουτοπια μερια.

παγκοσμια γαληνη και ελπιδα για κατι νεο, ηρθε με το θειο βρεφος. ο ελληνισμος θα λαμψει!

περπατω εις το δασος του sham shui po. δασος απο λαμπακια, φτηνες βιτρινες και στενες σκαλες. σκαλες ντυμενες με εμμετους απο λαμπακια LED να σχηματιζουν βυζακια, μπουτακια και χερακια. σε τριαντα σκαλια μπορεις να νιωσεις την ηδονη. τον κιτρινο πυρετο. οτι δεν καταφερει να ανεβει τα σκαλια ή βαρεθει να περιμενει μεσα σε μικρα δωματια χωρισμενα με νοβοπαν λιγων χιλιοστων, ανεβοκατεβαινει τις σκαλες του μετρο ή καπνιζει πανω απο τους γνωστους πορτοκαλι καδους, μαρλμπορο μεντα.

οι λεπτομερειες σε κανουν να ξεχωριζεις, οσο ελαχιστες κι αν μπορουν να γινουν αυτες.
ναϋλον-δερματινες γυαλιστερες μποτες, καθρεφτες των LED. τα λιωμενα τακουνια φανερωνουν φτηνια και μετρημενα χιλιομετρα, παρεα με φω κοσμηματα. οι γοπες εχουν ακομη τα αποτυπωματα απο τα κραγιον που πωλουνται στους παγκους του Ladies-market της Temple Street...οτι περισσεψει θα καλυψει με γκλοσσυ μεγαλειο τις στερημενες ψωλες ντοπιων και εξπατ που θελουν να γευτουν την ασιατικη εμπειρια.
η βαρδυα θα τελειωσει και οι μποτες θα ξεσκεπασουν τα σαπισμενα πελματα.
ντινκ! 7-eleven φουρνος μικροκυμματων. ορθιο φαγητο στο ψιλικατζιδικο, φτηνο και γρηγορο...ολα ετσι γινονται φτηνα και γρηγορα, μεχρι την επομενη μερα. ο κοσμος φτιαγμενος πρακτικα και πλαστικα, συμβατα με τις αναγκες και τους ποθους των.
αντι ευχολογιου για καλυτερη χρονια και αρχιδια, ας εστιασουμε την οργη στις μικρες λεπτομερειες οπου μας συνθλιβουν την υποσταση και κανουν τα δευτερολεπτα μας ασημαντα.
δεν ξεχνω. τα κωλο-ασανσερ
για να ηρεμησουν τα πνευματα εχουμε για φετος:
Finmark! -We're not Koping (το twee που αγαπησαμε)
YAST (σουηδικη γυμναστικη επιπεδου)
Dunes (ονειρικες surf-dreampop μινιατουρες) και στα ιδια κυβικα αξιζει την προσοχη το EP των Hibou, των Minks και των Proper Ornaments
Palms of Fire - Call me EP (pure pop)
εξισου καλες ποπ επιλογες ειναι οι Tape Waves με το Drifting EP (με ολιγη απο surf) και το Strange Pleasures των Still Corners (ποσο ακυρο ειναι οταν γραφεις για ποπ και στο ηχειο λυσσαει το EP των Antimob !!)
μεγιστο ποπ πονημα και αξιο τεκνο bedroom-pop το ποπ οργιο των Peru. η ειλικρινεια σε ολο της το μεγαλειο.
καλο neo-shoegaze ειναι και των Soft Shadows - Reverb Is For Lovers, μολις το τσιμπησα και θα το μελετησω καταληλα. οταν θα εχω αναγκη για λιγο γλυκο θορυβο, λιγο ακομη σημασια μπορει να δωσω και στο περισυνο των KVB - Immaterial Visions.
γυναικειο και γνησιο, επισης των Golden Grrrls - "We've got..."
ηλεκτρονικο δεν ειχε μπολικο φετος ή μαλλον δε δωσαμε και τοσ σημασια ενεκα συγκυριων.
αφησα χρονο για μελετη στο τριπλο αφιερωμα -φορο τιμης στο μεγιστο μηχανικο του γερμανικου ηχητικου τειχους με το αξιο μελετης και οχι γλεντιου Who's that Man. Conny Plank
Anoraak - Chronotropic (ρετροϊδες, ακουγεται σαν αιμορροϊδες, εεε; αναλογικο -μακαρι να ητανε)
και πανω στα χναρια των Neu! και μετεπειτα των Appliance πατανε τα βηματα των Eat Lights Become Lights - Modular Living. καλη kraut λογικη.
τελος, εχοντας μια τρυφερη λατρεια στους Junior Boys,  θα ξοδευα μια κυριακη απογευμα να κοιταω το λιμανι απο το παραθυρο και να ακουσω το Praxis Makes Perfect των Neon-Neon.
τελος για τελος το νεο δωρεαν EP των Ropes - The Man Who Refused To Be Born, εχει ολα κι ολα τρια κομματια δυναμιτες.
αυτα για τωρα.
κι οπως ειπα...δεν ξεχνω τα κωλο-ασανσερ.
ζητω ο απολυταρχικος νεο-σουρεαλισμος.

ενα δειγμα απο ολα αυτα, ετσι για το καλο. απο εδω.

confessions (διαλογοι μεταξυ σοβαρου και αστειου)

οδευουμε -εντος μεταλλικου κυτιου, βουλιαγμενοι σε τονους μπετο, εως τον εικοστο τριτο.

η γνωστη αμηχανια η οποια λουζει απολαυστικα το κοινο του δυο επι δυο με εχει προβληματισει πολλακις.

τι θα μπρουσε να γινει ουτως ωστε το αποτελεσμα μιας διαδρομης που λιγο ως πολυ αφηνει τους παντες αδιαφορους, να μετατραπει σε μια δυνατη αναμνηση...ευχαριστη, δυσαρεστη, δε με ενδιαφερει. απλα να συμβαινει κατι απο γουαου-καλη-φαση εως γαμω-την-παναγια-μου ή απο ροζ-συννεφα-γεμιζουν-τον-αερα εως μπαθορυ-λαλουν-στο-νου. κατι που να σε κανει να νιωσεις ρε δικε μου!

αν το ειχα βρει, φυσικα θα μου επερναν συνεντευξεις αρχικα η λιφο, το ιντυμηντια και οι διαφορες κουλ ομαδες ντι-τζεϊ που λυμαινονται τα μπαρακια και στη συνεχεια το βαϊς και διαφοροι τουμπλεραδες με εκατομμυρια στραϊκ, ισως θα γινομουν και βαϊραλ (κουλ) και εν τελει στα βαθεια γεραματα θα με "εκαναν" βιβλιο με εξωφυλλο που θα ζηλευε ολη η μινιμαλιστικη σχολη της βαϊμαρης, ισως και να με μνημονευαν στα ενκορ τα "κακα κοριτσια". αλλα η αποσταση απο την επιτυχια (οπως ελεγε και ενας διασημος μετριος παικτης μις-πακμαν) μεχρι τον εξευτελισμο ειναι αντιστροφως αναλογη της πορδο-αστοχιας η οποια κατεληξε σε υγρη μορφη (υπο τη χλευη θαμωνων ασανσερ) βασει κρυφου εμπειρικου μαθηματικου τυπου. δε γαμιεται, ειπα...και δοκιμασα να βρω τη λυση.

πειραμα, φαση 1: κοιταζω στο δοξα πατρι κωλογρια φορτωμενη με τρεις δεκαεξαδες κωλοχαρτα, τριπλα και απαλα σαν αρκουδακι καφε. χαμογελαω και ρωταω τον οροφο που πηγαινει για να πατησω το αντιστοιχο πληκτρο. απαντηση νεκρη. υποθετω οτι δεν κατεχει την αγγλικη και κανω κινηση με τη γλωσσα του σωματος (οχι τιποτε χυδαιο, οπως τιποτε ερωτικο δηλαδης) δειχνοντας τα κουμπια (οχι του παντελονιου μου). το υφος της ηλικιωμενης απαξιωσης πασπαλισμενο με τρομο μηπως και μαθω που μενει και εισβαλλω στο γαμω-εικοστοτριτο κοτετσι που μενει και τη βιασω με υποκρουση 2Unlimited, κλεβοντας και ολα της τα κωλοχαρτα, τα λεει ολα. δε θελει. δε θελει ρε μαλακα!

πειραμα, φαση 2: πρωινη καταβαση για τη δουλεια, μασωντας ενα τοστ, αψητο (λογω βαρεμαρας). συνταξιδιωτες, δυο. η συνδεσμολογια εχει ως εξης: φιλιππινεζα οικιακη βοηθος περι τα σαρανταπεντε (που μπορει στην ταυτοτητα να ειναι μειον δεκα), λιγο πιο χοντρη απο λιωμενο πλαστικο αη-βασιλη που ξεμεινε εως το μαϊο στο πισω τζαμι απο φορντ κορτινα. αριστερο χερι με κουβα, πλαστικο σκαμνακι, σφουγγαρια, ταυ για τζαμια. πλατη-αριστερος ωμος, τσαντα χελωνο-νιντζακια με ρακετα μπαντμιντον να περισσευει. δεξι χερι με παιδακι-γιγας γυρω στα δεκαπεντε (που μπορει στην ταυτοτητα να ειναι μειον πεντε), λιγο πιο αδυνατο απο πολυθρονα τσεστερφιλντ. δεξι χερι παιδακιου, παν-κεϊκ μακ-ντοναλντς και σπραϊτ (λογω βαρεμαρας). σκεφτομαι διαφορα ανατρεπτικα, οπως το παιδακι να ανοιξει την εξωπορτα της πολυκατοικιας ή η φιλιππινεζα να πινει σπραϊτ στον κουβα, αλλα καταληγω σε ενα ηλιθιο νευμα "καλημερα", αντι να φορεσω τον κουβα στον μπεμπη. αμα εισαι δειλος ρε μαλακα τι τη θες την ερευνα;
οχι οτι αποκριθηκε κι ολας κανενας στο νευμα μου...

πειραμα, φαση 3: ψυχρανε πλεον και οι βολτες μου ειναι λιγο πιο ευχαριστες κι ασε που δεν ιδρωνει κι η κωλοχαραδρα μου οταν βιαζομαι στο μετρο. μια απο αυτες τις βολτες ξεκινα παλι με μια ηρωικη καθοδο. συνταξιδιωτες, δυο μειον δυο. ζευγος περι τα εικοσιπεντε. ο νεανιας, καπρι με ρεβερ καρω, πατουμενο μπλε σουεντ, κινητο σε μεγεθος λαπτοπ. μια σκαλιζει τη μυτη του, μια το φεϊσμπουκ. σε λιγο θα αρχιζα να πιστευω οτι κανει upload τις μυξες του. νεαρα με στυλ καντυ-καντυ αλλα με υφος σα να εχει παρει πιπα ακομα κι απ'το αλογο του αντονυ. μπιτσσσσς δηλαδης. βλεφαριδες σε μεγεθος στεγαστρο σε γηπεδο δ' εθνικης και τακουνι πεδιλοδοκος. σκαλιζει ευτυχως μονο το κινητο, διοτι με τοσο νυχι, αν σκαλιζε τη μυτη της μπορει να ξεκολουσε και τιποτε νευρωνες, κατα λαθος. θα μου πεις, που καταλαβα οτι ειναι ζευγαρι; απλα ο λακης κρατουσε μια γυναικεια τσαντα και οπως ειθισται στα μερη μας, ο τρυφερος καβαλιερος, κουβαλα την τσαντα-τσαντακι με τα κραγιονια και τις μασκαρες δια λογους ευγενειας και μεγαλειου ψυχης. φυσικα για να μιλησεις ή εστω να αντιληφθουν οι θαμωνες ενα νευμα σου, χρειαζεται να σε κοιταξουν. πραγμα που ποτε δεν εγινε. εδω δεν κοιτα ο ενας τον αλλον. πληρης αποτυχια.

πειραμα, φαση 4: δεν εχω προλαβει να πω ακομα στο κουτι. το περιμενω, στολισμενος με μπολικη σκονη, δωρο απο τη δουλεια. επτα και κατι, ωρα που οι κινεζοι (και ισως οχι μονο) πανε στο ή ερχονται απο καποιο εστιατοριο καθ'οτι οι μονοι που μαγειρεουν σπιτι τους ειναι οι ινδοι και οι ελληνες. ανοιγει η πορτα κι εχω πεσει εντελως εξω...ηρωικη εξοδος κυριου εξηντα παρα τεταρτο. παλαιωμενη κωμη απο χρωμοσαμπουαν διμηνου με λιγο μπρυλ-κρημ. οδοντογλύφιδα αναρτημενη στο ανω χειλος. γιλεκο εξαντας-βαξεβανης-αυγεροπουλος και ολα αυτα συνοδευομενα απο δυο βασικες πληροφοριες...οτι καποιοι κινεζοι ακομα μαγειρεουν σπιτι τους και οτι αγαπανε το σκορδο, οσο εμας η μαρια αλ(ε)ιφερη. plus(+) το ρεψιμο δεν ειναι ντροπη για τους κινεζους. δεν προλαβα να πω τιποτε.

πειραμα, φαση 5: μετα τη φαση 4, ειπα να γινω πιο θαρραλεος και ισως να εκδικηθω και λιγο τα κακως κειμενα. κραταω ενα σακουλακι με μικρες mars και οδευω εντος του κυτιου. κοινο, τεσσερεις. οικογενεια. περηφανος μπαμπας με κουστουμι σκουρο, λεπτη καθετη ριγα και καθαρο σβερκο. το νυχι μαλλον ηθελε κοψιμο εδω και βδομαδα (επιεικως). μαμα, επισης περηφανη, σαραντα κιλα, σαραντα χρονων, σαραντα παλμους και αντιστοιχο κοστουμι (και οχι κουστουμι) με την ιδια λεπτη ριγα, αλλα οριζοντιως (θα μπορουσε να ειναι η οικογενεια σταυρολεξο με τη φατσα της κορης για εικονιτσα σε σκανδιναβικο). κορη περιπου δωδεκα που φαινεται να διαβαζει απο τα χαραματα και η μυωπια της οδευει σε νουμερα ομοια με τον οροφο που πηγαινουν. φορα στολη γκρι με οικοσημο σχολειου. το τεταρτο μελος. μια θηκη με βιολα, ετσι για να γεμισουν οι ωρες απο τις εννεα μεχρι τις εντεκα που θα "ψοφησουν" για να ξαναψοφησουν αυριο στη γνωση και την επιτυχια. με κοιτανε και λενε κατι μεταξυ τους, αλλα απο τα λιγα που σκαμπαζω, μαλλον ασχολουνται με εμενα. ηρθε η μεγαλη ωρα! τους κερναω mars! τοτε ολα αλλαξαν...αρχιδια. ενα χαμογελο απο τη μαμα, ιδιο με αυτο του πανου παναγιωτοπουλου στη εκπομπη με το βασιλη λεβεντη. ενα απλανες αμηχανο βλεμμα απο την απορη κορασιδα για το πως μπορει να μη σκεφτεται οτι η mars εχει εμβολιαστει με χασισι και ειδικο υγρο κατα της αντιστασης σε εφαψια. η αθλητικη κινηση ηρθε ομως απο τον πατερα προστατη, ο οποιος μαζεψε το ρημπαουντ με στυλ λυπηριδη και κρατησε τη δολια mars σφιχτα μεχρι τη ληξη του αγωνα, αποθηκευοντας την στην τσεπη με τις ριγες. η πορτα ανοιξε,...ντιν! "γκραουντ φλωρ". το καλο κερδισε, κι εγω ενα χορωδιακο-ορφανοτροφειακο "ευχαριστω" απο την ευγενικη οικογενεια του δωδεκατου οροφου. η mars φυσικα πηγε στον καδο μολις στριψανε, μαζι της και ολα τα ναρκωτικα που ειχα βαλει μεσα.
πειραμα, φαση 6: εμποτισμενος σε δεξαμενες μισανθρωπιας, το μενος για εκδικηση εκαιγε ασβεστο τις επομενες μερες κι ετσι σε ανυποπτο χρονο, τρεφοντας αερια νυκτος, ειπα να δολοφονησω τα πρωτα δευτερολεπτα των αδαων. μπαινω με φορα και κανω το σωστο. κοινο, μηδεν.
οι φασεις του πειραματος ειναι περισσοτερες και μαλλον θα τις βγαλω απο μεσα μου εν ευθετω χρονω.
εως τοτε...ειστε ολοι φλωροι!

Braves - Pale
Braves - Teenage Crazy
cornerBoy - Keep On Trying
cornerBoy - Same Old Bus
Decades - Move Me
Decades - Tonight Again
Grand Resort - Endless
Grand Resort - Win or Lose
Kawaii - Happy People, Scary Planet
Memory Girls - Our Freedom, Our Darkness
The Arctic Flow - Dreams You'll Never Find
The Arctic Flow - Just Say Hello
The Wild Ones - Lipstick
The Wild Ones - Nasty Habits
Tristesse Contemporaine - Fire
Trupen - Starjam 

εδω το περιοδικο "ανελκυστηρ και αγαπη"

lust sundays #

η ταλαιπωρη ζεστη μαζι με υγρασια εχει αρχισει και την κανει σιγα σιγα, παρ’ολα αυτα ειναι γαμω-σαββατο, κοντευει τρεις και το περπατημα δεν ειναι οτι καλυτερο ακομα. την κοπαναω για ενα γρηγορο φαγητο στο 298...θα χτυπησω και δυο μπυρες στο κρυφο. απογορευεται εν ωρα δουλειας...δε γαμεις.

οχι. εχει αρχισει να ευωδιαζει το σκουπιδομανι του σαββατοβραδου και τα πρωτα μπαρ ξεφορτωνουν μαυρες σακουλες που αιμοραγουν ζουμια απο σαλτσες, μπυρες και ουισκυ. οι κλασσικες γωνιες με τους εμετους της νυχτας ειναι ηδη κατειλλημενοι. προσπερνω και κατεβαινω στο υπογειο. πορτοκαλί φθαρμενη δερματινη και νυσταγμενοι σερβιτοροι, παιζει στα δεκαδες μονιτορ μια ταινια με σαολιν οπου ολοι οι πρωταγωνιστες φορανε περουκες-κοτσιδα ποιο φτηνες κι απο του τζαμπο. ο ηχος των σπαθιων ανακατευεται με τον ηχο που κανουν τα φτυσιματα απο μασημενα κομματια κοτοπουλου με σπασμενα κοκκαλα (ο κινεζος που σεβευεται τον ευατο του δεν πιανει μαχαιρι, απλα χωνει ολο το κομματι στο στομα και φτυνει τα κοκκαλα...απλικαμπλ και σε ψαρι).

πιο περα πουτανακια με βλεφαριδες του ενος τετραγωνικου ρουφανε σουπα πριν ρουφηξουν τα ζαρωμενα καβλια τριων μεθυσμενων αυστραλων με συνολο ηλικιας +120. απλα μαθηματικα. σε τρεις ωρες ισως να πανενα βρουνε και τα αλλα κοριτσια που περνανε τη βδομαδα τους κουβαλωντας παραφουσκωμενες τσαντες παιδιων, περιμενοντας σχολικα λεωφορεια για το μιντ-λεβελς. θα ειναι κυριακη. ολες θα ειναι ιδιο, θα γεμισουν το βικτωρια παρκ, το σεντραλ, το τσιμ σα τσουι...απο τα χαραματα.

ρεπο απο τη νυχτα, ρεπο απο την εβδομαδα, ρεπο απο τις ζωες των αλλων που ειτε τις ζουνε στιβοντας στη χλωρινη λευκα βρακια υποχονδριων αφεντικων, ειτε κατεβαζοντας βρακια καβλωμενων για ολα λευκων που πιασαν την καλη στην λαμπερη εσχατια της ασιας. ρεπο απο το τριψιμο του ξυλινου παρκε στα τεσσερα, ρεπο απο το στησιμο στα τεσσερα. θα ηθελα να δω τι βλεπουν τα κλειστα ματια αυτων των γυναικων οταν ιδρωνουν στα τεσσερα, ανεξαρτητως λογου και αιτιας των πραξεων τους. η κυριακη τα σβηνει ολα...

απο το χαραμα που καβατζωνονται οι παλιες στα καλυτερα σημεια του παρκου. απλωνουν τα ναϋλον, στρωνουν ενα τραπεζομαντηλο ναϋλον. παντα καποια κουβαλαει μια βαλιτσα οπου μεσα εχει ενα γκαζι, ενα τηγανι και μια κατσαρολα. ειναι τα αυτοσχεδια εστιατορια της κυριακης...καποιες εχουν γενεθλια, ισως και να στολισουν μεχρι δυο δεντρα παραπερα, να παρουν και μια τουρτα. καποια θα εφερε κιθαρα, αλλη ενα σι-ντι πλεϋερ. το ρεπερτοριο ειναι ανακολουθο...σακιρα, γκανγκ γκναμ σταϊλ, αρ εν μπι και υμνοι στον υψιστο μετα δακρυων αφοσιωσης , ολα με τη συνοδεια συγχρονισμενων χορευτικων. ολα ναϋλον.

φαγητο, μεσημεριανος υπνος στο ιδιο ναϋλον, το δικο τους σπιτι, το μοναδικο δικο τους σπιτι. καποιες μιλανε στο σκαϊπ, φιλιππινες, ινδονησια και νεπαλ. πιο διπλα ακροβολισμενοι πακιστανοι αγαπητικοι ετοιμοι να δωσουν ερωτα κι ελπιδα. θα σουρουπωσει και σιγα σιγα ολα τα παρκα θα αδειασουν και οι ρακοσυλλεκτες θα σκασουν μυτη να μαζεψουν τα χαρτονια και τα ναϋλον, να πουλησουν τα «σπιτια» των κοριτσιων για λιγα δολλαρια το κιλο.

τα τραμ στριγγλιζουν πηγαινοντας ανατολικα και δυτικα, παραφορτωμενα με ολα τα κοριτσια. οι ζωες τους θα πακεταριστουν παλι για τις επομενες εξι μερες σε πεντε-εξι τετραγωνικα, περιμενοντας τον κυριο απο το γραφειο, να σκαρφαλωσουν στην οροφη του μερσεντες και να το γυαλισουν κι αυτο στα τεσσερα, να τρομαζουν στην γνωμη της αβυζης-ακωλης κυριας για το σιδερωμενο δαντελακι της αηδιαστικης πουκαμισας που θα φορεσει στο μητινγκ της δευτερας...να δουν ισως το καλοκαιρι το παιδι τους που μεγαλωνει με μια γιαγια  καπου στο μινταναο. κι αν δεν κανουν ολα αυτα παλι στα ιδια τετραγωνικα θα χωσουν τη ζωη τους, φορωντας πλαστικες βλεφαριδες, τριβοντας πρησμενες απο ουρικο οξυ γαμπες, κατω απο φωτα νεον με σημα το ποδαρακι, περιμενοντας το ευτυχισμενο τελος του «πιασμενου» γερου...

ανεβαινοντας την πεζογεφυρα της γκλοουσεστερ βλεπω περα μακρια τα φωτα απο τα αραγμενα ταξι στο σταθμο γκαζιου και τις μεγαλες λεηζερ διαφημισεις πανω στους οικοδομικους γιγαντες του κοουλουν να κρυβουν το γιαου μα τεϊ.

θα σχολασω στις εφτα και θα εχω οργη, τοση που ουτε κνιτης στη σουδα δεν εχει...ολα κατευναζονται με κατι. πανκ και τα σχετικα δεν τ’αντεχω τετοια ωρα ρε...νυσταζω.

πρωτο πρωϊνο για λαμ τιν. θα το ριξω στο twee

 

Beach Vacation - I Saw You

Beko - Alphonsine
Blouse - Imperium 
Born In Alaska - Seven Hundred Miles
Boyish - Mary, Mary
Coastgaard - KIngs
Electrophönvintage - Football teams
Electrophönvintage - You met a girl
GRMLN - Do You Know How it Feels
Katie Goes To Tokyo - A Long Way From Anywhere
Mini Dresses - Watching You
Pure - Aspidistra
Shy Boys - Ride
Snakadaktal - Hung On Tight
Tape Waves - Drifting
The Flatmates - Do The Angels Care
The School - Never Thought I'd See The Day
White Poppy - Wear Me Away

μεχρι να πεσουν τα πρωτα φυλλα, κρατα αυτο

αρμυ οφ λοβερς

παλι μεσημερι. παλι μια ανιαρη μουσικη βομβαρδιζει εκατονταδες καταναλωτες. παντα απορρουσα με τον κοινο νου ο οποιος αντεχει να ψωνιζει με τετοιου ειδους οχλησεις. δεν εχει σημασια πια το τι ψωνιζει και το ποσα ξοδευει...τοσα οσα εχει και μερικες φορες παραπανω. το θεμα δεν ειναι πια τα χρηματα, οι αριθμοι, το θεμα ειναι οι υπολοιπες αισθησεις.

παρατηρω χερια φορτωμενα με τσαντες. πολυχρωμες. διαφανεις. ναϋλον. δερμα. χαρτι. και οτι αλλο εχει επινοησει η προοδευτικη ανθρωπινη επιστημη. αυτα τα χερια που κουβαλανε τσαντες γεματες, θα μπορουσαν αραγε να κρατανε αλλα χερια, ισως κι ενα σωμα με κεφαλι, χαμογελο, πουτσα, μουνι ή και τα δυο, θυμο. βλεπω την απουσια συναισθηματων στα σωματα τα οποια ειναι κολλημενα στα χερια με τις τσαντες. καλυψη αναγκων...το αλλοθι του επιτηδευματια μια φτηνης καθημερινοτητας.

αφαιρουμαι. ξαφνικα βρισκομαι σε ενα μικρο βρωμικο καφε στο ποκ φου λαμ. ελαχιστοι ανθρωποι. αλλοι μονοι κι αλλοι δυο δυο. οι τοιχοι κενοι και ο μικρος χωρος γεματος απο τις κιθαρες των Felt.

if I knew all about this world

d’you think I’d stay here that’s absurd,

I’d be the brightest star you’ve heard

We’d be the softest lace on earth…

πισω απο τον αλλο τοιχο τα χερια με τις τσαντες συνεχιζουν να περιφερονται μπροστα απο βιτρινες... Denon C60. ειναι μαλλον η συνειδησιακη ισχυς της ασφαλειας που χαριζει απλοχερα η ακρατη καταναλωση. ετσι, απλα να κρυφτουμε λιγο πισω απο τον εγωισμο μας. εναν εγωισμο ταϊσμενο, παραχορτασμενο απο αγαπη για τις αναγκες.

η μουσικη αλλαξε πλεον...πανω απο την μπογια των Felt, ηρθε κι εκατσε η σκουρια του J. Mascis.

i won’t sing to you

it’s not a thing i do

has it been a different feel to you?

wholesomeness was gone along

is it something new?

and i know it’s not the same…

καπου εικοσι χρονια πισω. ο θεος δεν ειχε εφευρει το γκαζι και το ψυρρη και η ιδια σκουρια ειχε πεσει πανω στις νυχτες μας. τις πρωτες ισως νυχτες που προσπαθουσαμε να γινουμε αντρες και γυναικες γυρω απο μια αμστελ...πρωτο ετος. πεντακοσαρικο. κι αν ηταν το ’80 σκοτεινο απο μονο του, ηρθε το ’90 και θολωσε το ημιφως με σταχτες. τα χρονια πριν το ιντερνετ. τα χρονια που τα αξυριστα μουνια δεν ηταν ντροπη κι οι ξαπλωστρες δεν ειχαν παρει κτελ να αραξουν μαζι μα τα μοχιτο και τη χαλαουα διπλα στα κινητα μας... «χωρις εισπρακτορα»... χωρις να ξερουμε τοτε οτι οι Kissamatic, οι Next Time Passion, οι Pillow, οι Wasteland, οι Sound Devise, αν ηταν twee…στ’ αρχιδιας μας, στ’ αρχιδια μου. λειβαδια, συννεφα, μαξιλαρια και ηλιος του φθινοπωρου (πριν τον παρουν οι πυξ λαξ και τον κανουν κνε)...πριν ολα αρχισουν να γινονται μπλουζακια...καπου αναμεσα στο πεδιο του αρεως, νταλα ηλιο, να τριζουν παλιοι ενισχυτες μαζι με τους tristessa. ξημερωμα στην πατησιων, στο φιξ... fucked up and far from home. kick inside. ποδαροδρομος στη λεωφορο να δεις τους Jesus σαπορτ στους Κιουρ (σε ποιους!). Green Door και Steve Wynn, fuzz κιθαρες και farfissa στο Maze…πανορμου, πριν καταντησει βορεια αποικια του γκαζιου.

το Ροδον γεματο, οι Pixxies, οι Fall, οι Cramps, Bevis Frond, οι Carter, οι New Christs…οι Fleshtones στο Αν κι ο Zaremba στη σολωμου, οι Monochrome Set…τουρτοπολεμος στο West χριστουγεννα με τους Drive. αυτα. τα δικα μου και καποιων αλλων 90’s. μπορει να ειναι μια αδιαφορη δεκαετια, μπορει και οχι. δεν προσδοκω να καταλαβουν ολοι. θα καταλαβουν μονο οσοι εζησαν καποια, ολα ή ελαχιστα απο τα παραπανω...στο καφε οι τοιχοι γιναν ακομη πιο βρωμικοι, απο τα τρυπια ηχεια βγαινουν παρεα με παρασιτα οι Radio  Birdman. κριμα που δεν κολλανε και οι Libido Blume, ανηκουν στο πιο πριν.

φυσικα και η κασσετα που παιζει αυτο το μηνα ειναι εκτος θεματος, οπως κι οι ζωες μας, ενιοτε...οι τσαντες πλεον γεματες, πανε σπιτια τους.

Austra - Beat And The Pulse

Bring Me The Fucking Riot Man - Enough We Demand The Abdication

Castratii - Kingdom

Ceremony - Do You Love Me

CSS - Jager Yoga (επειδης ετσι γουσταρω)

Elite Gymnastics - Life  Trap

Friends - Friend Crush (ειναι σταντ μπαϊ για τη δεκαδα)

Friends - Ideas On Ghosts

Gossip - Move In The Right Direction (CSS remix) (οτι και να λενε οι ροκαδες, απλα γαμαει μανες !!)

Kiss Felix - I Would Die For You

Kitten - Cut It Out

Leitbur - Think of tomorrow (οταν η βαλιτσα του kavinsky πηγε κατα λαθος βαλεαριδες)

No Ceremony - Heartbreaker (χωρις σχολιο)

No Ceremony - Hold on me

απο δω ρε