as rock'n'roll ruined my life...(νο κοντρολ)

ο'τι νηστεψα σε τεχνολογια το μεταλλαξα σε χοληστερινη κι οτι στερηθηκα απο παιδι ισως το κλεψω μεσα απο το σαβανο. αυτα ειναι τα πτωχα αλλα επικαιρα επιτευγματα του αυγουστου...παρεα με μερικες παχιες μυγες.

παντα φοβομουν τα υπογεια με τα παλια πραγματα (οχι δε με πασπατεψε ποτε κανενας θειος στα σκοτεινα). απλα τα φοβομουν διοτι εχουν παρελθον. βαζω το "φοβομουν" μιας και βαριεμαι να προσδιορισω με ακριβεια το συναισθημα...ειχα, εχω και μαλλον θα εχω την πεποιθηση οτι ισως κατι πεσει επανω μου και μου αλλαξει το παρον.

τα υπογεια, οι αποθηκες και γενικα οι καθε λογης κρυψωνες, αποτελουν την παραμελημενη προεκταση του εαυτου μας...εκτος κι αν προκειται για χωρους τοποθετησης ταξινομημενων εργαλειων και ανταλλακτικων σκουπας και ειναι διαχειριζομενοι απο υποχονδριους τυπους με οργανωτικοτητα, πρακτικοτητα (και διαφορα αλλα -οτητα), που τα φτιαχνουν ολα και τελεια και γαμιουνται!

κι οταν σου πεφτει στα χερια αυτοσχεδια κασσετα χρωμιου με το thrash zone, θες να ηξερες το skate που δεν εμαθες ποτε και να μπορουσες ισως να καταλαβεις γιατι γελουσανε οι γκομενες οταν εσυ γουσταρες nuclear assault και overkill.

κατι με επιασε (και δε θα μου βγει σε καλο) τουτο το καλοκαιρι με τις εκταφες λειψανων.

τωρα πως εγινε και απο τα διλεπτα επη ξεπεσα στα βινυλια της mute, αυτο ειναι ιστορια αφραγκιας και αυτοαναιρεσης που ανηκει σε αλλο αρλεκιν. 

ξεχαστηκα εκει μεσα και με επιασε μελαγχολια και στ'αρχιδια μου στην τελικα, αλλα αυτα τα σκατα με εμαθαν κατα καποιο τροπο να ραντιζω σκονη στη μνημη μου και μετα να τη δοκιμαζω μηπως και κολλαει στη γλωσσα.  

κι ολα ειναι rock'n'roll ρε γαμιολη, ειτε φρεσκολουσμενο, ειτε ξεκουρδιστο, ειτε μονο για μενα.

αυτα, πουτανες...

δωρο αυτη τη φορα το tiny dynamite EP που ευτυχως κρατησα σε κασσετα κι ας μου το εφαγε μια γκομενα που ποτε τελικα δε γαμησα. κι ας ειναι 28 χρονων πια (το EP)...δροσερο και σκοτεινο.

την ιστορια με το Liquid Situation και το Brilliant Names, αλλη φορα που θα βρεχει, θα ειναι κυριακη και οι οικιακες βοηθοι θα χορευουν στα ρεπο τους υμνωντας τον υψιστο φανταστικο τους γκομενο, με μαρακες στο βικτορια παρκ.

πακετο καλοκαιρινο για το φιλοθεαμον κοινο οι λιμπιντο μπλουμ και οι κοκτω τουϊνς  .

rock'n'roll saved my soul (ιστοριες της νιοτης)

 χρονια τωρα, ψαχνοντας τους κωδικες επιτυχιας μιας τελειας συναυλιας, εφτασα χωρις να το θελω (ετσι οπως σε μαθαινουν μαλλον ποδηλατο, βγαζοντας σου βιαια τις βοηθητικες ροδες) στο κομβικο σημειο που λες κιθαριστας ή ντραμερ (;)...γινεται απο πλεονεξια να παρω και τα δυο(;)...

οχι!

στα αρχιδια μου. ας με παρει η κατηφορα κι ας μου χωθει το παλουκοσελο στο κωλαντερο μεχρι να σταματησω, κι ας φτυνω τις ζαντες και τα γρασσα απο τα ματωμενα μου δοντια. θα παρω και τα δυο. για οσο μπορεσω. κι ας πεσω στο πρωτο πεταλι. εξ'αλλου ποιος ειπε αλλωστε οτι κανουν κουμαντο οι ικανοι. κουμαντο κανουν οι συγκυριες και οι μπασιστες, γι'αυτο αλλωστε καταντησαν να ξεπεσουν στην τζαζ και να προσθετουν συνεχως χορδες στα οργανα τους μεχρι να τα μετατρεψουν σε αρπα...αρπα τ'αρχιδια μου τωρα και ακου.

μια κιθαρα, ενα λαχανι βρακι, ενα τουρμπανι με φτερα να υπερκεινται μιας επαισχυντης γυναικομαστιας...αλλη μια κιθαρα, δυο πεταλια φορεμενα σε δυο τυμπανα, αλλο ενα λαχανι τουρμπανι που στροβιλιζεται με σκοπο την κατατροπωση του κακου... τα pebbles, η motown, το εγγλεζικο freakbeat, η del-fi records, τα back from the grave, ολα χωμενα και μαζικα φτυσμενα μεσα απο τα ακρυλικα τουρμπανια μονο και μονο για τον απολυτο εξαγνισμο, τη σωτηρια της ψυχης.

 κι εκει που ολα πηγαινουν μπροστα, νιωθεις την αναγκη να κοιταξεις πισω. να γυρισεις πισω στην ανακυκλωση ολους τους ημιαγωγους που "γυαλιζουν" τα τελευταια χρονια τα αυτια μας με την τελειοτητα οπως αυτη παρηχθη σε διδακτορικες διατριβες του ΜΙΤ και σε ιλουστρασιον προσπεκτους. ενα πηνιο, παρεα με ενα φθαρμενο καλωδιο. σκισμενα δερματα, κολημμενα με σελοτεϊπ. λογια φτυσμενα μαζι με φτηνιαρες μπυρες, μετριοτητες και λογοτεχνικα αισχη.

αν δεν καταλαβες ως τωρα, μαλλον ειχες κατω απο το μαξιλαρι σου στα εικοσι το "γλαρο ιωναθαν", στα εικοσιπεντε "νοκια" με φιδακι και στα τριαντα ονειρωξη με τον πετρο γαϊτανο. αν παλι δε συνεβησαν ολα αυτα σε εσενα και τελεις ακομα εν αγνοια, μαλλον εχεις πετυχει στη ζωη σου παρα πολλα που η ιδια η ζωη σε προικισε με στραβισμο και κωφωση.

  

οι ριζες εξ'αλλου του καθενος ειναι αυτες που με βαστανε ορθιο και οι μυρωδιες στοιχειωνουν, σαπιζοντας, το παρελθον μου. πιστευω πλεον οτι καποτε, το να μη θυμαμαι τιποτε σε πιθανο καποιο μπλακ-αουτ, δε θα με τρομαξει τοσο, οσο να μην μπορω να ανακαλεσω τις οσμες του παρελθοντος.

μυρωδια απο καμμενο καλωδιο. βαρυ αρωμα απο λακ του '60. χαλασμενο μπριλ-κρημ. μα πανω απ'ολα αυτη η οσμη της λαμψης. ο ηχος που με εσυρε ως εδω και θα με σερνει ακομα απο τη μυτη.

 και κατι τελευταιο για σημερα. παρατηρω τωρα προφατα ενα ανελεητο πολεμο (μαζι με ενα αγχος), της ρατσας των μετα-μοντερνων εναλλακτικων (εχει καταντησει μπαναλ η γνωστη πλεον λεξη χιπστερ), εναντια στον ιδιο τους τον καθρεφτη. δεν καταλαβαινω ρε δικε μου τελικα, αν ειναι οντως ικανοτητα του εφηβικου κατεστημενου να παραγει καβλοσπυρα και μετα να απολαμβανει σπαζοντας τα, εμπρος στον καθρεφτη ή ενα ακομα βημα προς την κοινωνικη τελειοτητα (σικ).

βασικα, επειδη με τα κοκτεϊλ δεν πολυγαμας αλλα χαχανιζεις αξυριστος πανω σε ποδηλατα και πεζοδρομια, χιλιες φορες anthrax, βερμουδα και μπυρα. κι εκει δε γαμας, αλλα νιωθεις ρε πουστη μου.

τιμιοτης μηδεν και μην ξεχνας...οτι κουμαντο καποτε θα κανουμε κι εμεις οι μετριοι, εκει αναμεσα στα ρεπο των ικανων. 

Υ.Γ.

πλακα, πλακα τωρα μπορει με το ζορι σε μια πολη οκτω εκατομμυριων, πενηντα νοματαιοι να ειναι ξεφτιλα, αλλα το οτι τις ιδιες μερες ειχε sold out σε μπλερ και εδειχνε στα σινεμα λαϊβ των κουην, πιστευω να εμποδισε το πληθος να απολαυσει τον king khan. γλεντζεδικα σε λιγο.

Another Sunny Day - You Should All Be Murdered


Blue Orchids - Bad Education

Crocodiles I Wanna Kill

Girls Against Boys - One Does of Truth

Make-Up - I Am The Pentagon

The Durutti Column - Never Known

The Fall - Sir William Wray

The Field Mice - Emma's House

The Smiths - Girl Afraid

The Virgin Tongues - Six Feet Underground

The Wake - O Pamela

The Wake - Sail Through

ολη η τιμιοτητα απο εδω.

a modern fear

ο μηνας ηταν σχετικα δυσκολος. κατι απο τα παιδικα μου χρονια εδειχνε να καταρρει, ηταν και που στατιστικα ποτε δεν μου πηγαινε και ο κωλο-απριλης για διαφορους προσωπικους αλλα και γενικοτερους λογους. προκαταβολικα, οποιος διαβαζοντας ανακαλυψει οτι ο υποβιβασμος και η καταστροφη ενος πραγματος που γεμιζε τα παιδικα σου χρονια και συνεχιζει ακομα και σημερα να σε σερνει νοητικα σε ασκοπα ξενυχτια, αγχη και ματαιοπονιες, ανηκει στη σφαιρα του γραφικου-εκκεντρικου-ηλιθιου και δεν-ξερω-γω-τι, απλα να παει να γαμηθει με τη γιαγια του με ενα σταυρο καρφωμενο στον κωλο.
λοιπον. απλα και λαϊκα. το εβλεπα και δεν ηθελα να το χωνεψω, αλλα εγινε να βλεπω την ομαδα που αγαπω και οχι μονο υποστηριζω, τη ριζα μου με την παιδικοτητα, να εξαφανιζεται και να διασυρρεται. δεν ειναι η "μπαλα" μονο εμποριο. για αλλους μπορει.
για μενα η βολτα στο αλσος δε σταματουσε στις κοκκινοκωλιασμενες μαϊμουδες και τον παπαγαλο-πετρο που ελεγε "μαλακα". συνεχιζε μετα στην αλανα με τα αραγμενα σκουπιδιαρικα του δημου, σταματουσε για κανενα διωρο πανω σε τσιμεντα, αλλοτε με ενα τετραγωνο φελιζολ και μια ναϋλον σακουλα, αλλοτε με ενα αδειο κουτι "σαντε". κατεληγε στη "δωδωνη", το "ιντεαλ" και πισω με τα ποδια βαρια.  αλλοτε η βολτα ξεκινουσε χαραματα κυριακης ή απογευμα σαββατου σε καθισματα απο δερματινη ή σε καμμενο απο γοπες βελουδο.
λαμια, λαρισα, μαλγαρα, λαγκαδας, ξανθη. ετσι, ασκοπα.
μεγαλα διλημματα που ανατρεπονταν πρωινα σαββατου. δισκος ή εισητηριο.
στεγνα εισητηριο. προδοσιες που μετανοιωνεις. δε γαμεις...οτι περισσευε γινοταν δισκοι β' διαλογης που μετα απο χρονια ανακαλυψα την αξια τους. αν δεν ειχα παρει εκεινο το εισητηριο για να στολιζω τον γκαλη με μπινελικια, δε θα ειχα μαθει τους Clock DVA. μια βολτα στην τουμπα μου αφησε κατι ψιλα που εγιναν κασεττες "ραδιο-ουτοπια".
αλλα αλλη ευχαριστηση να φευγεις μουσκεμα και τρεχοντας απο ενα εκτος εδρας και το βραδυ να ξερεις οτι στο "Ροδον" εχει Triffids και ας γουσταρα ακομη DRI.
τωρα ολα γαμηθηκαν. σαπισαν και γκρεμιστηκαν τα θεμελια ενος μερους απο την εφηβικοτητα μας.
μια απο τις παιδικες λιχουδιες που ξετυλιγοντας το χαρτι, απο τη βιασυνη και την ατερμονη προσμονη, γευοσουν και το χαρτι. και σου αρεσε. ετσι, μαζι με το χαρτι και ολες τις χρωστικες μιας φτηνης βιοτεχνιας.
ολα αλλαξαν. το 55, εγινε 606 κι υστερα Β9. και τι δε θα εδινα να αντικρυσω τη δεκελειας γεματη απο ορδες ανιατων ηλιθιων, να ξεχωριζω μονο τις κεραιες απο τα σταματημενα τρολλεϊ στη χαλκηδονα και τους καπνους απο τις καντινες.
ξερω δεν ειναι και τοσο χιπ το πονημα και στον πουτσο μου τελικα. για μπαλα μιλαμε κι οχι για μπαρουφες του κουντερα.

 

προχωραω παλι βραδυ, γυρω στις 4. Lei Yue Mun. ο δρομος ταλαιπωρειται απο συνεχεις βροχες, ξεπλυμενος. αραια ταξι, κοκκινα. σε ενα μερος που εχει ξεχασει τον υπνο. ολα πανε.
σε κατρακυλανε σε σκεψεις και το μονο σου καταφυγιο, ειναι οι λανθασμενες δοσεις πανικου. σου τριβουν σιγα-σιγα το σκοινι της αυτοπεποιθησης και σε ωθουν σε πληρη καταρευση. οι μεγεθυντικοι φακοι της καθημερινοτητας, λαμπρυνουν την εγγυτητα του τελους. εχω αρχισει νε πιστευω πλεον, οτι η καθε θετικη αποκριση του κοινωνινικου μας περιγυρου ειναι απλο αποτελεσμα οπως και ενα "λαϊκ" ή ενα "γιες" στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης. τοσο απλα, οσο προτιμουν να κλικαρουν ενα YES αντι για ΝΟ. ετσι ευκολα, οπως προσεγγιζουμε του αλλους στο δρομο, τα μπαρ, τις κηδειες, την ουρα του ΤΕΒΕ. εγω ειμαι ευγενικος στο διαδικτυο και αγενης στα μπαρ. δεν εχω πια ΤΕΒΕ. εχω MPF. αλλο ενα ακρωνυμιο που σημαινει κατι σημαντικο ή χρησιμο. οχι τοσο σημαντικο ομως οσο το ακρωνυμιο που μου γεμισε δεκαδες κυριακες και μου στοιχειωνει ακομα αλλες τοσες και ακομα ξενυχταω χιλιαδες χιλιομετρα μακρια διχως αληθινο αντικρυσμα. ετσι μπορει να ειναι κι ο ερωτας, μαλλον.
αντιστοιχα νοσταλγικα ειναι και τα ακουσματα. ολα ηταν σε 90-αρες χρωμιου σε καποια βολτα εκει γυρω. εχει και δυο-τρια φρεσκα.
γεια.

Able Tasmans - Sour Queen
Anti-Troppau Council - Shine
Dream Syndicate - Forest For The Trees
Libido Blume - Stormy Love In Rainy June
Louis Tillet - Carousel
Lowlife - A Sullen Sky
Modern English - I Melt With You
Silicon Teens - Sun Flight
Soft Kill - From This Point
Sunnyboys - Let You Go
The Bats - Claudine
The Bats - Made Up In Blue
The Go-Betweens - Karen
The Sound - The Fire
The Teardrop Explodes - Treason
Twerps - Dreamin'
Wall Of Voodoo - Mexican Radio

 απο εδω