funny games

το διλημμα του ή να την "κανεις" ή να φορεσεις απο τωρα -σωνει και καλα μπουφαν, ειναι κατι που δυσκολα θα συνηθισω...προς το παρον αντιστεκομαι στο τεχνητο ψυχος. αντιστεκομαι (;) μια μικρη μορφη αντιστασης μπορει να πει κανεις οτι ειναι κι αυτη. αρχιδια. δε γνωριζω πλεον.

εχω αρχισει δε, πλεον να πιστευω οτι οι αντιστασεις, τα "πολεμοφοδια", οι ασπιδες αμυνας εναντια στην "επιτυχια" που μας επιβαλεται, εχουν πληρως εξοντωθει ή καταντησαν τοσο μαλακες οσο και μια διαρροια απο καρυ στο πιο φτηνο νεπαλεζικο φαστ φουντ. μπορει να ειναι ασημαντο για τους πολλους, μπορει απλα ακομα μια αλλη ειδηση μεσα στους τονους πληροφοριων που αντλουμε πια...

στην προσφατη παρα-ολυμπιαδα της αγγλιας τρεις αθλητες με "ειδικες" αναγκες "πιαστηκαν" ντοπαρισμενοι. και ξαφνικα προσπαθω να σκεφτω (εν μεσω χριστοπαναγιας). ως που θα φτασει η ανθρωπινη ματαιοδοξια! ντοπα, πρεζα ή οτιδηποτε αλλο σε ανθρωπους - για ανθρωπους που απλα ζουν διαφορετικα διοτι ετσι "επιλεχθηκε" να ειναι (;) για ενα κομματι μεταλλο (;) για να ειναι εστω "πρωτοι". σε τι;

κι απο την αλλη να βλεπεις την κοινωνια μιας χωρας -που γουσταρει να βυθιζεται, να αντιδρα με λογικη αρουραιου. με κρισεις πανικου, προσπαθωντας να πολεμησει τη βρωμα που τον εχει καλυψει με ροχαλες. ο πατος δεν ειναι ορατος...δυσλεκτικα αρχιδια που κανουν κουμαντο ολα αυτα τα χρονια κι ολοι εμεις που απλα σηκωσαμε το γιακα του πολο και νομιζουμε οτι βρισκομαστε σε ιστιοπλοϊκο. χρησιμευει πλεον ο ορθιος γιακας, μπας και κρυψει τον αναψοκοκκινισμενο σβερκο απο την πολλη σφαλιαρα. διοτι, ρε μαλακα, ποτε δε χωνεψα αυτο το στυλ με τον ορθιο γιακα, το μασημα τσιχλας οπου αναγκαστικα το σαγονι παραπαιει σα γραφομηχανη, σετακι με το μπρελοκ, τα κλειδια της "κουρσας" και το κινητο. ασορτι παει και το λοαφερ. αντε γαμησου ρε! απο τα τσοκαρα του '80 μου εγινες κουλ. βαριεμαι. βαριεμαι να ψαξω ποιος και τι φταιει. σιγουρα οχι αυτοι που αφησαν περιποιημενο μουστακι και κρατανε τη μπυρα σαν παραλυτοι παραμασχαλα σε στενα πλησιον της πλατειας συνταγματος. αυτοι σιγουρα δε φταινε (για αυτη τη νεα φυλη θα εχει σιχτιρισμα αλλη φορα) διοτι δε ειναι κουλ να φταις. κουλ ειναι να παθαινεις. και να σου, σκανε μυτη και τα ακουαφορτε της ελληνικης τουαλετας (καμπινες λεγονταν πριν το '85), για να ξεβρωμισει ο τοπος...ασε βαριεμαι και για αυτο. αναλυσεις περι λουμπεν, ακροδεξιας, συμμοριων ή απλως κρασαρισμενων κλπ, απλα βαριεμαι.

τωρα -θα πει καποιος, οργη και ανια που κουμπωνουν. κουμπωνουν. εδω κουμπωνει ο ελληνας που εχει και δινει ακομα λεφτα για γεροντο-φανκ στο ΟΑΚΑ και μπυρες απο το λιντλ. τα ιδια συναισθηματα κουμπωνουν οταν ξαναβλεπεις την πρωτοτυπη εκδοχη της ταινιας του Μ. Χανεκε...παρακολουθεις ολον τον ηθικο, σωματικο και ψυχολογικο βιασμο απο δυο "αποστειρωμενους" και ψυχρους, γοητευτικους νεαρους (θα μπορουσαν να ειναι και χιπστερς του '12) σε μια "αρτια" -κατα τα προτυπα, δομημενη οικογενεια. καλα προφυλαγμενη απο ολων των τυπων τους αστικους κινδυνους, αλλα βαλλομενη απο την απροβλεπτη βια. κι εσυ τι κανεις...θες να μπεις μεσα στην τηλεοραση, να λυντσαρεις, να φωναξεις, να σταματησεις την ακατασχετη ροη βιας που ερχεται απο παντου. αλλα...μια ανεξηγητη τελματωση σε βασταει κολλημενο, λιωμενο στην πολυθρονα, διχως ιχνος αντιδρασης. ετσι νιωθω. αστειο. 

"τα τραγουδια για οσους καταλαβαν ειναι σχετικα, για τους αλλους να ακουσουν και να σκασουν"

μιστερ ροττελ (μετριος παιχτης ms. pacman) (1973- today)

Autechre - Incunabula
Boards of Canada - Music Is Math
Boards Of Canada - Roygbiv
Casino vs. Japan - Go Hawaii
Console - My Dog Eats Beats
Couch - Alle Auf Pause
Kreidler - Jaguar
Labradford - Pico
Laub -Wortspur
Rothko - Roads Become Rivers
Schneider TM - Reality Check
Tarwater - Tar
To Rococo Rot and I-Sound - The Trance of Travel
To Rococo Rot -Hotel Morgen

απο εδω το ηχητικο...

unfold story

μια ωρα διαδρομης σε ενα λεωφορειο. απο τη μια ακρη στην αλλη...πηγαινω, πηγαινω, πηγαινουν. καποιοι παντα θα μενουν πισω. δεν μπορω να ξερω αν μου ειναι γραφτο ή αν το επιδιωκω, αλλα τυχαινει να παιρνω το λεωφορειο απο την αρχη της διαδρομης πολυ συχνα. χωρις λογο. μου αρεσει να ειναι αδειο, δικο μου. καποιες αλλες φορες στο νυχτερινο δρομολογιο, αλλες στο ξημερωμα. οι ιδιες αντιδρασεις απο διαφορετικες φατσες. εδω και καιρο η νυχτα γινεται παρεα μου, σε στασεις λεωφορειων με κανεναν εως εναν, περιμενοντας αλλοτε νυσταγμενος κι αλλοτε ξαγρυπνος το ξημερωμα να μου βασανισει την οραση...μπρεκφαστ ατ τιφαννυς χωρις ξυπνητηρι. τα ακουστικα πλεον ενα με το κρανιο μου (ουτε 24ωρη χοτλαϊν να ημουν).

παρατηρω ανθρωπους, παλι. συμμετεχουν σε ενα ατερμονο υπερ-αστικο βιντεο-κλιπ. βιαστικα αναζητουν κενες θεσεις σε ενα αδειο οχημα. ολοι στατιστικα ψαχνουν μια θεση για αυτους και παντα μια εξτρα αδεια διπλα τους. να χωρεσουν τι; τον εγωισμο τους, τη μοναξια τους, την απωλεια τους...παρακαλω να δω καποιον αγνωστο να κατσει διπλα σε εναν αλλον, κι ας ειναι ολες οι αλλες κενες. απλα για να ειναι διπλα. οσο παει και οι αποστασεις μεγαλωνουν, τοσο επικινδυνα που στο τελος θα περνα ο ενας μεσα απο τον αλλον αναιμακτα, ανωδυνα...ονειρευομαι ανθρωπους να προχωρανε και να ανταμωνουν με αλλους αγνωστους. να γινονται "μαζι". πολυ χιππηκο;(!)...οχι ρε μαλακα! ποτε μου δεν υπηρξα, χιππης, χιτης ή χιππστερ. χι σκετο ναι. αναποφασιστος ναι...κι εγω πιανω τον εαυτο μου να δειλιαζει. ριχνω κλεφτες ματιες σε κοσμο που πολλες φορες θα ηθελα να δοκιμαζα να τους πω κατι παραπανω. θα μου πεις, γιατι. ετσι, για να εξαντλησω τα ορια της ανεκτικοτητας που κουβαλανε.

το λεωφορειο πλεον γεμισε. ολοι εχουν απο μια θεση κι απο μια κενη διπλα τους. απεγνωσμενα καποιος ψαχνει να βρει. προτιμα να σταθει ορθιος. εκει αποφασισε να δημιουργησει το προσωρινο του κενο. ρωταω τον εαυτο μου, ποσο λεπτη ειναι η γραμμη οπου περνωντας την, προσδιδει η μοναξια ποντους στην ελευθερια. ποιο ειναι το τιμημα για την αγορα του κενου μας χωρου...

πανυψηλα τσιμεντενια κουτια με διασπαρτα αχνα φωτα, λευκα, κιτρινα...γεματα συναισθηματα. κι εκει αναμεσα στριμωγμενη η ελευθερια. σε λιγο φτανω στο τερμα, σε λιγο θα εχω πανω μου αυτη την ονειρικη αισθηση της ιδρωμενης σαρκας που με κολλαει πανω στο γαμω-μπλουζακι. ολοι βιαστικα κατεβαινουν και πιανουν απο ενα σμαρτφοουν...ηγκικεν η ωρα της απολυτης ελευθεριας.

σε λιγες μερες φορτωνουμε την παλια βαλιτσα με μπλεκ, φυσσοκαλαμο, τις "διακοπες μου", ελβιελες και το βελαμος και ραντεβου στα ΚΤΕΛ στερεας ελλαδος. παμε χωργιο...

και το πλαιυ-λιστ

Arrange - Sides
Big Wave Riders - Waiting In The Wings (κι ομως υπαρχει surf στη Φινλανδια)
Gung Ho - Side by Side
Holy Esque - Rose
Kap Bambino - Devotion (η επιθετικοτητα της μητρας ξαναχτυπα)
Milano Sun - Vertigo (καλη σουηδικη ποπ)
Night Surgeon - You and Me
Nouveau Velo -What To Do
Queen Sea Big Shark - Glow In The Dark (αν οι Yeah Yeah Yeahs γεννιοντουσαν στο πεκινο και τους εκανες αφρολουτρο με drum machine απο τα δυο)
Queen Sea Big Shark - Hard Heart
Queen Sea Big Shark - Kiss!Kill!Bang!
Queen Sea Big Shark - Love Is Pop
Seven Year Itch - Ern Champion
Slowdance - Boyfriend
The Bilinda Butchers - Crystal Tears
Utidur - Grasping For Air
Wild Nothing - Nocturne (επισης φαβορι για τη φετινη δεκαδα, απλοϊκη και οχι απλη ποπ...κολλησα)
Wild Nothing - Only Heather

αντε και καλο σνοουμπορντ μουνοπανα!

και τα υπολοιπα απο εδω