low noise

 

||
||
||
||
||
||
||
||
||

 η προσπαθεια μερικες φορες μενει προσκολλημενη στην ιδεα.

και ξεψυχαει στα χερια της.

ειναι η εποχη ιδανικη για φλωρους και ισως η ευκαιρια να πεθανουν ευτυχισμενοι πανω στη διαδικασια της υλοποιησης.

γυρναω εδω και καιρο νυχτες και ανακαλυπτω ιδιοις ομασι οντοτητες οι οποιες υπο αλλες συνθηκες θα αρκουνταν στο ανοιγμα στοματος αναμενωντας τις μυγες να εισβαλουν στον απαλο ουρανισκο τους. και αντ'αυτου, σε ανταλλαγμα ενος εντομολογικου deep throat, σου βγαινουν "οι γαμιαδες της γειτονιας".

αλλοτε πιστευα στους νομους της στατιστικης επιβιωσης, αφου αυτοι, τοτε κι εγω...κι ετσι κατηντησα να περιμενω σε ουρες σουπερ μαρκετ, να καταχωρω την ψυχικη μου ετικετα σε λιστες κοινωνικης αποδοχης και αλλοτε να αφουγκραζομαι τις random επιτυχιες αλλων θνητων. τελικα, ο νομος οχι απλα κατεριφθη αλλα λειτουργει και αντιστροφως αναλογα.

αφου αυτοι, τοτε οχι εγω. ποτε.

ισως να πρεπει να γινω εξηντα ετων, ισως να πρεπει να γινω τριανταδυο κιλων, ισως να μετατραπω σε ενα πρωτοτυπο οικο ανοχης οπου οι πελατες να αφηνουν στο ανοιγμενο μου κεφαλι και απο μια ιδεα επιτυχιας...να γαμαω κι εγω καποτε στη γειτονια και ευτυχισμενος να στροβιλιστω μεχρι ατερμονου εμμετου υπο τους ηχους "στρατου διονυσιου".

μπορει φυσικα και να μη γινει τιποτε απο ολα αυτα και ησυχα ησυχα και βαρετα να παρω το λεωφορειο -οπως συνηθως, και να παω για υπνο. η δειλια στην υπηρεσια της απολαυσης. ο χειμωνας που δεν εφυγε ποτε.

love letters. ενταξει δεν ειναι και τιγκα στη διανοηση, ουτε εμβαπτισμενο στον πονο του συμπαντος. ειναι κατα δυναμη ειλικρινες και -αν μη τι αλλο, μπορεσε και με εκανε να κοιταζω τα τζαμια του λεωφορειου χωρις να βλεπω εξω. η νεα δουλεια Metronomy. και να μη σ'αρεσει, στον πουτσο μου σε γραφω.

Convaire - Talk In Technicolour

Helmut - Tribe

Indiana - Solo Dancing

Metronomy - Reservoir 

Midlake - The Old And The Young (Moullinex Edit)

Night Flowers - Embers

Night Flowers - Single Beds

Pale - Young Romance

Panama - Strange Feeling

Pillar Point - Echoes

Sad Animals - Soulmates 

Vance Joy - Riptide

Waylayers - Medicine

Y.O.U. - Heavy Crown

εδω υπαρχει ο καπνος

funny games

το διλημμα του ή να την "κανεις" ή να φορεσεις απο τωρα -σωνει και καλα μπουφαν, ειναι κατι που δυσκολα θα συνηθισω...προς το παρον αντιστεκομαι στο τεχνητο ψυχος. αντιστεκομαι (;) μια μικρη μορφη αντιστασης μπορει να πει κανεις οτι ειναι κι αυτη. αρχιδια. δε γνωριζω πλεον.

εχω αρχισει δε, πλεον να πιστευω οτι οι αντιστασεις, τα "πολεμοφοδια", οι ασπιδες αμυνας εναντια στην "επιτυχια" που μας επιβαλεται, εχουν πληρως εξοντωθει ή καταντησαν τοσο μαλακες οσο και μια διαρροια απο καρυ στο πιο φτηνο νεπαλεζικο φαστ φουντ. μπορει να ειναι ασημαντο για τους πολλους, μπορει απλα ακομα μια αλλη ειδηση μεσα στους τονους πληροφοριων που αντλουμε πια...

στην προσφατη παρα-ολυμπιαδα της αγγλιας τρεις αθλητες με "ειδικες" αναγκες "πιαστηκαν" ντοπαρισμενοι. και ξαφνικα προσπαθω να σκεφτω (εν μεσω χριστοπαναγιας). ως που θα φτασει η ανθρωπινη ματαιοδοξια! ντοπα, πρεζα ή οτιδηποτε αλλο σε ανθρωπους - για ανθρωπους που απλα ζουν διαφορετικα διοτι ετσι "επιλεχθηκε" να ειναι (;) για ενα κομματι μεταλλο (;) για να ειναι εστω "πρωτοι". σε τι;

κι απο την αλλη να βλεπεις την κοινωνια μιας χωρας -που γουσταρει να βυθιζεται, να αντιδρα με λογικη αρουραιου. με κρισεις πανικου, προσπαθωντας να πολεμησει τη βρωμα που τον εχει καλυψει με ροχαλες. ο πατος δεν ειναι ορατος...δυσλεκτικα αρχιδια που κανουν κουμαντο ολα αυτα τα χρονια κι ολοι εμεις που απλα σηκωσαμε το γιακα του πολο και νομιζουμε οτι βρισκομαστε σε ιστιοπλοϊκο. χρησιμευει πλεον ο ορθιος γιακας, μπας και κρυψει τον αναψοκοκκινισμενο σβερκο απο την πολλη σφαλιαρα. διοτι, ρε μαλακα, ποτε δε χωνεψα αυτο το στυλ με τον ορθιο γιακα, το μασημα τσιχλας οπου αναγκαστικα το σαγονι παραπαιει σα γραφομηχανη, σετακι με το μπρελοκ, τα κλειδια της "κουρσας" και το κινητο. ασορτι παει και το λοαφερ. αντε γαμησου ρε! απο τα τσοκαρα του '80 μου εγινες κουλ. βαριεμαι. βαριεμαι να ψαξω ποιος και τι φταιει. σιγουρα οχι αυτοι που αφησαν περιποιημενο μουστακι και κρατανε τη μπυρα σαν παραλυτοι παραμασχαλα σε στενα πλησιον της πλατειας συνταγματος. αυτοι σιγουρα δε φταινε (για αυτη τη νεα φυλη θα εχει σιχτιρισμα αλλη φορα) διοτι δε ειναι κουλ να φταις. κουλ ειναι να παθαινεις. και να σου, σκανε μυτη και τα ακουαφορτε της ελληνικης τουαλετας (καμπινες λεγονταν πριν το '85), για να ξεβρωμισει ο τοπος...ασε βαριεμαι και για αυτο. αναλυσεις περι λουμπεν, ακροδεξιας, συμμοριων ή απλως κρασαρισμενων κλπ, απλα βαριεμαι.

τωρα -θα πει καποιος, οργη και ανια που κουμπωνουν. κουμπωνουν. εδω κουμπωνει ο ελληνας που εχει και δινει ακομα λεφτα για γεροντο-φανκ στο ΟΑΚΑ και μπυρες απο το λιντλ. τα ιδια συναισθηματα κουμπωνουν οταν ξαναβλεπεις την πρωτοτυπη εκδοχη της ταινιας του Μ. Χανεκε...παρακολουθεις ολον τον ηθικο, σωματικο και ψυχολογικο βιασμο απο δυο "αποστειρωμενους" και ψυχρους, γοητευτικους νεαρους (θα μπορουσαν να ειναι και χιπστερς του '12) σε μια "αρτια" -κατα τα προτυπα, δομημενη οικογενεια. καλα προφυλαγμενη απο ολων των τυπων τους αστικους κινδυνους, αλλα βαλλομενη απο την απροβλεπτη βια. κι εσυ τι κανεις...θες να μπεις μεσα στην τηλεοραση, να λυντσαρεις, να φωναξεις, να σταματησεις την ακατασχετη ροη βιας που ερχεται απο παντου. αλλα...μια ανεξηγητη τελματωση σε βασταει κολλημενο, λιωμενο στην πολυθρονα, διχως ιχνος αντιδρασης. ετσι νιωθω. αστειο. 

"τα τραγουδια για οσους καταλαβαν ειναι σχετικα, για τους αλλους να ακουσουν και να σκασουν"

μιστερ ροττελ (μετριος παιχτης ms. pacman) (1973- today)

Autechre - Incunabula
Boards of Canada - Music Is Math
Boards Of Canada - Roygbiv
Casino vs. Japan - Go Hawaii
Console - My Dog Eats Beats
Couch - Alle Auf Pause
Kreidler - Jaguar
Labradford - Pico
Laub -Wortspur
Rothko - Roads Become Rivers
Schneider TM - Reality Check
Tarwater - Tar
To Rococo Rot and I-Sound - The Trance of Travel
To Rococo Rot -Hotel Morgen

απο εδω το ηχητικο...

up the pest!

η ιστορια ξεκινα καπως ετσι..."μαμα θελω ηλεκτρονικο!" -μορφασμος αποριας...που να ξερει η καημενη τι να 'ναι αυτο το "ηλεκτρονικο", ελα ντε που το 'χα μπανισει το γαμημενο αναμεσα στα "πλεϋμομπιλ", τα "σικ" (ναι αυτα με τις μαλακισμενες ψηφιδες που για να κανεις ενα σχεδιο προηγουταν σαν αιτιο τυφλωσης, του υπερ-αυνανισμου) και τα παζλ με θεμα "αλπεις" (αλλη πουστομεθοδος για να σε κρατανε μεσα στο σπιτι οταν ψιλοσουρουπωνε, ασορτι με τη δικιολογια του ανωμαλου που γυρνα στα σκοτεινα, (οι ανωμαλοι πλεον απλα δε βγαινουν απο το σπιτι, οποτε αμοληστε τα παιδια ελευθερα)). βλεπεις τα φυσοκαλαμα τα ειχαμε μαζεψει αφου δεν επαιζε να φυτρωνουν ελιες και "μπιρμπιλονια" στο κρυο, ασε που δεν χτιζανε και καμια οικοδομη να ψειρισουμε κανενα...οποτε..."θελω ηλεκτρονικο". ναι εκεινο με την τριπλη οθονη και ενα γοριλα και κατι βαρκες και πειρατες και 8-bit μουσικη (που να φανταζομουνα οτι μετα απο δεκαετιες το ανθρωπινο ον θα καταντουσε τεχνη τη χρηση casio στη μουσικη βιομηχανια).

*προσπαθεια πρωτη:σεμιναριο επεξηγησης του τι εστι, αποτελεσμα: επιτυχες (ειπα θα μενω μεσα,φοβομουνα μη μου το βουτηξουν τα αδερφια με τα τσοκαρα και το velamos-μετατροπη σε μπι-εμ-εξ (αλλο τραυμα το μπι-εμ-εξ...αλλη φορα)).
*προσπαθεια δευτερη: εξασφαλιση προϋπολογισμου, αποτελεσμα: επιτυχες, οχι και τοσο ευκολο αφου οι γιορτες ηταν μακρια, τα γενεθλια επισης και ο νονος μου που ηταν νεα δημοκρατια (πολυ τρας στα 80ς), δε μιλουσε στον κου-κου-ε μπαμπα μου, οποτε τον γραφω στα αρχιδια μου και αρχιζω προπαγανδα εκταμιευσης...πουτσες δηλαδη, καλα που ο μπαμπας μου διαβαζε καθε μερα ριζοσπαστη και ποτε δεν κοιτουσε τα ψιλα του. εχω κουβαλησει τοσο ριζοσπαστη που θα επρεπε να ειμαι κνιτης με μαλλινη ζακετα απο τα 10, αλλα οπως ολοι οι αγωνες, ετσι κι αυτος εχει το σκοπο του. ετσι, η εξωκοινοβουλευτικη αριστερα κανοντας ανταρτικο πολεων καταληστεψε για τον ηλεκτρονικο σκοπο την κοινοβουλευτικη.
*προσπαθεια τριτη:ισως η πρωτη καπιταλιστικη σφαλιαρα, αποτελεσμα: επιτυχες...το μαγαζι-βιβλιοπωλειο (μετα εφερε και πατακη, τα γαματα λυσσαρια για τα κειμενα νεοελληνικης λογοτεχνιας) ετοιμαζομενο για τις γιορτες (τοσο εκανα να μαζεψω τα φραγκα) με μια αστραπιαια κινηση ανεβαζει τις τιμες κι εμενα ανυποψιαστο στην εισοδο του καταστηματος να ειμαι ετοιμος για τη μεγαλη μου επενδυση..επενδυση στην τεχνολογια...τελικα ελειπε ενα πεντακοσαρικο. μεγα δραμα και στα παζαρια ανεκαθεν βλακας.γυριζω πισω και παρακαλω, ναι παρακαλω το κατεστημενο, τη μανα μου να συμπραξει με την ελευθερη αγορα παιδικης αγαλιασης και να συνδραμουν στη διευθετηση της μιζεριας μου.ενταξει το εχω στα χερια μου...ολα! μπαταριες και αφοσιωση.
*προσπαθεια τεταρτη: στη δαγκανα του καταναλωτισμου, αποτελεσμα: παταγωδης αποτυχια (μουδιαζαν τα μπουτια μου στη χεστρα και μη μου πεις οτι δεν εχεις ξεχαστει ποτε στη χεστρα σε σημειο παραλυσης γιατι αμφιβαλω αν εχεις χεσει ποτε ή εχεις εκ γενετης "παρα φυσει εδρα")). αυτοσκοπος το χαι-σκορ. ποτε δεν ειναι ολα ροδινα...
*προσπαθεια πεμπτη και υστατη: οπαδος ή φιλαθλος; οπαδος δικε μου απο τοτε, σε ολα. κανενα μετρο. αποτελεσμα: ολεθρος και ρηξη με το παρελθον...πανω πο το "ειχα" το εργαλειο και το παζλ με κατι λιμνες και παπαρουνες το ειχε τελειωσει μονη της η μανα μου, ηρθε το μοιραιο. πανω που ημουν ετοιμος για την πιστα με τη βαρκα που σε οδηγουσε στη σωτηρια, νιωθω μια υγρη απειλη να κωφευει στο ιγμοριο μου και να ανατιναζεται πηχτη μαζι με ολο μου το σωμα στο πατωμα...και χανω. τι χανω(;) τα παντα σε μια μυξα, μια γαμημενη μυξα, μια μυξα που με εκανα να εξφενδονισω με μισος το "ηλεκτρονικο" στον τοιχο. δεν ειχε ειδησεις τοτε. αλλιως θα το λεγανε. εικονες σπαραγμου και καταστροφης...μικρα τζαμια απο την οθονη που ειχε μαυρισει στο πατωμα διπλα απο τις μυξες, το κυρηγμα της μανας μου (παντα στην καταληλη στιγμη) για τα αποτελεσματα της βιας που προκαλουν τετοιου ειδους πραματα (καλα που δε ζει να περασε απο ιντερνετ καφε), να βρωμαει βραστο κουνουπιδι απο τη διπλανη...
ειναι γαματο να εισαι οπαδος τελικα. λειτουργεις με βαση το συναισθημα, ασχετα αν μετα περιμενεις το καλοκαιρι να φτιαξεις φυσοκαλαμο με τρεις σειρες και στοχο με καρφιτσες (παντου υπερβολη).
για την κριση ειπα να γραψω, αλλα με τοσο που γραφονται δε χρειαζεται αλλη μια γνωμη που ειναι ικανη να παραγει απο οργη μεχρι πορδη. τουλαχιστον η πορδη ισως κανει και θορυβο, τετοια οργη που κατανταει φεις-μπουκ και τουϊτερ απλα θα μυρισει.
ριξτε μια ματια σε αυτα που εχει η κασετουλα, καιρο ειχα να δω τοσο καλα πραματα μαζεμενα σε ενα φθινοπωρο...ειδικα προσοχη στο διδυμο απο τη δανια "Darkness Falls" βρειτε ολο το δισκο και ακουστε τον, πραγματικα αξιζει.
σορρυ για τη φλυαρια.

Au Revoir Simone - Shadows
Be Forest - Thrill
Belle And Sebastian - Come On Sister (Tony Doogan Mix)
Chromatics - Kill For Love (Instrumental)
Darkness Falls - 100 Meter Mind Dash
Darkness Falls - Hey!
Friends - I'm His Girl
Friends Electric - Puzzle Pieces
Future Islands - Balance
Girls Names - Black Saturday
Holy Ghost! - Hold My Breath
The High Dolls - Come on, Shoot me!
Tokyo Police Club - Little Sister (feat. Orianthi)
Tokyo Police Club - Sweetness (feat. Michael Angelakos of Passion Pit)
TW Walsh - Make It Rhyme

και το ηχητικο ντοκουμεντο

bad weather...but let's kiss

λιγο ποπ, λιγο ελεκτροποπ, λιγο twee, λιγες κιθαρες, λιγα συνθεσαίζερ, λιγο για τον ιδρωτα που προκαλουν τα ζεστα βραδια του ιουλη, παρεα με υγρασια...ανοικτο παραθυρο...διαφορες φωνες...φοβερη διασκευη στο almost των OMD απο τους σκανδιναβους μαστορες της ποπ...περιμενουμε ευλαβικα το δεκαπενταυγουστο (δεν εχει βρισιες αυτο το μηνα, καθως ο υπερσυντηρητισμος μερικες φορες κολλα στις λεξεις και γλιστρα στα οπισθια και τα GUI με τα patches)...φιλανδικη ποπ οσο πιο απλη γινεται απο την μπαντα που καλλιστα θα την ελεγες open source...ελευθερες διανομες ηχων στολισμενοι απο αρμονια που σε πανε πισω στο 80...ξενιαστα και δροσερα...ετσι περνωντας απο τη βορεια ευρωπη...κολυμπωντας στην αλλη ακρη του ατλαντικου, εκει θα βρουμε τη γυναικα που ισως ειναι εξωγαμο του david bowie με τη blondie...living days, new wave απο τα παλια...να θες να μπεις μεσα στο γιουτιουμπ και να τη..(ειπα δε βριζω) και μαζι κατι απο ολιγη ηλεκτρονικη ποπ απο γυναικες...για αντρες. παντα με εκτοξευαν (ειδατε λεξη που βρηκα για να αντικαταστησω την αλλη την κακια) οι γυναικειες φωνες, ειτε γκαριζουν, ειτε γκρινιαζουν, ειτε μουρμουριζουν, ειτε εστω ανασαινουν, μετα τα 40 ισως και να ροχαλιζουν λιγο...αλλα παντα ειναι ενδιαφερουσες αρκει να ξυπνανε μαζι σου καποια πρωινα...και για τελειωμα η μαγκια του μηνα...vandelles δικε μου, θορυβος και φαζουρα απο τα παλια μεσα στο 2011...καλοκαιριατικα θα σου πει καποιος...ε, ναι...τωρα που ετοιμαζεται κι η γαρμπη να παει για το ταμα της στην τηνο...βοηθεια σας! και αντε και γαμηθειτε...

Acid House Kings - Almost (OMD cover)
Amor de Dias - Bunhill Felds
Brave Irene - No Fun
Burning Hearts - Into The Wilderness
Class Actress - Journal of Ardency
Elizabeth Rose - Stars Ago (RUFUS Remix)
Living Days - Let's Kiss
Living Days - Little White Lie
Mikrofisch - Delusions Of Decay
Mikrofisch - Mauro Farina
Seapony - I Never Would
Ssion - Earthquake
The Cannanes - Phobos
The Vandelles - Lovely Weather

παρτο ετσι
παρτο κι αλλιως