τελος...κι η ωρα η καλη

ολα γυρνανε απο εκει που ξεκινησαν, παντα καπως διαφορετικα, ισως αλλιωμενα, ισως πακτωμενα βαθια στο παρελθον, μα ποτε ιδια. θα ηταν βαρετα προβλεψιμο να ηταν ιδια.

σαν τις ζωντανες εμφανισεις των Fall οπου πας ξεροντας οτι θα ειναι ολο και χειροτερα...οπως η μονιμα δαρμενη γυναικα του αλκολικου οπου θα πλενει μηχανικα τα πιατα με παρεα μια λαμπα πυρακτωσης, πατωντας σε μια βρωμικη απο ψιχουλα συνθετικη μοκεττα...γνωριζοντας οτι οι μωλωπες θα ανανεωθουν συντομως.

ολοι μας εχουμε αδυναμιες.

αλλοι κολλανε τη γλωσσα στος δυο πολους μιας 9-βολτης μπαταριας.

λιγοι περισσοτεροι προσπαθουν με ιχνη αλτρουισμου να πετυχουν κατουρωντας τα ξεραμμενα υπολειμματα σε μια κοινοχρηστη τουαλετα.

πιο πολλοι πιστευουν οτι η σωτηρια θα ερθει απο τα UHF.

πιο λιγοι οταν πρωτοακουσαν Kraftwerk ειδαν το μελλον.

ακομα λιγοτεροι πιστεψαν οτι θα γινουν καλυτεροι ανθρωποι ακουγοντας Autechre.

ελαχιστοι θα ειναι αυτοι που πραγματικα εχουν αναγκη να διαβασουν τις μαλακιες μου κι αν το πιστεψαν, ειλικρινα (μου το ειπε ενας φανταστικος φιλος) εξαπατηθησαν.

πραγματικα θα ηθελα να μη γινονταν ετσι, αλλα η κοινωνια τα εφερε και οι κακες γλωσσες...ξερεις τωρα.

δεν προκειται να σβησω τιποτε. ετσι για να αφησω κι εγω το ηλεκτρονικο μου πτωμα-κουφαρι (οπως ειχε γραψει κι ενας φιλος) εως οτου ανακαλυφθει η e-σηψη ή εστω η e-εκταφη οταν διαμαρτυρηθουν οι πιστοι της ενοριας μου και δεν εχουν να πληρωνουν οι συγγενεις αλλο το μνημα.

τα υπολοιπα, για 'μενα...παντοτε εγωιστης (εστω και κρυφο-). θα προτιμησω πλεον το στυλο ή τα μολυβια αντι πληκτρολογιου. αν θα γραψω, αν θα ζωγραφισω, αν θα μουτζουρωσω ή αν θα το βαλω στον κωλο μου δε θα μαθευτει ποτε στην ιστορια της ανθρωποτητας.

αυτα.

προς πληροφορησην...πιο τιμιο πανκ live απο αυτο των D.O.A. δεν εχω δει εδω και χρονια (κι ειναι και γεροι ρε μαλακα μου). αυριο Kavinsky μαζι με Sebastian Tellier και σε λιγες μερες Tortoise και αν ειμαστε στη γη, στην επανασυνδεση των Slowdive τον Ιουλιο, θα γινει της πουτανας (λεμε τωρα).

ακολουθει σε λιστα, η δωδεκαδα (χωρις αξιακη σειρα) με τα πιο σιχαμερα πραγματα στην ιστορια της υφηλιου οπου ισως και ο κοσμος να ηταν καλυτερος χωρις αυτα.

- τα περιστερια

- το μπροκολο

- το κουνουπιδι

- ο ολυμπιακος

- οι μπυρα χωρις αλκοολ

- ο σηκωμενος γιακας (γενικα, εστω και σε πετσινο)

- η πιτσα με ανανα

- τα κλειδια αυτοκινητου με μπρελοκ και το κινητο (αϊφον κυριως) σε τραπεζακι καφετεριας

- ο χριστοδουλος

- η Lana Del Rey

- οι μετριοι που νομιζουν οτι πιασανε τον παπα απ'τα αρχιδια

- το περιπτερο του κυρ-Αλεκου

οσοι δεν καταλαβαν, καλυτερα να ψαχτουν μπας και εχουν ακομα καμια παραπεταμενη κασσετα με πυξ-λαξ στην πλεχτη ξεχειλωμενη ζακετα τους, κανενα μπλουζακι με το χρηστο θηβαιο επανω, κανενα τσαντακι μπανανα ακομα φορεμενο στη μεση ή καλυτερα να αρχισουν να κανουν αιτησεις για Ε.Π.Υ.

φιλια δεν εχει διοτι καβλωνω κι ευκολα. αντ'αυτου ενα μινι-δωρακι (και πουλακι και παπακι, για οσους θυμουνται).

πισω γοριλα!    παρε απο εδω το κασεττακι.

οσον αφορα το περιεχομενο, λιστα δεν εχει και δε χρειαζεται...κιθαρες, κιθαρες, κιθαρες και πολλη φλωρια...αντεργκραουντ και τα σχετικα αλλου.

οσον αφορα εσας, αν μπορειτε καντε παρτυ, οσο πιο μικρα τοσο πιο καλα, παρτυ με δυο ή με τρεις, εστω με τεσσερεις, εστω και μονοι σας...να ακουτε κιθαρες εστω και φωνες ειναι καλο, δεν πειραξε ποτε κανενα.

Αυτα.

Γεια 

low noise

 

||
||
||
||
||
||
||
||
||

 η προσπαθεια μερικες φορες μενει προσκολλημενη στην ιδεα.

και ξεψυχαει στα χερια της.

ειναι η εποχη ιδανικη για φλωρους και ισως η ευκαιρια να πεθανουν ευτυχισμενοι πανω στη διαδικασια της υλοποιησης.

γυρναω εδω και καιρο νυχτες και ανακαλυπτω ιδιοις ομασι οντοτητες οι οποιες υπο αλλες συνθηκες θα αρκουνταν στο ανοιγμα στοματος αναμενωντας τις μυγες να εισβαλουν στον απαλο ουρανισκο τους. και αντ'αυτου, σε ανταλλαγμα ενος εντομολογικου deep throat, σου βγαινουν "οι γαμιαδες της γειτονιας".

αλλοτε πιστευα στους νομους της στατιστικης επιβιωσης, αφου αυτοι, τοτε κι εγω...κι ετσι κατηντησα να περιμενω σε ουρες σουπερ μαρκετ, να καταχωρω την ψυχικη μου ετικετα σε λιστες κοινωνικης αποδοχης και αλλοτε να αφουγκραζομαι τις random επιτυχιες αλλων θνητων. τελικα, ο νομος οχι απλα κατεριφθη αλλα λειτουργει και αντιστροφως αναλογα.

αφου αυτοι, τοτε οχι εγω. ποτε.

ισως να πρεπει να γινω εξηντα ετων, ισως να πρεπει να γινω τριανταδυο κιλων, ισως να μετατραπω σε ενα πρωτοτυπο οικο ανοχης οπου οι πελατες να αφηνουν στο ανοιγμενο μου κεφαλι και απο μια ιδεα επιτυχιας...να γαμαω κι εγω καποτε στη γειτονια και ευτυχισμενος να στροβιλιστω μεχρι ατερμονου εμμετου υπο τους ηχους "στρατου διονυσιου".

μπορει φυσικα και να μη γινει τιποτε απο ολα αυτα και ησυχα ησυχα και βαρετα να παρω το λεωφορειο -οπως συνηθως, και να παω για υπνο. η δειλια στην υπηρεσια της απολαυσης. ο χειμωνας που δεν εφυγε ποτε.

love letters. ενταξει δεν ειναι και τιγκα στη διανοηση, ουτε εμβαπτισμενο στον πονο του συμπαντος. ειναι κατα δυναμη ειλικρινες και -αν μη τι αλλο, μπορεσε και με εκανε να κοιταζω τα τζαμια του λεωφορειου χωρις να βλεπω εξω. η νεα δουλεια Metronomy. και να μη σ'αρεσει, στον πουτσο μου σε γραφω.

Convaire - Talk In Technicolour

Helmut - Tribe

Indiana - Solo Dancing

Metronomy - Reservoir 

Midlake - The Old And The Young (Moullinex Edit)

Night Flowers - Embers

Night Flowers - Single Beds

Pale - Young Romance

Panama - Strange Feeling

Pillar Point - Echoes

Sad Animals - Soulmates 

Vance Joy - Riptide

Waylayers - Medicine

Y.O.U. - Heavy Crown

εδω υπαρχει ο καπνος

as rock'n'roll ruined my life...(νο κοντρολ)

ο'τι νηστεψα σε τεχνολογια το μεταλλαξα σε χοληστερινη κι οτι στερηθηκα απο παιδι ισως το κλεψω μεσα απο το σαβανο. αυτα ειναι τα πτωχα αλλα επικαιρα επιτευγματα του αυγουστου...παρεα με μερικες παχιες μυγες.

παντα φοβομουν τα υπογεια με τα παλια πραγματα (οχι δε με πασπατεψε ποτε κανενας θειος στα σκοτεινα). απλα τα φοβομουν διοτι εχουν παρελθον. βαζω το "φοβομουν" μιας και βαριεμαι να προσδιορισω με ακριβεια το συναισθημα...ειχα, εχω και μαλλον θα εχω την πεποιθηση οτι ισως κατι πεσει επανω μου και μου αλλαξει το παρον.

τα υπογεια, οι αποθηκες και γενικα οι καθε λογης κρυψωνες, αποτελουν την παραμελημενη προεκταση του εαυτου μας...εκτος κι αν προκειται για χωρους τοποθετησης ταξινομημενων εργαλειων και ανταλλακτικων σκουπας και ειναι διαχειριζομενοι απο υποχονδριους τυπους με οργανωτικοτητα, πρακτικοτητα (και διαφορα αλλα -οτητα), που τα φτιαχνουν ολα και τελεια και γαμιουνται!

κι οταν σου πεφτει στα χερια αυτοσχεδια κασσετα χρωμιου με το thrash zone, θες να ηξερες το skate που δεν εμαθες ποτε και να μπορουσες ισως να καταλαβεις γιατι γελουσανε οι γκομενες οταν εσυ γουσταρες nuclear assault και overkill.

κατι με επιασε (και δε θα μου βγει σε καλο) τουτο το καλοκαιρι με τις εκταφες λειψανων.

τωρα πως εγινε και απο τα διλεπτα επη ξεπεσα στα βινυλια της mute, αυτο ειναι ιστορια αφραγκιας και αυτοαναιρεσης που ανηκει σε αλλο αρλεκιν. 

ξεχαστηκα εκει μεσα και με επιασε μελαγχολια και στ'αρχιδια μου στην τελικα, αλλα αυτα τα σκατα με εμαθαν κατα καποιο τροπο να ραντιζω σκονη στη μνημη μου και μετα να τη δοκιμαζω μηπως και κολλαει στη γλωσσα.  

κι ολα ειναι rock'n'roll ρε γαμιολη, ειτε φρεσκολουσμενο, ειτε ξεκουρδιστο, ειτε μονο για μενα.

αυτα, πουτανες...

δωρο αυτη τη φορα το tiny dynamite EP που ευτυχως κρατησα σε κασσετα κι ας μου το εφαγε μια γκομενα που ποτε τελικα δε γαμησα. κι ας ειναι 28 χρονων πια (το EP)...δροσερο και σκοτεινο.

την ιστορια με το Liquid Situation και το Brilliant Names, αλλη φορα που θα βρεχει, θα ειναι κυριακη και οι οικιακες βοηθοι θα χορευουν στα ρεπο τους υμνωντας τον υψιστο φανταστικο τους γκομενο, με μαρακες στο βικτορια παρκ.

πακετο καλοκαιρινο για το φιλοθεαμον κοινο οι λιμπιντο μπλουμ και οι κοκτω τουϊνς  .

rock'n'roll saved my soul (ιστοριες της νιοτης)

 χρονια τωρα, ψαχνοντας τους κωδικες επιτυχιας μιας τελειας συναυλιας, εφτασα χωρις να το θελω (ετσι οπως σε μαθαινουν μαλλον ποδηλατο, βγαζοντας σου βιαια τις βοηθητικες ροδες) στο κομβικο σημειο που λες κιθαριστας ή ντραμερ (;)...γινεται απο πλεονεξια να παρω και τα δυο(;)...

οχι!

στα αρχιδια μου. ας με παρει η κατηφορα κι ας μου χωθει το παλουκοσελο στο κωλαντερο μεχρι να σταματησω, κι ας φτυνω τις ζαντες και τα γρασσα απο τα ματωμενα μου δοντια. θα παρω και τα δυο. για οσο μπορεσω. κι ας πεσω στο πρωτο πεταλι. εξ'αλλου ποιος ειπε αλλωστε οτι κανουν κουμαντο οι ικανοι. κουμαντο κανουν οι συγκυριες και οι μπασιστες, γι'αυτο αλλωστε καταντησαν να ξεπεσουν στην τζαζ και να προσθετουν συνεχως χορδες στα οργανα τους μεχρι να τα μετατρεψουν σε αρπα...αρπα τ'αρχιδια μου τωρα και ακου.

μια κιθαρα, ενα λαχανι βρακι, ενα τουρμπανι με φτερα να υπερκεινται μιας επαισχυντης γυναικομαστιας...αλλη μια κιθαρα, δυο πεταλια φορεμενα σε δυο τυμπανα, αλλο ενα λαχανι τουρμπανι που στροβιλιζεται με σκοπο την κατατροπωση του κακου... τα pebbles, η motown, το εγγλεζικο freakbeat, η del-fi records, τα back from the grave, ολα χωμενα και μαζικα φτυσμενα μεσα απο τα ακρυλικα τουρμπανια μονο και μονο για τον απολυτο εξαγνισμο, τη σωτηρια της ψυχης.

 κι εκει που ολα πηγαινουν μπροστα, νιωθεις την αναγκη να κοιταξεις πισω. να γυρισεις πισω στην ανακυκλωση ολους τους ημιαγωγους που "γυαλιζουν" τα τελευταια χρονια τα αυτια μας με την τελειοτητα οπως αυτη παρηχθη σε διδακτορικες διατριβες του ΜΙΤ και σε ιλουστρασιον προσπεκτους. ενα πηνιο, παρεα με ενα φθαρμενο καλωδιο. σκισμενα δερματα, κολημμενα με σελοτεϊπ. λογια φτυσμενα μαζι με φτηνιαρες μπυρες, μετριοτητες και λογοτεχνικα αισχη.

αν δεν καταλαβες ως τωρα, μαλλον ειχες κατω απο το μαξιλαρι σου στα εικοσι το "γλαρο ιωναθαν", στα εικοσιπεντε "νοκια" με φιδακι και στα τριαντα ονειρωξη με τον πετρο γαϊτανο. αν παλι δε συνεβησαν ολα αυτα σε εσενα και τελεις ακομα εν αγνοια, μαλλον εχεις πετυχει στη ζωη σου παρα πολλα που η ιδια η ζωη σε προικισε με στραβισμο και κωφωση.

  

οι ριζες εξ'αλλου του καθενος ειναι αυτες που με βαστανε ορθιο και οι μυρωδιες στοιχειωνουν, σαπιζοντας, το παρελθον μου. πιστευω πλεον οτι καποτε, το να μη θυμαμαι τιποτε σε πιθανο καποιο μπλακ-αουτ, δε θα με τρομαξει τοσο, οσο να μην μπορω να ανακαλεσω τις οσμες του παρελθοντος.

μυρωδια απο καμμενο καλωδιο. βαρυ αρωμα απο λακ του '60. χαλασμενο μπριλ-κρημ. μα πανω απ'ολα αυτη η οσμη της λαμψης. ο ηχος που με εσυρε ως εδω και θα με σερνει ακομα απο τη μυτη.

 και κατι τελευταιο για σημερα. παρατηρω τωρα προφατα ενα ανελεητο πολεμο (μαζι με ενα αγχος), της ρατσας των μετα-μοντερνων εναλλακτικων (εχει καταντησει μπαναλ η γνωστη πλεον λεξη χιπστερ), εναντια στον ιδιο τους τον καθρεφτη. δεν καταλαβαινω ρε δικε μου τελικα, αν ειναι οντως ικανοτητα του εφηβικου κατεστημενου να παραγει καβλοσπυρα και μετα να απολαμβανει σπαζοντας τα, εμπρος στον καθρεφτη ή ενα ακομα βημα προς την κοινωνικη τελειοτητα (σικ).

βασικα, επειδη με τα κοκτεϊλ δεν πολυγαμας αλλα χαχανιζεις αξυριστος πανω σε ποδηλατα και πεζοδρομια, χιλιες φορες anthrax, βερμουδα και μπυρα. κι εκει δε γαμας, αλλα νιωθεις ρε πουστη μου.

τιμιοτης μηδεν και μην ξεχνας...οτι κουμαντο καποτε θα κανουμε κι εμεις οι μετριοι, εκει αναμεσα στα ρεπο των ικανων. 

Υ.Γ.

πλακα, πλακα τωρα μπορει με το ζορι σε μια πολη οκτω εκατομμυριων, πενηντα νοματαιοι να ειναι ξεφτιλα, αλλα το οτι τις ιδιες μερες ειχε sold out σε μπλερ και εδειχνε στα σινεμα λαϊβ των κουην, πιστευω να εμποδισε το πληθος να απολαυσει τον king khan. γλεντζεδικα σε λιγο.

Another Sunny Day - You Should All Be Murdered


Blue Orchids - Bad Education

Crocodiles I Wanna Kill

Girls Against Boys - One Does of Truth

Make-Up - I Am The Pentagon

The Durutti Column - Never Known

The Fall - Sir William Wray

The Field Mice - Emma's House

The Smiths - Girl Afraid

The Virgin Tongues - Six Feet Underground

The Wake - O Pamela

The Wake - Sail Through

ολη η τιμιοτητα απο εδω.

a modern fear

ο μηνας ηταν σχετικα δυσκολος. κατι απο τα παιδικα μου χρονια εδειχνε να καταρρει, ηταν και που στατιστικα ποτε δεν μου πηγαινε και ο κωλο-απριλης για διαφορους προσωπικους αλλα και γενικοτερους λογους. προκαταβολικα, οποιος διαβαζοντας ανακαλυψει οτι ο υποβιβασμος και η καταστροφη ενος πραγματος που γεμιζε τα παιδικα σου χρονια και συνεχιζει ακομα και σημερα να σε σερνει νοητικα σε ασκοπα ξενυχτια, αγχη και ματαιοπονιες, ανηκει στη σφαιρα του γραφικου-εκκεντρικου-ηλιθιου και δεν-ξερω-γω-τι, απλα να παει να γαμηθει με τη γιαγια του με ενα σταυρο καρφωμενο στον κωλο.
λοιπον. απλα και λαϊκα. το εβλεπα και δεν ηθελα να το χωνεψω, αλλα εγινε να βλεπω την ομαδα που αγαπω και οχι μονο υποστηριζω, τη ριζα μου με την παιδικοτητα, να εξαφανιζεται και να διασυρρεται. δεν ειναι η "μπαλα" μονο εμποριο. για αλλους μπορει.
για μενα η βολτα στο αλσος δε σταματουσε στις κοκκινοκωλιασμενες μαϊμουδες και τον παπαγαλο-πετρο που ελεγε "μαλακα". συνεχιζε μετα στην αλανα με τα αραγμενα σκουπιδιαρικα του δημου, σταματουσε για κανενα διωρο πανω σε τσιμεντα, αλλοτε με ενα τετραγωνο φελιζολ και μια ναϋλον σακουλα, αλλοτε με ενα αδειο κουτι "σαντε". κατεληγε στη "δωδωνη", το "ιντεαλ" και πισω με τα ποδια βαρια.  αλλοτε η βολτα ξεκινουσε χαραματα κυριακης ή απογευμα σαββατου σε καθισματα απο δερματινη ή σε καμμενο απο γοπες βελουδο.
λαμια, λαρισα, μαλγαρα, λαγκαδας, ξανθη. ετσι, ασκοπα.
μεγαλα διλημματα που ανατρεπονταν πρωινα σαββατου. δισκος ή εισητηριο.
στεγνα εισητηριο. προδοσιες που μετανοιωνεις. δε γαμεις...οτι περισσευε γινοταν δισκοι β' διαλογης που μετα απο χρονια ανακαλυψα την αξια τους. αν δεν ειχα παρει εκεινο το εισητηριο για να στολιζω τον γκαλη με μπινελικια, δε θα ειχα μαθει τους Clock DVA. μια βολτα στην τουμπα μου αφησε κατι ψιλα που εγιναν κασεττες "ραδιο-ουτοπια".
αλλα αλλη ευχαριστηση να φευγεις μουσκεμα και τρεχοντας απο ενα εκτος εδρας και το βραδυ να ξερεις οτι στο "Ροδον" εχει Triffids και ας γουσταρα ακομη DRI.
τωρα ολα γαμηθηκαν. σαπισαν και γκρεμιστηκαν τα θεμελια ενος μερους απο την εφηβικοτητα μας.
μια απο τις παιδικες λιχουδιες που ξετυλιγοντας το χαρτι, απο τη βιασυνη και την ατερμονη προσμονη, γευοσουν και το χαρτι. και σου αρεσε. ετσι, μαζι με το χαρτι και ολες τις χρωστικες μιας φτηνης βιοτεχνιας.
ολα αλλαξαν. το 55, εγινε 606 κι υστερα Β9. και τι δε θα εδινα να αντικρυσω τη δεκελειας γεματη απο ορδες ανιατων ηλιθιων, να ξεχωριζω μονο τις κεραιες απο τα σταματημενα τρολλεϊ στη χαλκηδονα και τους καπνους απο τις καντινες.
ξερω δεν ειναι και τοσο χιπ το πονημα και στον πουτσο μου τελικα. για μπαλα μιλαμε κι οχι για μπαρουφες του κουντερα.

 

προχωραω παλι βραδυ, γυρω στις 4. Lei Yue Mun. ο δρομος ταλαιπωρειται απο συνεχεις βροχες, ξεπλυμενος. αραια ταξι, κοκκινα. σε ενα μερος που εχει ξεχασει τον υπνο. ολα πανε.
σε κατρακυλανε σε σκεψεις και το μονο σου καταφυγιο, ειναι οι λανθασμενες δοσεις πανικου. σου τριβουν σιγα-σιγα το σκοινι της αυτοπεποιθησης και σε ωθουν σε πληρη καταρευση. οι μεγεθυντικοι φακοι της καθημερινοτητας, λαμπρυνουν την εγγυτητα του τελους. εχω αρχισει νε πιστευω πλεον, οτι η καθε θετικη αποκριση του κοινωνινικου μας περιγυρου ειναι απλο αποτελεσμα οπως και ενα "λαϊκ" ή ενα "γιες" στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης. τοσο απλα, οσο προτιμουν να κλικαρουν ενα YES αντι για ΝΟ. ετσι ευκολα, οπως προσεγγιζουμε του αλλους στο δρομο, τα μπαρ, τις κηδειες, την ουρα του ΤΕΒΕ. εγω ειμαι ευγενικος στο διαδικτυο και αγενης στα μπαρ. δεν εχω πια ΤΕΒΕ. εχω MPF. αλλο ενα ακρωνυμιο που σημαινει κατι σημαντικο ή χρησιμο. οχι τοσο σημαντικο ομως οσο το ακρωνυμιο που μου γεμισε δεκαδες κυριακες και μου στοιχειωνει ακομα αλλες τοσες και ακομα ξενυχταω χιλιαδες χιλιομετρα μακρια διχως αληθινο αντικρυσμα. ετσι μπορει να ειναι κι ο ερωτας, μαλλον.
αντιστοιχα νοσταλγικα ειναι και τα ακουσματα. ολα ηταν σε 90-αρες χρωμιου σε καποια βολτα εκει γυρω. εχει και δυο-τρια φρεσκα.
γεια.

Able Tasmans - Sour Queen
Anti-Troppau Council - Shine
Dream Syndicate - Forest For The Trees
Libido Blume - Stormy Love In Rainy June
Louis Tillet - Carousel
Lowlife - A Sullen Sky
Modern English - I Melt With You
Silicon Teens - Sun Flight
Soft Kill - From This Point
Sunnyboys - Let You Go
The Bats - Claudine
The Bats - Made Up In Blue
The Go-Betweens - Karen
The Sound - The Fire
The Teardrop Explodes - Treason
Twerps - Dreamin'
Wall Of Voodoo - Mexican Radio

 απο εδω

last days of sorrow

 

σε ρυθμους προωρης υγρασιας, ολιγης σηπτικης οσμης και διασπαρτης βουδιστικης κατανυξης, ολοι περιμεναν την ελευση του ετους φιδιου. τα δωρο-πακετα-προσφορα με τα χαρτια υγειας και τα μυξομαντηλα φορτωθηκαν στα καροτσια του σουπερμαρκετ και καμποσα κοκκινα αρχιδο-καμπανακια κρεμαστηκαν στις πορτες, ετσι για το καλο. το καλο που ψαχνουν ολοι μεσα στα εμπορικα κεντρα, στα γεματα εστιατορια και στις ατελειωτες κυλλιομενες σκαλες του μετρο. εμενα με βρηκε χαραμα να περιμενω το πρωτο λεωφορειο για πισω...

δεν μπορω να δω απεναντι στο τσιμ σα τσουι. απεχει τριακοσια μετρα θαλασσας. αχνα φαινονται τα πορτοκαλι και κοκκινα δρακακια που κρεμονται απο ενα λουι-βιτον καταστημα-θηριο. πρωινα ταξι περνανε ως συνηθως αδεια απο μπροστα μου και παλευω να τα αγνοησω. απλα βαριεμαι και παραδοξως εμαθα να μην νυσταζω. κατι εμαθα εν τελει.

οι ωτοασπιδες που ολο το βραδυ προσεθεταν αλλη χροια στο σφυροκοπημα των βραχων, αντικατασταθηκαν απο τα ακουστικα...

αρχιζουν οι πρωτες μπασσογραμμες, μπαινουν λιγα συνθ. κανουν την αχλυ βαρυτερη.

χανω το λεωφορειο, κοιταζοντας με γυρισμενη την πλατη το βρωμικο βικτωρια χαρμπορ. θελω να καπνισω αλλα δεν μπορω να βγαλω τα χερια απο τις τσεπες. απλα προσπαθω να αφαιρεσω καθε τι που προσθετει χρωμα στον οριζοντα μου. ευτυχως ειναι λιγα αυτα που χρωματιζουν.

θα προσπαθησω να πω τι μου θυμιζει. και απο εικονες και απο μελωδιες. στα ευκολα ειναι που μου ηρθαν οι Pink Turns Blue και τα κατεβασματα των Felt και οι κιθαρισμοι των Comet Gain Και των Wake, ο λυρισμος των πρωιμων Cure (που ποτε ειλικρινα δεν πολυ-χωνεψα), αλλα πανω απο ολα, αυτη η παραγωγη που μου εφερε αναλογες, οπου ανετα θα μπορουσαν να ηταν κυκλοφοριες της Creep ή καποιας αλλης ελληνικης προελευσης "εταιρειας". με πηγε πισω στα τελη του ογδοντα-αρχες εννενηντα. θα μπορουσαν ανετα να ειναι στις λιστες της Cherry Red. ισως....αντε γαμησου και απλα ακου.

τοσα χρονια περασαν και δεν βαρεθηκες αυτην τη μαλακισμενη μονομανια της υπεραναλυσης;

σημερα ξημερωσε αργια για το τοπικο εθνος. σχολεια κλειστα. δουλειες γραφειου, απο βδομαδα. ο μονος σταθερος στο ραντεβου, ειναι ο γερος με το εγκεφαλικο που προσπαθει εδω και μηνες να ξανακανει ταϊ τσι. μαζι του κανει και η ινδονησια οικιακη βοηθος (αυτη δηλαδη μονο κανει και στο τελος ισως γινει και σαολιν).

στο λεωφορειο εχει μονο αλογομουρηδες ηλικιωμενους που πανε πρωι πρωι για την ιπποδρομια του σα-τιν. εφημεριδες με προγνωστικα, λιωμενες απο τη μελετη, κρυμμενες στη μασχαλη. βρωμικα δαχτυλα με χρυσα μονοπετρα και μακρυα νυχια. κατραμι χρωμο-σαμπουαν και σαπισμενη οδοντογλυφιδα. σε καθε σταση ανεβαινουν και αλλοι. μιλανε φωναζοντας. δεν ξερω τι λενε. υποθετω οτι ξερουν ολες τις λεπτομερειες. ακομα και ποσες πουτσοτριχες εχει ο ταδε αναβατης ή ποτε πηγε αιμα τη δεινα φοραδα. παθος κι αυτο.

το new life τελειωνει.

ο καθενας με το δικο του.

 

Come On. Stand Out.\ 7bit Hero

Day \ Amor De Dias
Pittura Infamante \ Girls Names
Selenite \ Hello Kurt
Glow \ Hibou
Melt \ Kamp!
Hit Me \ Kill Krinkle Club
Motorway \ Little Boots
Girlfriend \ Misty Miller
My Song 9 \ Nova Heart
Simple Perfect Life \ Palms On Fire
Chosen Seed \ Sacred Animals
Architectured Love (with Le Prix) \ Sally Shapiro
Vacation \ SPLASHH
Teenage \ Veronica Falls
Outside The Night (Blondes Remix) \ Von Haze
Isn't This \ Yung Life

 Get it from here...

#01 The Soft Moon - Zeros

υπαρχει μουσικη που απαιτει συν-ακροαση, υπαρχει κι αυτη που απαιτει μοναχικη ακροαση. κατι υπολοιπα ποσοστα ανηκουν σε εκεινη την κατηγορια οπου πρεπει να διωξεις ολο το επικαθημενο συμπαν, να ποδοπατησεις και μετα να κλωτσησεις καθε πτωμα που ταξινομημενα ηρθε και αποθηκευτηκε στο ελαχιστο μυαλο σου. σε οτι αντιστεκεται του βαζεις φωτια, αστο να λιωσει, να διαρευσει παρεα με φρεσκοκαμενους νευρωνες. η μισανθρωπια σε εναλλασσομενη παλη με την απαθεια. χωρις συναισθημα.

χρειαζεσαι το πληρες κενο για να υπερκερασεις τα ορια της απολυτης ελευθεριας.

δε θες κανεναν και θα παλεψεις για αυτο κτιζοντας με ατσαλι αορατα τειχη. ριπες πυροβολου απο το πουθενα.

^  ο βασικος λογος που οι ανθρωποι αρνουνται να αγορασουν οπλο εντοπιζεται στην αποφυγη χρησης στον ιδιο τους στον εαυτο, παρα στην χρηση εναντιων αλλων(60/40). εγω δεν αγοραζω διοτι βαριεμαι την ερευνα αγορας και τη γραφειοκρατια.

ρε μαλακα μου, η ψηφοφορια τελικα μου θυμισε εποχες '80...πασοκ+νεα δημοκρατια=lana del rey και μετα λες οτι ο τοπος εχει ελπιδα(;), απο την αλλη εστω και στα εσχατα ολο και κατι μαθαινεις μεσα απο τη γοητεια της τυχαιας πληροφοριας (βλεπε Merchandise - Children of Desire...να 'σαι καλα φιλε).
αν ειναι να τελειωσει ο κοσμος, καλη φαση...ειμαι τοσο εγωιστης που προτιμω να βρεθω στο μηδεν παρεα με ολους και οχι καποιους που θα γλιτωσουν.

παντως σιγουρα δε θα λυπηθω για την αγνοια μου να μην ακουσω τουτη τη λανα, τους ταϊ σιγκαλ, τους ιμπαλα και το γκαγκαν σταϊλ, εξ'αλλου για το τελος ακομη κι οι Bathory θα ακουγαν SOFT MOON

20. Deep Time - Deep time

19. Mouse On Mars - Parastrophics
18. Mr. Kitty - Eternity
17. Beach House - Bloom
16. The Underground Youth - Delirium
15. TRUST - TRST
14. Laetitia Sadier - Silencio
13. Horrid Red - Nightly Wreaths
12. Holograms - S/T
11. Death and Vanilla - S/T
10. Friends - Manifest
09. La Sera - Sees The Lighτ
08. Cats On Fire - All Black Shirts To Me
07. Vatican Shadow - Ghosts On Chechnya
06. Woollen Kits - Four Girls
05. Loscil - Sketches From New Brighton
04. Seapony - Falling
03. Cold Showers - Love and Regret
02. Wild Nothing - Nocturne
01. The Soft Moon - Zeros



μ1α δομημενη αξ1α

 απο τις λιγες φορες που το κενο εχει καλυψει τα παντα. σκιζω σελιδες, εχοντας διαγραψει -πιεζοντας το μολυβι, πολλες φορες σπαζοντας το, λαθος λεξεις σε λαθος θεσεις. αρκετες απο αυτες τις σελιδες τελικα ηταν κενες.

προσμετρωντας σημαδια απο ανθρωπινα νυχια στο σωμα μας, μπορουμε μερικες φορες να καταλαβουμε πως επιτρεπουμε στους αλλους να νιωθουν για μας και ποσο επιτρεπουμε στον εαυτο μας να αντεχει στα συναισθηματα των αλλων. διοτι τα σημαδια -ειτε ειναι επιθεσης, ειτε ειναι παθους, κρατανε μονο οταν εχουν βαθος. το σχημα της πληγης διαφερει, οχι η αισθηση.

ολων οι ζωες ειναι ενα χαραγμενο πεσσοειδες συμπλεγμα απο βιωματικες πληγες, σαν τα κιτρινισμενα σταυρολεξα που κρεμονται στα θερινα περιπτερα ή στους σταθμους των υπεραστικων λεωφορειων, με εξωφυλλο το νικο κουρκουλο, μεσα σε ναϋλον ξεσκισμενο απο το δυο χιλιαδες τοσο...για αρχαριους, για εμπειρους, για δυσκολους λυτες...μεσα σε κρυες αιθουσες αναμονης. τακτοποιημενες αρτια συνδυαστικα λεξεις, σε δυο διαστασεις, μαυρα τετραγωνα που συμπλωρωνουν τη φαινομενικη τελειοτητα. την ολοκληρωμενη λυση. να συμπληρωνεις τα κενα.

τριανταεννεα καθετως, πεντε γραμματα: πληγη πανω στην πληγη

αστο καλυτερα, ηρθε το λεωφορειο κι η λυση μου ποτε δεν χωρουσε οταν τη δοκιμαζα στο χαρτι.

_____

για το χειμωνα, λιγη εμπιστοσυνη μονο.

||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

|| Blue Boats - Summer's Down       ||
|| DIIV - Doused                    ||
|| Dunes - Vertical Walk            ||
|| Future Unlimited - Golden        ||
|| Grand resort - Night Is Dark     ||

|| LLLL - Spider Web                ||
|| Observer Drift - Warm Waves      ||
|| Pastel Blue - Airship            ||
|| Piano Magic - Judas              ||
|| Pic Nic - We've Only Just Begun  ||
|| Prince Innocence - Girls         ||
|| Slowdance - Boyfriend            ||
|| Starlight Girls -  Gossip        ||
|| The Holiday Crowd - A Tender Age ||
|| Tiger Love - Summer Rain         ||
|| Two Wounded Birds - To be Young  ||
|| Youngfuck - Black Tulips         ||

||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

 απο εδω η λυση

...πως περασα το σαββατοκυριακο...

παλευω να βγαλω λεξεις ολο αυτο τον καιρο και γραφω, σβηνω, γραφω, σβηνω και στο τελος ενα κουσουρι που παντα με βασανιζε...η αναβλητικοτητα...ειναι πολλα που με φορτωνουν ολο αυτο τον καιρο. οχι δεν κλαιγομαι απλα λιγο η εμπαθεια και η κακεντρεχεια που με δερνει, λιγο το πασπαλισμενο απο ματαιοδοξια εγω μου, μου προκαλουν εκτος απο αρκετα αερια και αυτη τη δυσανεξια στο καθετι θετικο...τι θετικο δηλαδη ρε μαλακα μου; απο την αλλη καταντησα να ακουω ολο τα ιδια και τα ιδια και γενικα βαριεμαι. μου τη δινει και η τοσο βαρετα συνεπης ζωη μου. ποσο θα ηθελα να χρωσταω και να μη με νοιαζει, να λεω οχι και να μην αγχωνομαι για το πως θα το παρει το καθε αρχιδι που με λιγη ευφυϊα ανω του μετριου το παιρνει πρεφα και με κανει γιο γιο. ποσο θα ηθελα να εκαναν συναυλια οσοι ηρθαν σε αυτο το γαμω μερος που ζω τον τελευταιο χρονο και ηθελα να τους δω απο κοντα αλλα τελικα με καταπιε το νυχτοκαματο και η τρυπα που με ταϊζει λεφτα...λεφτα. εδω θα ελεγε καποιος αφου τρως λεφτα τι αλλο θες. δες κι εμας στη χωρα που γαμιομαστε και πλακωσαν κι οι γυφτοι. τελικα μιας και τα παντα τα συνδιαζα με τη μουσικη, το μονο τραγουδι που αντικατοπτριζει την ελληνικη πραγματικοτητα και μαλιστα τοσο προφητικα οσο τιποτε αλλο, ειναι αυτο του Λογο "το σκυλακι το κανις"...στιχοι ριπες στη δομη της πολυ-νεοσυστατης κληρονομικης δημοκρατιας, αυτης που ανεθρεψε κι εμενα. ποτε δεν ειχα σκυλακι, μονο γατες, οταν αποκτησα κηπο στο σπιτι (σπιτι παντοτε ειχα) βρηκα και σκυλο, καποτε εθαψα μια που ψοφησε και τη θαψαμε κανοντας την κηδεια του μητσοτακη. μετα καβαλησα το βελαμος (σσ για τους ασχετους: τσεχικο ποδηλατο με την υπεροχη σελα φρανζτολα που με λιγο μερακι το μετετρεπες σε μπι-εμ-εξ) κλεψαμε κατι αδεια μπουκαλια κοκακολες, τα πουλησαμε και φαγαμε σουβλακια. πανε αυτα τωρα.

"το ρολοϊ, τη γραβατα και της αγκυρας τη γατα..."

νιωθω σαν να εχω την αναγκη να χλαπακιασω δεκαδες σαβουρες για μηνες. να καταριψω το ρεκορ ταχυτερης παχυνσης. να παω να προμηθευτω φανελες και να καθομαι σε μια πλαστικη καρεκλα ολη μερα. με πρησμενα ποδια, χοντρα κιτρινα νυχια, να σκαλιζω τη μυξα μου και να την περιεργαζομαι μεχρι να ξεραθει. να μην ξαναξυριστω ποτε και να λουζομαι με απορρυπαντικο πιατων. αυτα δε γινονται θα μου πεις...γινονται ρε μαλακα.
και ξερεις γιατι νιωθω ετσι; μαλλον διοτι παρατηρω τους ανθρωπους να φευγουν. δεν εχει σημασια που πηγαινουν, απλα απομακρυνονται μεγαλωνοντας. διογκωνονται και καταληγουν τεραστια μπαλονια με ηλιο κι εσυ σαν το γυφτο τα κουβαλας μαζι σου με διαφορους πλαστικους σπαγκους. καποια που σου φυγαν απο το χερι κι απλα προλαβες να τα δεις να την κανουν ψηλα. καποια που στα πηραν με το ζορι να τα δωσουν σε ενα μωρο που κλαιει. καποια σκασαν στο φουσκωμα. ενταξει αυτα που φυγαν ή σκασανε και τα αλλα που εμειναν δεμενα στην ιδρωμενη παλαμη σου; τα χτυπησε ο ηλιος και ζαρωσαν, ζαρωσαν μαλακα μου και δεν μπορουν να φυγουν, μεχρι σε λιγο να κουβαλας απλα μερικες ασημι σακουλες. ετσι ειναι οι ανθρωποι μας. θα κατσω ενα βραδυ, σε οτι απεμεινε...να πιω ολο το ηλιο...θα 'ναι και γαμω. awesome!
ετσι θα ειναι και η μουσικη του μαρτη για μενα, λιγο μπαγιατικη, λιγο ξεθυμασμενη, λιγο απο μενα.

Alison - Slowdive
Cocteau Twins - Pink Orange Red
Craft Spells - After The Moment
Cranes - Shining Road
Felt - All the people I like are those that are dead
Galaxie 500 - Strange
Memoryhouse - To The Lighthouse (Millionyoung remix)
NIVA - The boy from the sun
Palpitation - I Lost And Died
The Field Mice - If You Need Someone
The Motorcycle Boy - World Falls Into Place
The White Birch - Breathe
Krikor And The Dead Hillbillies - God Will Break It All

νταουνλοουντ

up the pest!

η ιστορια ξεκινα καπως ετσι..."μαμα θελω ηλεκτρονικο!" -μορφασμος αποριας...που να ξερει η καημενη τι να 'ναι αυτο το "ηλεκτρονικο", ελα ντε που το 'χα μπανισει το γαμημενο αναμεσα στα "πλεϋμομπιλ", τα "σικ" (ναι αυτα με τις μαλακισμενες ψηφιδες που για να κανεις ενα σχεδιο προηγουταν σαν αιτιο τυφλωσης, του υπερ-αυνανισμου) και τα παζλ με θεμα "αλπεις" (αλλη πουστομεθοδος για να σε κρατανε μεσα στο σπιτι οταν ψιλοσουρουπωνε, ασορτι με τη δικιολογια του ανωμαλου που γυρνα στα σκοτεινα, (οι ανωμαλοι πλεον απλα δε βγαινουν απο το σπιτι, οποτε αμοληστε τα παιδια ελευθερα)). βλεπεις τα φυσοκαλαμα τα ειχαμε μαζεψει αφου δεν επαιζε να φυτρωνουν ελιες και "μπιρμπιλονια" στο κρυο, ασε που δεν χτιζανε και καμια οικοδομη να ψειρισουμε κανενα...οποτε..."θελω ηλεκτρονικο". ναι εκεινο με την τριπλη οθονη και ενα γοριλα και κατι βαρκες και πειρατες και 8-bit μουσικη (που να φανταζομουνα οτι μετα απο δεκαετιες το ανθρωπινο ον θα καταντουσε τεχνη τη χρηση casio στη μουσικη βιομηχανια).

*προσπαθεια πρωτη:σεμιναριο επεξηγησης του τι εστι, αποτελεσμα: επιτυχες (ειπα θα μενω μεσα,φοβομουνα μη μου το βουτηξουν τα αδερφια με τα τσοκαρα και το velamos-μετατροπη σε μπι-εμ-εξ (αλλο τραυμα το μπι-εμ-εξ...αλλη φορα)).
*προσπαθεια δευτερη: εξασφαλιση προϋπολογισμου, αποτελεσμα: επιτυχες, οχι και τοσο ευκολο αφου οι γιορτες ηταν μακρια, τα γενεθλια επισης και ο νονος μου που ηταν νεα δημοκρατια (πολυ τρας στα 80ς), δε μιλουσε στον κου-κου-ε μπαμπα μου, οποτε τον γραφω στα αρχιδια μου και αρχιζω προπαγανδα εκταμιευσης...πουτσες δηλαδη, καλα που ο μπαμπας μου διαβαζε καθε μερα ριζοσπαστη και ποτε δεν κοιτουσε τα ψιλα του. εχω κουβαλησει τοσο ριζοσπαστη που θα επρεπε να ειμαι κνιτης με μαλλινη ζακετα απο τα 10, αλλα οπως ολοι οι αγωνες, ετσι κι αυτος εχει το σκοπο του. ετσι, η εξωκοινοβουλευτικη αριστερα κανοντας ανταρτικο πολεων καταληστεψε για τον ηλεκτρονικο σκοπο την κοινοβουλευτικη.
*προσπαθεια τριτη:ισως η πρωτη καπιταλιστικη σφαλιαρα, αποτελεσμα: επιτυχες...το μαγαζι-βιβλιοπωλειο (μετα εφερε και πατακη, τα γαματα λυσσαρια για τα κειμενα νεοελληνικης λογοτεχνιας) ετοιμαζομενο για τις γιορτες (τοσο εκανα να μαζεψω τα φραγκα) με μια αστραπιαια κινηση ανεβαζει τις τιμες κι εμενα ανυποψιαστο στην εισοδο του καταστηματος να ειμαι ετοιμος για τη μεγαλη μου επενδυση..επενδυση στην τεχνολογια...τελικα ελειπε ενα πεντακοσαρικο. μεγα δραμα και στα παζαρια ανεκαθεν βλακας.γυριζω πισω και παρακαλω, ναι παρακαλω το κατεστημενο, τη μανα μου να συμπραξει με την ελευθερη αγορα παιδικης αγαλιασης και να συνδραμουν στη διευθετηση της μιζεριας μου.ενταξει το εχω στα χερια μου...ολα! μπαταριες και αφοσιωση.
*προσπαθεια τεταρτη: στη δαγκανα του καταναλωτισμου, αποτελεσμα: παταγωδης αποτυχια (μουδιαζαν τα μπουτια μου στη χεστρα και μη μου πεις οτι δεν εχεις ξεχαστει ποτε στη χεστρα σε σημειο παραλυσης γιατι αμφιβαλω αν εχεις χεσει ποτε ή εχεις εκ γενετης "παρα φυσει εδρα")). αυτοσκοπος το χαι-σκορ. ποτε δεν ειναι ολα ροδινα...
*προσπαθεια πεμπτη και υστατη: οπαδος ή φιλαθλος; οπαδος δικε μου απο τοτε, σε ολα. κανενα μετρο. αποτελεσμα: ολεθρος και ρηξη με το παρελθον...πανω πο το "ειχα" το εργαλειο και το παζλ με κατι λιμνες και παπαρουνες το ειχε τελειωσει μονη της η μανα μου, ηρθε το μοιραιο. πανω που ημουν ετοιμος για την πιστα με τη βαρκα που σε οδηγουσε στη σωτηρια, νιωθω μια υγρη απειλη να κωφευει στο ιγμοριο μου και να ανατιναζεται πηχτη μαζι με ολο μου το σωμα στο πατωμα...και χανω. τι χανω(;) τα παντα σε μια μυξα, μια γαμημενη μυξα, μια μυξα που με εκανα να εξφενδονισω με μισος το "ηλεκτρονικο" στον τοιχο. δεν ειχε ειδησεις τοτε. αλλιως θα το λεγανε. εικονες σπαραγμου και καταστροφης...μικρα τζαμια απο την οθονη που ειχε μαυρισει στο πατωμα διπλα απο τις μυξες, το κυρηγμα της μανας μου (παντα στην καταληλη στιγμη) για τα αποτελεσματα της βιας που προκαλουν τετοιου ειδους πραματα (καλα που δε ζει να περασε απο ιντερνετ καφε), να βρωμαει βραστο κουνουπιδι απο τη διπλανη...
ειναι γαματο να εισαι οπαδος τελικα. λειτουργεις με βαση το συναισθημα, ασχετα αν μετα περιμενεις το καλοκαιρι να φτιαξεις φυσοκαλαμο με τρεις σειρες και στοχο με καρφιτσες (παντου υπερβολη).
για την κριση ειπα να γραψω, αλλα με τοσο που γραφονται δε χρειαζεται αλλη μια γνωμη που ειναι ικανη να παραγει απο οργη μεχρι πορδη. τουλαχιστον η πορδη ισως κανει και θορυβο, τετοια οργη που κατανταει φεις-μπουκ και τουϊτερ απλα θα μυρισει.
ριξτε μια ματια σε αυτα που εχει η κασετουλα, καιρο ειχα να δω τοσο καλα πραματα μαζεμενα σε ενα φθινοπωρο...ειδικα προσοχη στο διδυμο απο τη δανια "Darkness Falls" βρειτε ολο το δισκο και ακουστε τον, πραγματικα αξιζει.
σορρυ για τη φλυαρια.

Au Revoir Simone - Shadows
Be Forest - Thrill
Belle And Sebastian - Come On Sister (Tony Doogan Mix)
Chromatics - Kill For Love (Instrumental)
Darkness Falls - 100 Meter Mind Dash
Darkness Falls - Hey!
Friends - I'm His Girl
Friends Electric - Puzzle Pieces
Future Islands - Balance
Girls Names - Black Saturday
Holy Ghost! - Hold My Breath
The High Dolls - Come on, Shoot me!
Tokyo Police Club - Little Sister (feat. Orianthi)
Tokyo Police Club - Sweetness (feat. Michael Angelakos of Passion Pit)
TW Walsh - Make It Rhyme

και το ηχητικο ντοκουμεντο

bad weather...but let's kiss

λιγο ποπ, λιγο ελεκτροποπ, λιγο twee, λιγες κιθαρες, λιγα συνθεσαίζερ, λιγο για τον ιδρωτα που προκαλουν τα ζεστα βραδια του ιουλη, παρεα με υγρασια...ανοικτο παραθυρο...διαφορες φωνες...φοβερη διασκευη στο almost των OMD απο τους σκανδιναβους μαστορες της ποπ...περιμενουμε ευλαβικα το δεκαπενταυγουστο (δεν εχει βρισιες αυτο το μηνα, καθως ο υπερσυντηρητισμος μερικες φορες κολλα στις λεξεις και γλιστρα στα οπισθια και τα GUI με τα patches)...φιλανδικη ποπ οσο πιο απλη γινεται απο την μπαντα που καλλιστα θα την ελεγες open source...ελευθερες διανομες ηχων στολισμενοι απο αρμονια που σε πανε πισω στο 80...ξενιαστα και δροσερα...ετσι περνωντας απο τη βορεια ευρωπη...κολυμπωντας στην αλλη ακρη του ατλαντικου, εκει θα βρουμε τη γυναικα που ισως ειναι εξωγαμο του david bowie με τη blondie...living days, new wave απο τα παλια...να θες να μπεις μεσα στο γιουτιουμπ και να τη..(ειπα δε βριζω) και μαζι κατι απο ολιγη ηλεκτρονικη ποπ απο γυναικες...για αντρες. παντα με εκτοξευαν (ειδατε λεξη που βρηκα για να αντικαταστησω την αλλη την κακια) οι γυναικειες φωνες, ειτε γκαριζουν, ειτε γκρινιαζουν, ειτε μουρμουριζουν, ειτε εστω ανασαινουν, μετα τα 40 ισως και να ροχαλιζουν λιγο...αλλα παντα ειναι ενδιαφερουσες αρκει να ξυπνανε μαζι σου καποια πρωινα...και για τελειωμα η μαγκια του μηνα...vandelles δικε μου, θορυβος και φαζουρα απο τα παλια μεσα στο 2011...καλοκαιριατικα θα σου πει καποιος...ε, ναι...τωρα που ετοιμαζεται κι η γαρμπη να παει για το ταμα της στην τηνο...βοηθεια σας! και αντε και γαμηθειτε...

Acid House Kings - Almost (OMD cover)
Amor de Dias - Bunhill Felds
Brave Irene - No Fun
Burning Hearts - Into The Wilderness
Class Actress - Journal of Ardency
Elizabeth Rose - Stars Ago (RUFUS Remix)
Living Days - Let's Kiss
Living Days - Little White Lie
Mikrofisch - Delusions Of Decay
Mikrofisch - Mauro Farina
Seapony - I Never Would
Ssion - Earthquake
The Cannanes - Phobos
The Vandelles - Lovely Weather

παρτο ετσι
παρτο κι αλλιως