麗港城

 οχι πολλα πολλα τουτο το μηνα, μας γαμησε για τα καλα αυτη η υγρασια. ειναι και που κολλησα με ενα βιβλιο που την αφορμη μου την πεταξε ο κυρ-ραγκεντης (ο τονος στο α) και που οντως εμαθα μερικα πραματα...

- οτι οι πανκηδες δεν εμαθαν απο τα λαθη των χιππηδων...και πως να μαθουν αν δεν ειχαν ακουσει ποτε τους εθνικο σταρ; (μεγαλη κουβεντα που ομολογω οτι δεν την ειχα σκεφτει ουτε στο σφιξιμο στον καμπινε).

- οτι οι devo δεν ηταν τελικα τοσο καραγκιοζηδες (εχω κι εγω ηλιθια κολληματικα συμπλεγματικα στερεοτυπα)

- ποσο μπροστα ηταν οι voivod και ηταν και καναδοι (αυτο ειναι ασχετο).

- οτι κατι εμαθε ο κυρ-ντερτι μπητσις και αντιγραφει τοσο καλα τους suicide. παρ'οτι ταϊβανεζος, ισως να εσκασε γεννα απο καμια παρτουζα του Rev, και του J. L. Pierce με τη δεσποινις Λυδια.

- οτι δεδικαιωνται οι φτηνο-αγορες της mute και τα ακαταλαβιστικα των Cabaret Voltaire σε περιοδους αφραγκιας.

- οτι αδιαφορω ακομα στο ακουσμα των θρομπινγκ γκριστλ. ή ειμαι πολυ ρηχος ή καπως χαμηλης νοημοσυνης ή μπορει και να ειναι μια αηδια και μιση.

- οτι οι σκωτσεζοι, αξιως χαιρουν της εκτιμησης μου, χωρις φυσικα αυτοι να το ξερουν.

- το κεφαλαιο Fall, δε το διαβασα διοτι θα το θεωρουσα βλασφημια να ειναι μονο μερικες σελιδες κι οχι καποιοι τομοι.

- οτι πηρα λαθος μινι-μπας και αντι για λαι κονγκ σενγκ, βρεθηκα στο σαμ σουι πο.

- οτι προτιμησα το τσαι με γαλα του 298 αντι να νευριασω που γεννηθηκα το 73 και δεν προλαβα και τοσα.

 

παλι στον ιδιο δρομο. φτωχοι mainlanders με λαμε σακακια και χρυσες θηκες στα δοντια, θα φορτωσουν σκονες γαλατα στις βαλιτσες, τα τριχρονα με hello kitty (hell-o-kysti), θα φανε δυο μπιγκ-μακ μασωντας τα παγακια της κοκα-κολας και θα ξημερωσουν καπου στα συνορα με το σενζεν αγκαλια με μια πραντα.

- κατι τελευταιο που εμαθα ειναι, οτι αμα δε σε αφηνουν να διαβασεις στην παραλια τον επιλογο (επειδης ο γιος σου σπουδαζει αρχιδι απο τα τεσσερα), τουλαχιστον βαλε ακουστικα και ακου Tuxedo Moon. μου ελειπε ομως το γαμημενο το βινυλιο κι ας πηδουσε η βελονα στο "the waltz". δεν μπορεις να τα εχεις και ολα. η παραλια τουλαχιστον αξιζε τη θυσια κι ας μην εκανα δυο μερες ουτε μια βουτια...τελικα το καμπινγκ στην ερτ ηταν καλυτερο απο το καμπινγκ στην ταϊ λονγκ γουαν.

...και το σπιτικο ελ-πι, ετσι για σπασιμο. και που'σαι, αν εχεις χρονο κατσε να μελετησεις ρε συ το "our band could be your life" του M. Azerrad, εχει πολυ ψωμι.

ο μηνας της φλωριας επιστεφει σε φτηνη ποπ για το πληθος που κορεστηκε στους μεγαλους ηχους και την αρ-γιου-ρεντυ φαση της κοινωνιας...οχι μουνακι δεν ειμαι ετοιμος, μολις μου εφυγαν στο βρακι μου και ξυπνησα πριν λιγο...αγαμησου.

 

80's Bad Haircut  - Cheese on Bread
A Grave With No Name - Dig Me Out
Beliefs - Catch My Breath
Eastern Hollows - Tears 
Holidays - Believe
Moscow Olympics - Reprise
Peru - Clueless (η μπαντα γαμει)
Peru - Driving
Peru - Love's Young Dreamer Strikes Again
Pinkie - It Shouldn't Have Happened at All
Tape Waves - Somewhere
The Moments - Past Light
The Moments - Shining Eyes
The Ropes - America Will Copy (επισης γαμει)
The Ropes - Post-entertainment
The Soft City - One Last Look

 απο εδω ολη η φασαρια

rock'n'roll saved my soul (ιστοριες της νιοτης)

 χρονια τωρα, ψαχνοντας τους κωδικες επιτυχιας μιας τελειας συναυλιας, εφτασα χωρις να το θελω (ετσι οπως σε μαθαινουν μαλλον ποδηλατο, βγαζοντας σου βιαια τις βοηθητικες ροδες) στο κομβικο σημειο που λες κιθαριστας ή ντραμερ (;)...γινεται απο πλεονεξια να παρω και τα δυο(;)...

οχι!

στα αρχιδια μου. ας με παρει η κατηφορα κι ας μου χωθει το παλουκοσελο στο κωλαντερο μεχρι να σταματησω, κι ας φτυνω τις ζαντες και τα γρασσα απο τα ματωμενα μου δοντια. θα παρω και τα δυο. για οσο μπορεσω. κι ας πεσω στο πρωτο πεταλι. εξ'αλλου ποιος ειπε αλλωστε οτι κανουν κουμαντο οι ικανοι. κουμαντο κανουν οι συγκυριες και οι μπασιστες, γι'αυτο αλλωστε καταντησαν να ξεπεσουν στην τζαζ και να προσθετουν συνεχως χορδες στα οργανα τους μεχρι να τα μετατρεψουν σε αρπα...αρπα τ'αρχιδια μου τωρα και ακου.

μια κιθαρα, ενα λαχανι βρακι, ενα τουρμπανι με φτερα να υπερκεινται μιας επαισχυντης γυναικομαστιας...αλλη μια κιθαρα, δυο πεταλια φορεμενα σε δυο τυμπανα, αλλο ενα λαχανι τουρμπανι που στροβιλιζεται με σκοπο την κατατροπωση του κακου... τα pebbles, η motown, το εγγλεζικο freakbeat, η del-fi records, τα back from the grave, ολα χωμενα και μαζικα φτυσμενα μεσα απο τα ακρυλικα τουρμπανια μονο και μονο για τον απολυτο εξαγνισμο, τη σωτηρια της ψυχης.

 κι εκει που ολα πηγαινουν μπροστα, νιωθεις την αναγκη να κοιταξεις πισω. να γυρισεις πισω στην ανακυκλωση ολους τους ημιαγωγους που "γυαλιζουν" τα τελευταια χρονια τα αυτια μας με την τελειοτητα οπως αυτη παρηχθη σε διδακτορικες διατριβες του ΜΙΤ και σε ιλουστρασιον προσπεκτους. ενα πηνιο, παρεα με ενα φθαρμενο καλωδιο. σκισμενα δερματα, κολημμενα με σελοτεϊπ. λογια φτυσμενα μαζι με φτηνιαρες μπυρες, μετριοτητες και λογοτεχνικα αισχη.

αν δεν καταλαβες ως τωρα, μαλλον ειχες κατω απο το μαξιλαρι σου στα εικοσι το "γλαρο ιωναθαν", στα εικοσιπεντε "νοκια" με φιδακι και στα τριαντα ονειρωξη με τον πετρο γαϊτανο. αν παλι δε συνεβησαν ολα αυτα σε εσενα και τελεις ακομα εν αγνοια, μαλλον εχεις πετυχει στη ζωη σου παρα πολλα που η ιδια η ζωη σε προικισε με στραβισμο και κωφωση.

  

οι ριζες εξ'αλλου του καθενος ειναι αυτες που με βαστανε ορθιο και οι μυρωδιες στοιχειωνουν, σαπιζοντας, το παρελθον μου. πιστευω πλεον οτι καποτε, το να μη θυμαμαι τιποτε σε πιθανο καποιο μπλακ-αουτ, δε θα με τρομαξει τοσο, οσο να μην μπορω να ανακαλεσω τις οσμες του παρελθοντος.

μυρωδια απο καμμενο καλωδιο. βαρυ αρωμα απο λακ του '60. χαλασμενο μπριλ-κρημ. μα πανω απ'ολα αυτη η οσμη της λαμψης. ο ηχος που με εσυρε ως εδω και θα με σερνει ακομα απο τη μυτη.

 και κατι τελευταιο για σημερα. παρατηρω τωρα προφατα ενα ανελεητο πολεμο (μαζι με ενα αγχος), της ρατσας των μετα-μοντερνων εναλλακτικων (εχει καταντησει μπαναλ η γνωστη πλεον λεξη χιπστερ), εναντια στον ιδιο τους τον καθρεφτη. δεν καταλαβαινω ρε δικε μου τελικα, αν ειναι οντως ικανοτητα του εφηβικου κατεστημενου να παραγει καβλοσπυρα και μετα να απολαμβανει σπαζοντας τα, εμπρος στον καθρεφτη ή ενα ακομα βημα προς την κοινωνικη τελειοτητα (σικ).

βασικα, επειδη με τα κοκτεϊλ δεν πολυγαμας αλλα χαχανιζεις αξυριστος πανω σε ποδηλατα και πεζοδρομια, χιλιες φορες anthrax, βερμουδα και μπυρα. κι εκει δε γαμας, αλλα νιωθεις ρε πουστη μου.

τιμιοτης μηδεν και μην ξεχνας...οτι κουμαντο καποτε θα κανουμε κι εμεις οι μετριοι, εκει αναμεσα στα ρεπο των ικανων. 

Υ.Γ.

πλακα, πλακα τωρα μπορει με το ζορι σε μια πολη οκτω εκατομμυριων, πενηντα νοματαιοι να ειναι ξεφτιλα, αλλα το οτι τις ιδιες μερες ειχε sold out σε μπλερ και εδειχνε στα σινεμα λαϊβ των κουην, πιστευω να εμποδισε το πληθος να απολαυσει τον king khan. γλεντζεδικα σε λιγο.

Another Sunny Day - You Should All Be Murdered


Blue Orchids - Bad Education

Crocodiles I Wanna Kill

Girls Against Boys - One Does of Truth

Make-Up - I Am The Pentagon

The Durutti Column - Never Known

The Fall - Sir William Wray

The Field Mice - Emma's House

The Smiths - Girl Afraid

The Virgin Tongues - Six Feet Underground

The Wake - O Pamela

The Wake - Sail Through

ολη η τιμιοτητα απο εδω.