as tears go by a.k.a. 旺角卡門

μερικες φορες αυτα που μας σερβιρουν μοιαζουν σαν ενοικιαζομενα δωματια τον ιουνιο καπου στην ασπροβαλτα του 1983. γκριζο μωσαϊκο, ενα κρεβατι με κομοδινο απο σουηδικη ξυλεια, ενα καδρο γκρης, πλαστικο κιτρινισμενο πιγκαλ και μαλλινες ριγε πορτοκαλο-κιτρινες κουρτινες.

αλλοτε αναγκαζομαστε να καταπιουμε την βαλσαμωμενη τυροπιτα στο βενζιναδικο μιας εθνικης οδου καπου στο πορτο-λαγος. και προχωρας...

οδηγας και νιωθεις την υγρασια μεσα στα παπουτσια σου.

αναπολω τα παλια προ-πο (πλαγιαστα γραμματα διοτι ετσι ηταν και το τοτε λογοτυπο) με το καρμπον, καθως περνανε απο μπροστα μου ενας νεαρος κυριος που νομιζει οτι ειναι γυρω στα σαρανταεπτα παρεα με μια ηλικιωμενη δεσποινις που νομιζει οτι ειναι γυρω στα  δεκαεπτα (σαν τη μαρκα με τις φτηνες κετσα -διχως π). θυμαμαι τα εν λογω δελτια απο τη μυρωδια τους. καρβουνο...μιας και προσπαθω με εμπεριστατωμενο εγκεφαλικο τροπο να διωξω την απαισια μυρωδια οπως αυτη βγαινει απο την πισω μερια ενος μακ ντοναλντς.

στο γουοκμαν (τροπος του λεγειν) αντιλαλουν drones και θορυβος απο την προσφατη συλλογη της boomkat records, φορτωμενη με ολο το αγχος, τον πονο, το κενο, την καταδιωξη, τη ματαιοτητα. μεχρι το ξημερωμα τα ακουστικα θα εχουν αντικατασταθει απο ωτοασπιδες και ο αληθινος βιομηχανικος ηχος θα γεμιζει τα πνευμονια μου σε περιμετρικο dolby. κοιταζω την απεναντι μερια στο kowloon και σκεφτομαι τα λιγδωμενα πλακακια του εστιατοριου. ο wong kar-wai μπορεσε καλυτερα να μου ταϊσει τις εικονες μεσα απο νεον λαμπες και φτηνη λακ. θορυβος και ποπ στον τροπικο του καρκινου.

η χρονια αλλαξε. χιλιαδες πυροτεχνηματα σε σχημα αλογου και πολλαπλων οκτω μπογιατιζουν το βρωμικο λιμανι. ξημερωσε...

παλι στην επιφανεια.

καιρος για ποπ, ολιγο απο shoegaze και ολιγη απο dreampop! 

πισω με το λεωφορειο/

 ολος ο πονος και η αγωνια μπορει να κατεβει απο εδω

Alpaca Sports - He'll Come Back For Indian Summer
Caténine - In Your Ruin
Fear of Men - Alta / Waterfall
Gloss - Moments
Gloss - Rachel
Haunted House - Initiation
Haunted House - Shredder
Just Handshakes - Sink In
Let's be Loveless - Wake Up
Lightfoils - How It Is
Little Name - For The Attention Of
Little Name - Nobody Loves You
Nightmare Air - Icy Daggers
Post Modern Team - Someday
Seasurfer - We Run
Skittle Alley - Noughts And Comes 
Slow Reverse - Furniture
Slow Reverse - Monster
Surfer Blood - I'm Not Ready (Not Ready Yet Alpaca Remix)
The Blessed Isles - Round And Round
The Death Of Pop - A Kind Of Loving
The Death Of Pop - We're Gonna Get Fucked
The History Of Colour TV - I Knew It Was Wrong But I Did It Anyway
The Last Names - Last One Standing
The Wildes - Hold On You
Tip Top Tellix - So Beautiful Eyes

last days of sorrow

 

σε ρυθμους προωρης υγρασιας, ολιγης σηπτικης οσμης και διασπαρτης βουδιστικης κατανυξης, ολοι περιμεναν την ελευση του ετους φιδιου. τα δωρο-πακετα-προσφορα με τα χαρτια υγειας και τα μυξομαντηλα φορτωθηκαν στα καροτσια του σουπερμαρκετ και καμποσα κοκκινα αρχιδο-καμπανακια κρεμαστηκαν στις πορτες, ετσι για το καλο. το καλο που ψαχνουν ολοι μεσα στα εμπορικα κεντρα, στα γεματα εστιατορια και στις ατελειωτες κυλλιομενες σκαλες του μετρο. εμενα με βρηκε χαραμα να περιμενω το πρωτο λεωφορειο για πισω...

δεν μπορω να δω απεναντι στο τσιμ σα τσουι. απεχει τριακοσια μετρα θαλασσας. αχνα φαινονται τα πορτοκαλι και κοκκινα δρακακια που κρεμονται απο ενα λουι-βιτον καταστημα-θηριο. πρωινα ταξι περνανε ως συνηθως αδεια απο μπροστα μου και παλευω να τα αγνοησω. απλα βαριεμαι και παραδοξως εμαθα να μην νυσταζω. κατι εμαθα εν τελει.

οι ωτοασπιδες που ολο το βραδυ προσεθεταν αλλη χροια στο σφυροκοπημα των βραχων, αντικατασταθηκαν απο τα ακουστικα...

αρχιζουν οι πρωτες μπασσογραμμες, μπαινουν λιγα συνθ. κανουν την αχλυ βαρυτερη.

χανω το λεωφορειο, κοιταζοντας με γυρισμενη την πλατη το βρωμικο βικτωρια χαρμπορ. θελω να καπνισω αλλα δεν μπορω να βγαλω τα χερια απο τις τσεπες. απλα προσπαθω να αφαιρεσω καθε τι που προσθετει χρωμα στον οριζοντα μου. ευτυχως ειναι λιγα αυτα που χρωματιζουν.

θα προσπαθησω να πω τι μου θυμιζει. και απο εικονες και απο μελωδιες. στα ευκολα ειναι που μου ηρθαν οι Pink Turns Blue και τα κατεβασματα των Felt και οι κιθαρισμοι των Comet Gain Και των Wake, ο λυρισμος των πρωιμων Cure (που ποτε ειλικρινα δεν πολυ-χωνεψα), αλλα πανω απο ολα, αυτη η παραγωγη που μου εφερε αναλογες, οπου ανετα θα μπορουσαν να ηταν κυκλοφοριες της Creep ή καποιας αλλης ελληνικης προελευσης "εταιρειας". με πηγε πισω στα τελη του ογδοντα-αρχες εννενηντα. θα μπορουσαν ανετα να ειναι στις λιστες της Cherry Red. ισως....αντε γαμησου και απλα ακου.

τοσα χρονια περασαν και δεν βαρεθηκες αυτην τη μαλακισμενη μονομανια της υπεραναλυσης;

σημερα ξημερωσε αργια για το τοπικο εθνος. σχολεια κλειστα. δουλειες γραφειου, απο βδομαδα. ο μονος σταθερος στο ραντεβου, ειναι ο γερος με το εγκεφαλικο που προσπαθει εδω και μηνες να ξανακανει ταϊ τσι. μαζι του κανει και η ινδονησια οικιακη βοηθος (αυτη δηλαδη μονο κανει και στο τελος ισως γινει και σαολιν).

στο λεωφορειο εχει μονο αλογομουρηδες ηλικιωμενους που πανε πρωι πρωι για την ιπποδρομια του σα-τιν. εφημεριδες με προγνωστικα, λιωμενες απο τη μελετη, κρυμμενες στη μασχαλη. βρωμικα δαχτυλα με χρυσα μονοπετρα και μακρυα νυχια. κατραμι χρωμο-σαμπουαν και σαπισμενη οδοντογλυφιδα. σε καθε σταση ανεβαινουν και αλλοι. μιλανε φωναζοντας. δεν ξερω τι λενε. υποθετω οτι ξερουν ολες τις λεπτομερειες. ακομα και ποσες πουτσοτριχες εχει ο ταδε αναβατης ή ποτε πηγε αιμα τη δεινα φοραδα. παθος κι αυτο.

το new life τελειωνει.

ο καθενας με το δικο του.

 

Come On. Stand Out.\ 7bit Hero

Day \ Amor De Dias
Pittura Infamante \ Girls Names
Selenite \ Hello Kurt
Glow \ Hibou
Melt \ Kamp!
Hit Me \ Kill Krinkle Club
Motorway \ Little Boots
Girlfriend \ Misty Miller
My Song 9 \ Nova Heart
Simple Perfect Life \ Palms On Fire
Chosen Seed \ Sacred Animals
Architectured Love (with Le Prix) \ Sally Shapiro
Vacation \ SPLASHH
Teenage \ Veronica Falls
Outside The Night (Blondes Remix) \ Von Haze
Isn't This \ Yung Life

 Get it from here...

unfold story

μια ωρα διαδρομης σε ενα λεωφορειο. απο τη μια ακρη στην αλλη...πηγαινω, πηγαινω, πηγαινουν. καποιοι παντα θα μενουν πισω. δεν μπορω να ξερω αν μου ειναι γραφτο ή αν το επιδιωκω, αλλα τυχαινει να παιρνω το λεωφορειο απο την αρχη της διαδρομης πολυ συχνα. χωρις λογο. μου αρεσει να ειναι αδειο, δικο μου. καποιες αλλες φορες στο νυχτερινο δρομολογιο, αλλες στο ξημερωμα. οι ιδιες αντιδρασεις απο διαφορετικες φατσες. εδω και καιρο η νυχτα γινεται παρεα μου, σε στασεις λεωφορειων με κανεναν εως εναν, περιμενοντας αλλοτε νυσταγμενος κι αλλοτε ξαγρυπνος το ξημερωμα να μου βασανισει την οραση...μπρεκφαστ ατ τιφαννυς χωρις ξυπνητηρι. τα ακουστικα πλεον ενα με το κρανιο μου (ουτε 24ωρη χοτλαϊν να ημουν).

παρατηρω ανθρωπους, παλι. συμμετεχουν σε ενα ατερμονο υπερ-αστικο βιντεο-κλιπ. βιαστικα αναζητουν κενες θεσεις σε ενα αδειο οχημα. ολοι στατιστικα ψαχνουν μια θεση για αυτους και παντα μια εξτρα αδεια διπλα τους. να χωρεσουν τι; τον εγωισμο τους, τη μοναξια τους, την απωλεια τους...παρακαλω να δω καποιον αγνωστο να κατσει διπλα σε εναν αλλον, κι ας ειναι ολες οι αλλες κενες. απλα για να ειναι διπλα. οσο παει και οι αποστασεις μεγαλωνουν, τοσο επικινδυνα που στο τελος θα περνα ο ενας μεσα απο τον αλλον αναιμακτα, ανωδυνα...ονειρευομαι ανθρωπους να προχωρανε και να ανταμωνουν με αλλους αγνωστους. να γινονται "μαζι". πολυ χιππηκο;(!)...οχι ρε μαλακα! ποτε μου δεν υπηρξα, χιππης, χιτης ή χιππστερ. χι σκετο ναι. αναποφασιστος ναι...κι εγω πιανω τον εαυτο μου να δειλιαζει. ριχνω κλεφτες ματιες σε κοσμο που πολλες φορες θα ηθελα να δοκιμαζα να τους πω κατι παραπανω. θα μου πεις, γιατι. ετσι, για να εξαντλησω τα ορια της ανεκτικοτητας που κουβαλανε.

το λεωφορειο πλεον γεμισε. ολοι εχουν απο μια θεση κι απο μια κενη διπλα τους. απεγνωσμενα καποιος ψαχνει να βρει. προτιμα να σταθει ορθιος. εκει αποφασισε να δημιουργησει το προσωρινο του κενο. ρωταω τον εαυτο μου, ποσο λεπτη ειναι η γραμμη οπου περνωντας την, προσδιδει η μοναξια ποντους στην ελευθερια. ποιο ειναι το τιμημα για την αγορα του κενου μας χωρου...

πανυψηλα τσιμεντενια κουτια με διασπαρτα αχνα φωτα, λευκα, κιτρινα...γεματα συναισθηματα. κι εκει αναμεσα στριμωγμενη η ελευθερια. σε λιγο φτανω στο τερμα, σε λιγο θα εχω πανω μου αυτη την ονειρικη αισθηση της ιδρωμενης σαρκας που με κολλαει πανω στο γαμω-μπλουζακι. ολοι βιαστικα κατεβαινουν και πιανουν απο ενα σμαρτφοουν...ηγκικεν η ωρα της απολυτης ελευθεριας.

σε λιγες μερες φορτωνουμε την παλια βαλιτσα με μπλεκ, φυσσοκαλαμο, τις "διακοπες μου", ελβιελες και το βελαμος και ραντεβου στα ΚΤΕΛ στερεας ελλαδος. παμε χωργιο...

και το πλαιυ-λιστ

Arrange - Sides
Big Wave Riders - Waiting In The Wings (κι ομως υπαρχει surf στη Φινλανδια)
Gung Ho - Side by Side
Holy Esque - Rose
Kap Bambino - Devotion (η επιθετικοτητα της μητρας ξαναχτυπα)
Milano Sun - Vertigo (καλη σουηδικη ποπ)
Night Surgeon - You and Me
Nouveau Velo -What To Do
Queen Sea Big Shark - Glow In The Dark (αν οι Yeah Yeah Yeahs γεννιοντουσαν στο πεκινο και τους εκανες αφρολουτρο με drum machine απο τα δυο)
Queen Sea Big Shark - Hard Heart
Queen Sea Big Shark - Kiss!Kill!Bang!
Queen Sea Big Shark - Love Is Pop
Seven Year Itch - Ern Champion
Slowdance - Boyfriend
The Bilinda Butchers - Crystal Tears
Utidur - Grasping For Air
Wild Nothing - Nocturne (επισης φαβορι για τη φετινη δεκαδα, απλοϊκη και οχι απλη ποπ...κολλησα)
Wild Nothing - Only Heather

αντε και καλο σνοουμπορντ μουνοπανα!

και τα υπολοιπα απο εδω