as tears go by a.k.a. 旺角卡門

μερικες φορες αυτα που μας σερβιρουν μοιαζουν σαν ενοικιαζομενα δωματια τον ιουνιο καπου στην ασπροβαλτα του 1983. γκριζο μωσαϊκο, ενα κρεβατι με κομοδινο απο σουηδικη ξυλεια, ενα καδρο γκρης, πλαστικο κιτρινισμενο πιγκαλ και μαλλινες ριγε πορτοκαλο-κιτρινες κουρτινες.

αλλοτε αναγκαζομαστε να καταπιουμε την βαλσαμωμενη τυροπιτα στο βενζιναδικο μιας εθνικης οδου καπου στο πορτο-λαγος. και προχωρας...

οδηγας και νιωθεις την υγρασια μεσα στα παπουτσια σου.

αναπολω τα παλια προ-πο (πλαγιαστα γραμματα διοτι ετσι ηταν και το τοτε λογοτυπο) με το καρμπον, καθως περνανε απο μπροστα μου ενας νεαρος κυριος που νομιζει οτι ειναι γυρω στα σαρανταεπτα παρεα με μια ηλικιωμενη δεσποινις που νομιζει οτι ειναι γυρω στα  δεκαεπτα (σαν τη μαρκα με τις φτηνες κετσα -διχως π). θυμαμαι τα εν λογω δελτια απο τη μυρωδια τους. καρβουνο...μιας και προσπαθω με εμπεριστατωμενο εγκεφαλικο τροπο να διωξω την απαισια μυρωδια οπως αυτη βγαινει απο την πισω μερια ενος μακ ντοναλντς.

στο γουοκμαν (τροπος του λεγειν) αντιλαλουν drones και θορυβος απο την προσφατη συλλογη της boomkat records, φορτωμενη με ολο το αγχος, τον πονο, το κενο, την καταδιωξη, τη ματαιοτητα. μεχρι το ξημερωμα τα ακουστικα θα εχουν αντικατασταθει απο ωτοασπιδες και ο αληθινος βιομηχανικος ηχος θα γεμιζει τα πνευμονια μου σε περιμετρικο dolby. κοιταζω την απεναντι μερια στο kowloon και σκεφτομαι τα λιγδωμενα πλακακια του εστιατοριου. ο wong kar-wai μπορεσε καλυτερα να μου ταϊσει τις εικονες μεσα απο νεον λαμπες και φτηνη λακ. θορυβος και ποπ στον τροπικο του καρκινου.

η χρονια αλλαξε. χιλιαδες πυροτεχνηματα σε σχημα αλογου και πολλαπλων οκτω μπογιατιζουν το βρωμικο λιμανι. ξημερωσε...

παλι στην επιφανεια.

καιρος για ποπ, ολιγο απο shoegaze και ολιγη απο dreampop! 

πισω με το λεωφορειο/

 ολος ο πονος και η αγωνια μπορει να κατεβει απο εδω

Alpaca Sports - He'll Come Back For Indian Summer
Caténine - In Your Ruin
Fear of Men - Alta / Waterfall
Gloss - Moments
Gloss - Rachel
Haunted House - Initiation
Haunted House - Shredder
Just Handshakes - Sink In
Let's be Loveless - Wake Up
Lightfoils - How It Is
Little Name - For The Attention Of
Little Name - Nobody Loves You
Nightmare Air - Icy Daggers
Post Modern Team - Someday
Seasurfer - We Run
Skittle Alley - Noughts And Comes 
Slow Reverse - Furniture
Slow Reverse - Monster
Surfer Blood - I'm Not Ready (Not Ready Yet Alpaca Remix)
The Blessed Isles - Round And Round
The Death Of Pop - A Kind Of Loving
The Death Of Pop - We're Gonna Get Fucked
The History Of Colour TV - I Knew It Was Wrong But I Did It Anyway
The Last Names - Last One Standing
The Wildes - Hold On You
Tip Top Tellix - So Beautiful Eyes

lust sundays #

η ταλαιπωρη ζεστη μαζι με υγρασια εχει αρχισει και την κανει σιγα σιγα, παρ’ολα αυτα ειναι γαμω-σαββατο, κοντευει τρεις και το περπατημα δεν ειναι οτι καλυτερο ακομα. την κοπαναω για ενα γρηγορο φαγητο στο 298...θα χτυπησω και δυο μπυρες στο κρυφο. απογορευεται εν ωρα δουλειας...δε γαμεις.

οχι. εχει αρχισει να ευωδιαζει το σκουπιδομανι του σαββατοβραδου και τα πρωτα μπαρ ξεφορτωνουν μαυρες σακουλες που αιμοραγουν ζουμια απο σαλτσες, μπυρες και ουισκυ. οι κλασσικες γωνιες με τους εμετους της νυχτας ειναι ηδη κατειλλημενοι. προσπερνω και κατεβαινω στο υπογειο. πορτοκαλί φθαρμενη δερματινη και νυσταγμενοι σερβιτοροι, παιζει στα δεκαδες μονιτορ μια ταινια με σαολιν οπου ολοι οι πρωταγωνιστες φορανε περουκες-κοτσιδα ποιο φτηνες κι απο του τζαμπο. ο ηχος των σπαθιων ανακατευεται με τον ηχο που κανουν τα φτυσιματα απο μασημενα κομματια κοτοπουλου με σπασμενα κοκκαλα (ο κινεζος που σεβευεται τον ευατο του δεν πιανει μαχαιρι, απλα χωνει ολο το κομματι στο στομα και φτυνει τα κοκκαλα...απλικαμπλ και σε ψαρι).

πιο περα πουτανακια με βλεφαριδες του ενος τετραγωνικου ρουφανε σουπα πριν ρουφηξουν τα ζαρωμενα καβλια τριων μεθυσμενων αυστραλων με συνολο ηλικιας +120. απλα μαθηματικα. σε τρεις ωρες ισως να πανενα βρουνε και τα αλλα κοριτσια που περνανε τη βδομαδα τους κουβαλωντας παραφουσκωμενες τσαντες παιδιων, περιμενοντας σχολικα λεωφορεια για το μιντ-λεβελς. θα ειναι κυριακη. ολες θα ειναι ιδιο, θα γεμισουν το βικτωρια παρκ, το σεντραλ, το τσιμ σα τσουι...απο τα χαραματα.

ρεπο απο τη νυχτα, ρεπο απο την εβδομαδα, ρεπο απο τις ζωες των αλλων που ειτε τις ζουνε στιβοντας στη χλωρινη λευκα βρακια υποχονδριων αφεντικων, ειτε κατεβαζοντας βρακια καβλωμενων για ολα λευκων που πιασαν την καλη στην λαμπερη εσχατια της ασιας. ρεπο απο το τριψιμο του ξυλινου παρκε στα τεσσερα, ρεπο απο το στησιμο στα τεσσερα. θα ηθελα να δω τι βλεπουν τα κλειστα ματια αυτων των γυναικων οταν ιδρωνουν στα τεσσερα, ανεξαρτητως λογου και αιτιας των πραξεων τους. η κυριακη τα σβηνει ολα...

απο το χαραμα που καβατζωνονται οι παλιες στα καλυτερα σημεια του παρκου. απλωνουν τα ναϋλον, στρωνουν ενα τραπεζομαντηλο ναϋλον. παντα καποια κουβαλαει μια βαλιτσα οπου μεσα εχει ενα γκαζι, ενα τηγανι και μια κατσαρολα. ειναι τα αυτοσχεδια εστιατορια της κυριακης...καποιες εχουν γενεθλια, ισως και να στολισουν μεχρι δυο δεντρα παραπερα, να παρουν και μια τουρτα. καποια θα εφερε κιθαρα, αλλη ενα σι-ντι πλεϋερ. το ρεπερτοριο ειναι ανακολουθο...σακιρα, γκανγκ γκναμ σταϊλ, αρ εν μπι και υμνοι στον υψιστο μετα δακρυων αφοσιωσης , ολα με τη συνοδεια συγχρονισμενων χορευτικων. ολα ναϋλον.

φαγητο, μεσημεριανος υπνος στο ιδιο ναϋλον, το δικο τους σπιτι, το μοναδικο δικο τους σπιτι. καποιες μιλανε στο σκαϊπ, φιλιππινες, ινδονησια και νεπαλ. πιο διπλα ακροβολισμενοι πακιστανοι αγαπητικοι ετοιμοι να δωσουν ερωτα κι ελπιδα. θα σουρουπωσει και σιγα σιγα ολα τα παρκα θα αδειασουν και οι ρακοσυλλεκτες θα σκασουν μυτη να μαζεψουν τα χαρτονια και τα ναϋλον, να πουλησουν τα «σπιτια» των κοριτσιων για λιγα δολλαρια το κιλο.

τα τραμ στριγγλιζουν πηγαινοντας ανατολικα και δυτικα, παραφορτωμενα με ολα τα κοριτσια. οι ζωες τους θα πακεταριστουν παλι για τις επομενες εξι μερες σε πεντε-εξι τετραγωνικα, περιμενοντας τον κυριο απο το γραφειο, να σκαρφαλωσουν στην οροφη του μερσεντες και να το γυαλισουν κι αυτο στα τεσσερα, να τρομαζουν στην γνωμη της αβυζης-ακωλης κυριας για το σιδερωμενο δαντελακι της αηδιαστικης πουκαμισας που θα φορεσει στο μητινγκ της δευτερας...να δουν ισως το καλοκαιρι το παιδι τους που μεγαλωνει με μια γιαγια  καπου στο μινταναο. κι αν δεν κανουν ολα αυτα παλι στα ιδια τετραγωνικα θα χωσουν τη ζωη τους, φορωντας πλαστικες βλεφαριδες, τριβοντας πρησμενες απο ουρικο οξυ γαμπες, κατω απο φωτα νεον με σημα το ποδαρακι, περιμενοντας το ευτυχισμενο τελος του «πιασμενου» γερου...

ανεβαινοντας την πεζογεφυρα της γκλοουσεστερ βλεπω περα μακρια τα φωτα απο τα αραγμενα ταξι στο σταθμο γκαζιου και τις μεγαλες λεηζερ διαφημισεις πανω στους οικοδομικους γιγαντες του κοουλουν να κρυβουν το γιαου μα τεϊ.

θα σχολασω στις εφτα και θα εχω οργη, τοση που ουτε κνιτης στη σουδα δεν εχει...ολα κατευναζονται με κατι. πανκ και τα σχετικα δεν τ’αντεχω τετοια ωρα ρε...νυσταζω.

πρωτο πρωϊνο για λαμ τιν. θα το ριξω στο twee

 

Beach Vacation - I Saw You

Beko - Alphonsine
Blouse - Imperium 
Born In Alaska - Seven Hundred Miles
Boyish - Mary, Mary
Coastgaard - KIngs
Electrophönvintage - Football teams
Electrophönvintage - You met a girl
GRMLN - Do You Know How it Feels
Katie Goes To Tokyo - A Long Way From Anywhere
Mini Dresses - Watching You
Pure - Aspidistra
Shy Boys - Ride
Snakadaktal - Hung On Tight
Tape Waves - Drifting
The Flatmates - Do The Angels Care
The School - Never Thought I'd See The Day
White Poppy - Wear Me Away

μεχρι να πεσουν τα πρωτα φυλλα, κρατα αυτο