as tears go by a.k.a. 旺角卡門

μερικες φορες αυτα που μας σερβιρουν μοιαζουν σαν ενοικιαζομενα δωματια τον ιουνιο καπου στην ασπροβαλτα του 1983. γκριζο μωσαϊκο, ενα κρεβατι με κομοδινο απο σουηδικη ξυλεια, ενα καδρο γκρης, πλαστικο κιτρινισμενο πιγκαλ και μαλλινες ριγε πορτοκαλο-κιτρινες κουρτινες.

αλλοτε αναγκαζομαστε να καταπιουμε την βαλσαμωμενη τυροπιτα στο βενζιναδικο μιας εθνικης οδου καπου στο πορτο-λαγος. και προχωρας...

οδηγας και νιωθεις την υγρασια μεσα στα παπουτσια σου.

αναπολω τα παλια προ-πο (πλαγιαστα γραμματα διοτι ετσι ηταν και το τοτε λογοτυπο) με το καρμπον, καθως περνανε απο μπροστα μου ενας νεαρος κυριος που νομιζει οτι ειναι γυρω στα σαρανταεπτα παρεα με μια ηλικιωμενη δεσποινις που νομιζει οτι ειναι γυρω στα  δεκαεπτα (σαν τη μαρκα με τις φτηνες κετσα -διχως π). θυμαμαι τα εν λογω δελτια απο τη μυρωδια τους. καρβουνο...μιας και προσπαθω με εμπεριστατωμενο εγκεφαλικο τροπο να διωξω την απαισια μυρωδια οπως αυτη βγαινει απο την πισω μερια ενος μακ ντοναλντς.

στο γουοκμαν (τροπος του λεγειν) αντιλαλουν drones και θορυβος απο την προσφατη συλλογη της boomkat records, φορτωμενη με ολο το αγχος, τον πονο, το κενο, την καταδιωξη, τη ματαιοτητα. μεχρι το ξημερωμα τα ακουστικα θα εχουν αντικατασταθει απο ωτοασπιδες και ο αληθινος βιομηχανικος ηχος θα γεμιζει τα πνευμονια μου σε περιμετρικο dolby. κοιταζω την απεναντι μερια στο kowloon και σκεφτομαι τα λιγδωμενα πλακακια του εστιατοριου. ο wong kar-wai μπορεσε καλυτερα να μου ταϊσει τις εικονες μεσα απο νεον λαμπες και φτηνη λακ. θορυβος και ποπ στον τροπικο του καρκινου.

η χρονια αλλαξε. χιλιαδες πυροτεχνηματα σε σχημα αλογου και πολλαπλων οκτω μπογιατιζουν το βρωμικο λιμανι. ξημερωσε...

παλι στην επιφανεια.

καιρος για ποπ, ολιγο απο shoegaze και ολιγη απο dreampop! 

πισω με το λεωφορειο/

 ολος ο πονος και η αγωνια μπορει να κατεβει απο εδω

Alpaca Sports - He'll Come Back For Indian Summer
Caténine - In Your Ruin
Fear of Men - Alta / Waterfall
Gloss - Moments
Gloss - Rachel
Haunted House - Initiation
Haunted House - Shredder
Just Handshakes - Sink In
Let's be Loveless - Wake Up
Lightfoils - How It Is
Little Name - For The Attention Of
Little Name - Nobody Loves You
Nightmare Air - Icy Daggers
Post Modern Team - Someday
Seasurfer - We Run
Skittle Alley - Noughts And Comes 
Slow Reverse - Furniture
Slow Reverse - Monster
Surfer Blood - I'm Not Ready (Not Ready Yet Alpaca Remix)
The Blessed Isles - Round And Round
The Death Of Pop - A Kind Of Loving
The Death Of Pop - We're Gonna Get Fucked
The History Of Colour TV - I Knew It Was Wrong But I Did It Anyway
The Last Names - Last One Standing
The Wildes - Hold On You
Tip Top Tellix - So Beautiful Eyes

a modern fear

ο μηνας ηταν σχετικα δυσκολος. κατι απο τα παιδικα μου χρονια εδειχνε να καταρρει, ηταν και που στατιστικα ποτε δεν μου πηγαινε και ο κωλο-απριλης για διαφορους προσωπικους αλλα και γενικοτερους λογους. προκαταβολικα, οποιος διαβαζοντας ανακαλυψει οτι ο υποβιβασμος και η καταστροφη ενος πραγματος που γεμιζε τα παιδικα σου χρονια και συνεχιζει ακομα και σημερα να σε σερνει νοητικα σε ασκοπα ξενυχτια, αγχη και ματαιοπονιες, ανηκει στη σφαιρα του γραφικου-εκκεντρικου-ηλιθιου και δεν-ξερω-γω-τι, απλα να παει να γαμηθει με τη γιαγια του με ενα σταυρο καρφωμενο στον κωλο.
λοιπον. απλα και λαϊκα. το εβλεπα και δεν ηθελα να το χωνεψω, αλλα εγινε να βλεπω την ομαδα που αγαπω και οχι μονο υποστηριζω, τη ριζα μου με την παιδικοτητα, να εξαφανιζεται και να διασυρρεται. δεν ειναι η "μπαλα" μονο εμποριο. για αλλους μπορει.
για μενα η βολτα στο αλσος δε σταματουσε στις κοκκινοκωλιασμενες μαϊμουδες και τον παπαγαλο-πετρο που ελεγε "μαλακα". συνεχιζε μετα στην αλανα με τα αραγμενα σκουπιδιαρικα του δημου, σταματουσε για κανενα διωρο πανω σε τσιμεντα, αλλοτε με ενα τετραγωνο φελιζολ και μια ναϋλον σακουλα, αλλοτε με ενα αδειο κουτι "σαντε". κατεληγε στη "δωδωνη", το "ιντεαλ" και πισω με τα ποδια βαρια.  αλλοτε η βολτα ξεκινουσε χαραματα κυριακης ή απογευμα σαββατου σε καθισματα απο δερματινη ή σε καμμενο απο γοπες βελουδο.
λαμια, λαρισα, μαλγαρα, λαγκαδας, ξανθη. ετσι, ασκοπα.
μεγαλα διλημματα που ανατρεπονταν πρωινα σαββατου. δισκος ή εισητηριο.
στεγνα εισητηριο. προδοσιες που μετανοιωνεις. δε γαμεις...οτι περισσευε γινοταν δισκοι β' διαλογης που μετα απο χρονια ανακαλυψα την αξια τους. αν δεν ειχα παρει εκεινο το εισητηριο για να στολιζω τον γκαλη με μπινελικια, δε θα ειχα μαθει τους Clock DVA. μια βολτα στην τουμπα μου αφησε κατι ψιλα που εγιναν κασεττες "ραδιο-ουτοπια".
αλλα αλλη ευχαριστηση να φευγεις μουσκεμα και τρεχοντας απο ενα εκτος εδρας και το βραδυ να ξερεις οτι στο "Ροδον" εχει Triffids και ας γουσταρα ακομη DRI.
τωρα ολα γαμηθηκαν. σαπισαν και γκρεμιστηκαν τα θεμελια ενος μερους απο την εφηβικοτητα μας.
μια απο τις παιδικες λιχουδιες που ξετυλιγοντας το χαρτι, απο τη βιασυνη και την ατερμονη προσμονη, γευοσουν και το χαρτι. και σου αρεσε. ετσι, μαζι με το χαρτι και ολες τις χρωστικες μιας φτηνης βιοτεχνιας.
ολα αλλαξαν. το 55, εγινε 606 κι υστερα Β9. και τι δε θα εδινα να αντικρυσω τη δεκελειας γεματη απο ορδες ανιατων ηλιθιων, να ξεχωριζω μονο τις κεραιες απο τα σταματημενα τρολλεϊ στη χαλκηδονα και τους καπνους απο τις καντινες.
ξερω δεν ειναι και τοσο χιπ το πονημα και στον πουτσο μου τελικα. για μπαλα μιλαμε κι οχι για μπαρουφες του κουντερα.

 

προχωραω παλι βραδυ, γυρω στις 4. Lei Yue Mun. ο δρομος ταλαιπωρειται απο συνεχεις βροχες, ξεπλυμενος. αραια ταξι, κοκκινα. σε ενα μερος που εχει ξεχασει τον υπνο. ολα πανε.
σε κατρακυλανε σε σκεψεις και το μονο σου καταφυγιο, ειναι οι λανθασμενες δοσεις πανικου. σου τριβουν σιγα-σιγα το σκοινι της αυτοπεποιθησης και σε ωθουν σε πληρη καταρευση. οι μεγεθυντικοι φακοι της καθημερινοτητας, λαμπρυνουν την εγγυτητα του τελους. εχω αρχισει νε πιστευω πλεον, οτι η καθε θετικη αποκριση του κοινωνινικου μας περιγυρου ειναι απλο αποτελεσμα οπως και ενα "λαϊκ" ή ενα "γιες" στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης. τοσο απλα, οσο προτιμουν να κλικαρουν ενα YES αντι για ΝΟ. ετσι ευκολα, οπως προσεγγιζουμε του αλλους στο δρομο, τα μπαρ, τις κηδειες, την ουρα του ΤΕΒΕ. εγω ειμαι ευγενικος στο διαδικτυο και αγενης στα μπαρ. δεν εχω πια ΤΕΒΕ. εχω MPF. αλλο ενα ακρωνυμιο που σημαινει κατι σημαντικο ή χρησιμο. οχι τοσο σημαντικο ομως οσο το ακρωνυμιο που μου γεμισε δεκαδες κυριακες και μου στοιχειωνει ακομα αλλες τοσες και ακομα ξενυχταω χιλιαδες χιλιομετρα μακρια διχως αληθινο αντικρυσμα. ετσι μπορει να ειναι κι ο ερωτας, μαλλον.
αντιστοιχα νοσταλγικα ειναι και τα ακουσματα. ολα ηταν σε 90-αρες χρωμιου σε καποια βολτα εκει γυρω. εχει και δυο-τρια φρεσκα.
γεια.

Able Tasmans - Sour Queen
Anti-Troppau Council - Shine
Dream Syndicate - Forest For The Trees
Libido Blume - Stormy Love In Rainy June
Louis Tillet - Carousel
Lowlife - A Sullen Sky
Modern English - I Melt With You
Silicon Teens - Sun Flight
Soft Kill - From This Point
Sunnyboys - Let You Go
The Bats - Claudine
The Bats - Made Up In Blue
The Go-Betweens - Karen
The Sound - The Fire
The Teardrop Explodes - Treason
Twerps - Dreamin'
Wall Of Voodoo - Mexican Radio

 απο εδω

up the pest!

η ιστορια ξεκινα καπως ετσι..."μαμα θελω ηλεκτρονικο!" -μορφασμος αποριας...που να ξερει η καημενη τι να 'ναι αυτο το "ηλεκτρονικο", ελα ντε που το 'χα μπανισει το γαμημενο αναμεσα στα "πλεϋμομπιλ", τα "σικ" (ναι αυτα με τις μαλακισμενες ψηφιδες που για να κανεις ενα σχεδιο προηγουταν σαν αιτιο τυφλωσης, του υπερ-αυνανισμου) και τα παζλ με θεμα "αλπεις" (αλλη πουστομεθοδος για να σε κρατανε μεσα στο σπιτι οταν ψιλοσουρουπωνε, ασορτι με τη δικιολογια του ανωμαλου που γυρνα στα σκοτεινα, (οι ανωμαλοι πλεον απλα δε βγαινουν απο το σπιτι, οποτε αμοληστε τα παιδια ελευθερα)). βλεπεις τα φυσοκαλαμα τα ειχαμε μαζεψει αφου δεν επαιζε να φυτρωνουν ελιες και "μπιρμπιλονια" στο κρυο, ασε που δεν χτιζανε και καμια οικοδομη να ψειρισουμε κανενα...οποτε..."θελω ηλεκτρονικο". ναι εκεινο με την τριπλη οθονη και ενα γοριλα και κατι βαρκες και πειρατες και 8-bit μουσικη (που να φανταζομουνα οτι μετα απο δεκαετιες το ανθρωπινο ον θα καταντουσε τεχνη τη χρηση casio στη μουσικη βιομηχανια).

*προσπαθεια πρωτη:σεμιναριο επεξηγησης του τι εστι, αποτελεσμα: επιτυχες (ειπα θα μενω μεσα,φοβομουνα μη μου το βουτηξουν τα αδερφια με τα τσοκαρα και το velamos-μετατροπη σε μπι-εμ-εξ (αλλο τραυμα το μπι-εμ-εξ...αλλη φορα)).
*προσπαθεια δευτερη: εξασφαλιση προϋπολογισμου, αποτελεσμα: επιτυχες, οχι και τοσο ευκολο αφου οι γιορτες ηταν μακρια, τα γενεθλια επισης και ο νονος μου που ηταν νεα δημοκρατια (πολυ τρας στα 80ς), δε μιλουσε στον κου-κου-ε μπαμπα μου, οποτε τον γραφω στα αρχιδια μου και αρχιζω προπαγανδα εκταμιευσης...πουτσες δηλαδη, καλα που ο μπαμπας μου διαβαζε καθε μερα ριζοσπαστη και ποτε δεν κοιτουσε τα ψιλα του. εχω κουβαλησει τοσο ριζοσπαστη που θα επρεπε να ειμαι κνιτης με μαλλινη ζακετα απο τα 10, αλλα οπως ολοι οι αγωνες, ετσι κι αυτος εχει το σκοπο του. ετσι, η εξωκοινοβουλευτικη αριστερα κανοντας ανταρτικο πολεων καταληστεψε για τον ηλεκτρονικο σκοπο την κοινοβουλευτικη.
*προσπαθεια τριτη:ισως η πρωτη καπιταλιστικη σφαλιαρα, αποτελεσμα: επιτυχες...το μαγαζι-βιβλιοπωλειο (μετα εφερε και πατακη, τα γαματα λυσσαρια για τα κειμενα νεοελληνικης λογοτεχνιας) ετοιμαζομενο για τις γιορτες (τοσο εκανα να μαζεψω τα φραγκα) με μια αστραπιαια κινηση ανεβαζει τις τιμες κι εμενα ανυποψιαστο στην εισοδο του καταστηματος να ειμαι ετοιμος για τη μεγαλη μου επενδυση..επενδυση στην τεχνολογια...τελικα ελειπε ενα πεντακοσαρικο. μεγα δραμα και στα παζαρια ανεκαθεν βλακας.γυριζω πισω και παρακαλω, ναι παρακαλω το κατεστημενο, τη μανα μου να συμπραξει με την ελευθερη αγορα παιδικης αγαλιασης και να συνδραμουν στη διευθετηση της μιζεριας μου.ενταξει το εχω στα χερια μου...ολα! μπαταριες και αφοσιωση.
*προσπαθεια τεταρτη: στη δαγκανα του καταναλωτισμου, αποτελεσμα: παταγωδης αποτυχια (μουδιαζαν τα μπουτια μου στη χεστρα και μη μου πεις οτι δεν εχεις ξεχαστει ποτε στη χεστρα σε σημειο παραλυσης γιατι αμφιβαλω αν εχεις χεσει ποτε ή εχεις εκ γενετης "παρα φυσει εδρα")). αυτοσκοπος το χαι-σκορ. ποτε δεν ειναι ολα ροδινα...
*προσπαθεια πεμπτη και υστατη: οπαδος ή φιλαθλος; οπαδος δικε μου απο τοτε, σε ολα. κανενα μετρο. αποτελεσμα: ολεθρος και ρηξη με το παρελθον...πανω πο το "ειχα" το εργαλειο και το παζλ με κατι λιμνες και παπαρουνες το ειχε τελειωσει μονη της η μανα μου, ηρθε το μοιραιο. πανω που ημουν ετοιμος για την πιστα με τη βαρκα που σε οδηγουσε στη σωτηρια, νιωθω μια υγρη απειλη να κωφευει στο ιγμοριο μου και να ανατιναζεται πηχτη μαζι με ολο μου το σωμα στο πατωμα...και χανω. τι χανω(;) τα παντα σε μια μυξα, μια γαμημενη μυξα, μια μυξα που με εκανα να εξφενδονισω με μισος το "ηλεκτρονικο" στον τοιχο. δεν ειχε ειδησεις τοτε. αλλιως θα το λεγανε. εικονες σπαραγμου και καταστροφης...μικρα τζαμια απο την οθονη που ειχε μαυρισει στο πατωμα διπλα απο τις μυξες, το κυρηγμα της μανας μου (παντα στην καταληλη στιγμη) για τα αποτελεσματα της βιας που προκαλουν τετοιου ειδους πραματα (καλα που δε ζει να περασε απο ιντερνετ καφε), να βρωμαει βραστο κουνουπιδι απο τη διπλανη...
ειναι γαματο να εισαι οπαδος τελικα. λειτουργεις με βαση το συναισθημα, ασχετα αν μετα περιμενεις το καλοκαιρι να φτιαξεις φυσοκαλαμο με τρεις σειρες και στοχο με καρφιτσες (παντου υπερβολη).
για την κριση ειπα να γραψω, αλλα με τοσο που γραφονται δε χρειαζεται αλλη μια γνωμη που ειναι ικανη να παραγει απο οργη μεχρι πορδη. τουλαχιστον η πορδη ισως κανει και θορυβο, τετοια οργη που κατανταει φεις-μπουκ και τουϊτερ απλα θα μυρισει.
ριξτε μια ματια σε αυτα που εχει η κασετουλα, καιρο ειχα να δω τοσο καλα πραματα μαζεμενα σε ενα φθινοπωρο...ειδικα προσοχη στο διδυμο απο τη δανια "Darkness Falls" βρειτε ολο το δισκο και ακουστε τον, πραγματικα αξιζει.
σορρυ για τη φλυαρια.

Au Revoir Simone - Shadows
Be Forest - Thrill
Belle And Sebastian - Come On Sister (Tony Doogan Mix)
Chromatics - Kill For Love (Instrumental)
Darkness Falls - 100 Meter Mind Dash
Darkness Falls - Hey!
Friends - I'm His Girl
Friends Electric - Puzzle Pieces
Future Islands - Balance
Girls Names - Black Saturday
Holy Ghost! - Hold My Breath
The High Dolls - Come on, Shoot me!
Tokyo Police Club - Little Sister (feat. Orianthi)
Tokyo Police Club - Sweetness (feat. Michael Angelakos of Passion Pit)
TW Walsh - Make It Rhyme

και το ηχητικο ντοκουμεντο