τελος...κι η ωρα η καλη

ολα γυρνανε απο εκει που ξεκινησαν, παντα καπως διαφορετικα, ισως αλλιωμενα, ισως πακτωμενα βαθια στο παρελθον, μα ποτε ιδια. θα ηταν βαρετα προβλεψιμο να ηταν ιδια.

σαν τις ζωντανες εμφανισεις των Fall οπου πας ξεροντας οτι θα ειναι ολο και χειροτερα...οπως η μονιμα δαρμενη γυναικα του αλκολικου οπου θα πλενει μηχανικα τα πιατα με παρεα μια λαμπα πυρακτωσης, πατωντας σε μια βρωμικη απο ψιχουλα συνθετικη μοκεττα...γνωριζοντας οτι οι μωλωπες θα ανανεωθουν συντομως.

ολοι μας εχουμε αδυναμιες.

αλλοι κολλανε τη γλωσσα στος δυο πολους μιας 9-βολτης μπαταριας.

λιγοι περισσοτεροι προσπαθουν με ιχνη αλτρουισμου να πετυχουν κατουρωντας τα ξεραμμενα υπολειμματα σε μια κοινοχρηστη τουαλετα.

πιο πολλοι πιστευουν οτι η σωτηρια θα ερθει απο τα UHF.

πιο λιγοι οταν πρωτοακουσαν Kraftwerk ειδαν το μελλον.

ακομα λιγοτεροι πιστεψαν οτι θα γινουν καλυτεροι ανθρωποι ακουγοντας Autechre.

ελαχιστοι θα ειναι αυτοι που πραγματικα εχουν αναγκη να διαβασουν τις μαλακιες μου κι αν το πιστεψαν, ειλικρινα (μου το ειπε ενας φανταστικος φιλος) εξαπατηθησαν.

πραγματικα θα ηθελα να μη γινονταν ετσι, αλλα η κοινωνια τα εφερε και οι κακες γλωσσες...ξερεις τωρα.

δεν προκειται να σβησω τιποτε. ετσι για να αφησω κι εγω το ηλεκτρονικο μου πτωμα-κουφαρι (οπως ειχε γραψει κι ενας φιλος) εως οτου ανακαλυφθει η e-σηψη ή εστω η e-εκταφη οταν διαμαρτυρηθουν οι πιστοι της ενοριας μου και δεν εχουν να πληρωνουν οι συγγενεις αλλο το μνημα.

τα υπολοιπα, για 'μενα...παντοτε εγωιστης (εστω και κρυφο-). θα προτιμησω πλεον το στυλο ή τα μολυβια αντι πληκτρολογιου. αν θα γραψω, αν θα ζωγραφισω, αν θα μουτζουρωσω ή αν θα το βαλω στον κωλο μου δε θα μαθευτει ποτε στην ιστορια της ανθρωποτητας.

αυτα.

προς πληροφορησην...πιο τιμιο πανκ live απο αυτο των D.O.A. δεν εχω δει εδω και χρονια (κι ειναι και γεροι ρε μαλακα μου). αυριο Kavinsky μαζι με Sebastian Tellier και σε λιγες μερες Tortoise και αν ειμαστε στη γη, στην επανασυνδεση των Slowdive τον Ιουλιο, θα γινει της πουτανας (λεμε τωρα).

ακολουθει σε λιστα, η δωδεκαδα (χωρις αξιακη σειρα) με τα πιο σιχαμερα πραγματα στην ιστορια της υφηλιου οπου ισως και ο κοσμος να ηταν καλυτερος χωρις αυτα.

- τα περιστερια

- το μπροκολο

- το κουνουπιδι

- ο ολυμπιακος

- οι μπυρα χωρις αλκοολ

- ο σηκωμενος γιακας (γενικα, εστω και σε πετσινο)

- η πιτσα με ανανα

- τα κλειδια αυτοκινητου με μπρελοκ και το κινητο (αϊφον κυριως) σε τραπεζακι καφετεριας

- ο χριστοδουλος

- η Lana Del Rey

- οι μετριοι που νομιζουν οτι πιασανε τον παπα απ'τα αρχιδια

- το περιπτερο του κυρ-Αλεκου

οσοι δεν καταλαβαν, καλυτερα να ψαχτουν μπας και εχουν ακομα καμια παραπεταμενη κασσετα με πυξ-λαξ στην πλεχτη ξεχειλωμενη ζακετα τους, κανενα μπλουζακι με το χρηστο θηβαιο επανω, κανενα τσαντακι μπανανα ακομα φορεμενο στη μεση ή καλυτερα να αρχισουν να κανουν αιτησεις για Ε.Π.Υ.

φιλια δεν εχει διοτι καβλωνω κι ευκολα. αντ'αυτου ενα μινι-δωρακι (και πουλακι και παπακι, για οσους θυμουνται).

πισω γοριλα!    παρε απο εδω το κασεττακι.

οσον αφορα το περιεχομενο, λιστα δεν εχει και δε χρειαζεται...κιθαρες, κιθαρες, κιθαρες και πολλη φλωρια...αντεργκραουντ και τα σχετικα αλλου.

οσον αφορα εσας, αν μπορειτε καντε παρτυ, οσο πιο μικρα τοσο πιο καλα, παρτυ με δυο ή με τρεις, εστω με τεσσερεις, εστω και μονοι σας...να ακουτε κιθαρες εστω και φωνες ειναι καλο, δεν πειραξε ποτε κανενα.

Αυτα.

Γεια 

ανω κατω

βασικα επειδη βαριεμαι, ειπα να γλιτωσω την τυπογραφια απο ενα ακομη ονειδος και να αναλωθω στη στρεβλωση της φωτογραφικης τεχνης...

παμε πισω, τελικα...με σιγουρο γυρισμο. απλα ρε γαμω το μουνι μου ποσο θα ηθελα να ημουν στην ισλανδια το νοεμβρη στο φεστιβαλ iceland airways, για πολλους και ενα λογο που αφηνει ολους παγερα αδιαφορους.

μουσικη αργοτερα, την εφαγε το αρνι. αντε.

pop will reheat itself

μας ετελειωσε και η ασκηση του δημοκρατικου δικαιωματος και εχει επιστροφη στην απολυταρχικη-προπαγανδιστικη και μισανθρωπικη α-τακτικη οπου χρονια υπηρετει πιστα το παρον ληστολογιο.

τρελο γλεντι μετα πυροτεχνηματων, ξεφαντωματος και λοιπων εορταστικων παρελκομενων, υπο τη γλυκυτατη αναμνηση του αλκη στεα ακολουθησε το μπασιμο της νεας χρονιας. φρεσκοξυρισμενα ολα, απο μαγουλα και μπουτια, εως μουνακια και μασχαλες, χωμενα μεσα σε καινουργια ετοιμα ενδυματα. χειραψιες με φρεσκοκομμενα νυχια, εναγκαλισμοι παχεων παλτο και ασπασμοι με brut και pino sylvestre. εχει περασει καιρος απο τοτε οπου η φανφαρα για την αλλαγη της χρονιας ειχε καταπλακωθει απο το αγχος-διλημμα "προδρομος ή τσακας" και ολα πια απελευθερωμενα απο τη στειρα τηλεκατευθυνομενη μαζικη κουλτουρα οδεουν προς ουτοπια μερια.

παγκοσμια γαληνη και ελπιδα για κατι νεο, ηρθε με το θειο βρεφος. ο ελληνισμος θα λαμψει!

περπατω εις το δασος του sham shui po. δασος απο λαμπακια, φτηνες βιτρινες και στενες σκαλες. σκαλες ντυμενες με εμμετους απο λαμπακια LED να σχηματιζουν βυζακια, μπουτακια και χερακια. σε τριαντα σκαλια μπορεις να νιωσεις την ηδονη. τον κιτρινο πυρετο. οτι δεν καταφερει να ανεβει τα σκαλια ή βαρεθει να περιμενει μεσα σε μικρα δωματια χωρισμενα με νοβοπαν λιγων χιλιοστων, ανεβοκατεβαινει τις σκαλες του μετρο ή καπνιζει πανω απο τους γνωστους πορτοκαλι καδους, μαρλμπορο μεντα.

οι λεπτομερειες σε κανουν να ξεχωριζεις, οσο ελαχιστες κι αν μπορουν να γινουν αυτες.
ναϋλον-δερματινες γυαλιστερες μποτες, καθρεφτες των LED. τα λιωμενα τακουνια φανερωνουν φτηνια και μετρημενα χιλιομετρα, παρεα με φω κοσμηματα. οι γοπες εχουν ακομη τα αποτυπωματα απο τα κραγιον που πωλουνται στους παγκους του Ladies-market της Temple Street...οτι περισσεψει θα καλυψει με γκλοσσυ μεγαλειο τις στερημενες ψωλες ντοπιων και εξπατ που θελουν να γευτουν την ασιατικη εμπειρια.
η βαρδυα θα τελειωσει και οι μποτες θα ξεσκεπασουν τα σαπισμενα πελματα.
ντινκ! 7-eleven φουρνος μικροκυμματων. ορθιο φαγητο στο ψιλικατζιδικο, φτηνο και γρηγορο...ολα ετσι γινονται φτηνα και γρηγορα, μεχρι την επομενη μερα. ο κοσμος φτιαγμενος πρακτικα και πλαστικα, συμβατα με τις αναγκες και τους ποθους των.
αντι ευχολογιου για καλυτερη χρονια και αρχιδια, ας εστιασουμε την οργη στις μικρες λεπτομερειες οπου μας συνθλιβουν την υποσταση και κανουν τα δευτερολεπτα μας ασημαντα.
δεν ξεχνω. τα κωλο-ασανσερ
για να ηρεμησουν τα πνευματα εχουμε για φετος:
Finmark! -We're not Koping (το twee που αγαπησαμε)
YAST (σουηδικη γυμναστικη επιπεδου)
Dunes (ονειρικες surf-dreampop μινιατουρες) και στα ιδια κυβικα αξιζει την προσοχη το EP των Hibou, των Minks και των Proper Ornaments
Palms of Fire - Call me EP (pure pop)
εξισου καλες ποπ επιλογες ειναι οι Tape Waves με το Drifting EP (με ολιγη απο surf) και το Strange Pleasures των Still Corners (ποσο ακυρο ειναι οταν γραφεις για ποπ και στο ηχειο λυσσαει το EP των Antimob !!)
μεγιστο ποπ πονημα και αξιο τεκνο bedroom-pop το ποπ οργιο των Peru. η ειλικρινεια σε ολο της το μεγαλειο.
καλο neo-shoegaze ειναι και των Soft Shadows - Reverb Is For Lovers, μολις το τσιμπησα και θα το μελετησω καταληλα. οταν θα εχω αναγκη για λιγο γλυκο θορυβο, λιγο ακομη σημασια μπορει να δωσω και στο περισυνο των KVB - Immaterial Visions.
γυναικειο και γνησιο, επισης των Golden Grrrls - "We've got..."
ηλεκτρονικο δεν ειχε μπολικο φετος ή μαλλον δε δωσαμε και τοσ σημασια ενεκα συγκυριων.
αφησα χρονο για μελετη στο τριπλο αφιερωμα -φορο τιμης στο μεγιστο μηχανικο του γερμανικου ηχητικου τειχους με το αξιο μελετης και οχι γλεντιου Who's that Man. Conny Plank
Anoraak - Chronotropic (ρετροϊδες, ακουγεται σαν αιμορροϊδες, εεε; αναλογικο -μακαρι να ητανε)
και πανω στα χναρια των Neu! και μετεπειτα των Appliance πατανε τα βηματα των Eat Lights Become Lights - Modular Living. καλη kraut λογικη.
τελος, εχοντας μια τρυφερη λατρεια στους Junior Boys,  θα ξοδευα μια κυριακη απογευμα να κοιταω το λιμανι απο το παραθυρο και να ακουσω το Praxis Makes Perfect των Neon-Neon.
τελος για τελος το νεο δωρεαν EP των Ropes - The Man Who Refused To Be Born, εχει ολα κι ολα τρια κομματια δυναμιτες.
αυτα για τωρα.
κι οπως ειπα...δεν ξεχνω τα κωλο-ασανσερ.
ζητω ο απολυταρχικος νεο-σουρεαλισμος.

ενα δειγμα απο ολα αυτα, ετσι για το καλο. απο εδω.

as rock'n'roll ruined my life...(νο κοντρολ)

ο'τι νηστεψα σε τεχνολογια το μεταλλαξα σε χοληστερινη κι οτι στερηθηκα απο παιδι ισως το κλεψω μεσα απο το σαβανο. αυτα ειναι τα πτωχα αλλα επικαιρα επιτευγματα του αυγουστου...παρεα με μερικες παχιες μυγες.

παντα φοβομουν τα υπογεια με τα παλια πραγματα (οχι δε με πασπατεψε ποτε κανενας θειος στα σκοτεινα). απλα τα φοβομουν διοτι εχουν παρελθον. βαζω το "φοβομουν" μιας και βαριεμαι να προσδιορισω με ακριβεια το συναισθημα...ειχα, εχω και μαλλον θα εχω την πεποιθηση οτι ισως κατι πεσει επανω μου και μου αλλαξει το παρον.

τα υπογεια, οι αποθηκες και γενικα οι καθε λογης κρυψωνες, αποτελουν την παραμελημενη προεκταση του εαυτου μας...εκτος κι αν προκειται για χωρους τοποθετησης ταξινομημενων εργαλειων και ανταλλακτικων σκουπας και ειναι διαχειριζομενοι απο υποχονδριους τυπους με οργανωτικοτητα, πρακτικοτητα (και διαφορα αλλα -οτητα), που τα φτιαχνουν ολα και τελεια και γαμιουνται!

κι οταν σου πεφτει στα χερια αυτοσχεδια κασσετα χρωμιου με το thrash zone, θες να ηξερες το skate που δεν εμαθες ποτε και να μπορουσες ισως να καταλαβεις γιατι γελουσανε οι γκομενες οταν εσυ γουσταρες nuclear assault και overkill.

κατι με επιασε (και δε θα μου βγει σε καλο) τουτο το καλοκαιρι με τις εκταφες λειψανων.

τωρα πως εγινε και απο τα διλεπτα επη ξεπεσα στα βινυλια της mute, αυτο ειναι ιστορια αφραγκιας και αυτοαναιρεσης που ανηκει σε αλλο αρλεκιν. 

ξεχαστηκα εκει μεσα και με επιασε μελαγχολια και στ'αρχιδια μου στην τελικα, αλλα αυτα τα σκατα με εμαθαν κατα καποιο τροπο να ραντιζω σκονη στη μνημη μου και μετα να τη δοκιμαζω μηπως και κολλαει στη γλωσσα.  

κι ολα ειναι rock'n'roll ρε γαμιολη, ειτε φρεσκολουσμενο, ειτε ξεκουρδιστο, ειτε μονο για μενα.

αυτα, πουτανες...

δωρο αυτη τη φορα το tiny dynamite EP που ευτυχως κρατησα σε κασσετα κι ας μου το εφαγε μια γκομενα που ποτε τελικα δε γαμησα. κι ας ειναι 28 χρονων πια (το EP)...δροσερο και σκοτεινο.

την ιστορια με το Liquid Situation και το Brilliant Names, αλλη φορα που θα βρεχει, θα ειναι κυριακη και οι οικιακες βοηθοι θα χορευουν στα ρεπο τους υμνωντας τον υψιστο φανταστικο τους γκομενο, με μαρακες στο βικτορια παρκ.

πακετο καλοκαιρινο για το φιλοθεαμον κοινο οι λιμπιντο μπλουμ και οι κοκτω τουϊνς  .

απολαυση

οι επωδυνες ιστοριες που σου τυχαινουν κατα τη διαρκεια των προεφηβικων στιγμων, ειναι ικανες να σου γαμησουν την ψυχολογια ειτε μεσω συνδυαστικης τα επομενα χρονια της καριερας σου ως εφηβος, ειτε να σου εγκαθιδρυσουν κουσουρια, μονομανιες και κυριως αχρηστο-μπερδεματα. ετσι και ο ιουλιος ηταν ο μηνας των αττικων διακοπων. οπου οι αττικες διακοπες τη δεκαετια του 80 σιγουρα δεν περιελαμβαναν νησακι, ενοικιαζομενα με φασιλιτις, μπητς-παρ και γενικα πλανα απο τα παραγεμισμενα λιμανια και τα τιγκαρισμενα φρεσκα καταλυτικα 1600+, του σταρ και του μεγκα (για το μεσο ορο τουλαχιστον, οσοι υπαγονται στην εξαιρεση απλα ειναι κωλοφαρδοι, φλωροι, προ-νεοπλουτοι, νεο-πασοκ ή κωλο-δεξιοι!).

το σετ των αττικων διακοπων εκεινης της δεκαετιας μπορει να χωρεσει σε μερικες αισθησεις οπως της αφης, της οσφρησης, της ακοης και σπανιως της ορασης...

παντα πιστευα οτι αν κατι δεν ξεθυμαινει μεσα μου ευκολα ειναι οι μυρωδιες. μπορω ακομα να ανακαλεσω καποιες απο αυτες, εστω και αν ειναι πιο παλιες κι απο τα γυαλια μυωπιας μου. ειναι η μυρωδια απο τα καμμενα φρενα της "φυσαρμονικας" για λουτσα. η μυρωδια απο το λαδι μηχανης που αλειφαν τις πιττες στα σουβλατζηδικα της ραφηνας και που το ιδιο λαδι ισως το βραδυ ταλαιπωρουσε τις λουκουμαδομαζες. ειναι η αισθηση απο το συγκαμα στα αλατισμενα μπουτια που μου προκαλουσε το μπολικο περπατημα στο ζαππειο-κανιγκος κατα την τριωρη επιστροφη απο τη βαρκιζα. (αυτο μεχρι να αποκτηθουν στην παρεα τα πρωτα διχρονα και το λαδι παλι να ποτιζει την πλατη σου). ειναι η γλιστρες στις ιδρωμενες πλαστικες σαγιοναρες. ειναι η μυρωδια του καρμπον απο τα δελτια προπο που ποτε δεν κερδισαμε.

ανακαλωντας ηχους, ερχονται στα αυτια μου οι κροτοι απο τα λιωμενα τσοκαρα των "μεγαλων με τη χαιτη" που χτυπουσαν σερνωντας στους σαραντα βαθμους, κυριακες μεσημερια στην αδεια γειτονια. τα ιδια τσοκαρα θα "αραζαν" σε λιγο και θα αρχιζαν οι προβες για την απογευματινη ντισκο-τοτεμ. τα πρωτα φω φλουξ μπιζου αρχισαν να σκανε μυτη. τεϊκ ιτ ορ λιβ ιτ, λαστ ναϊτ δε ντη-τζη σεϊβντ μα λαϊφ και ιν τζεοπαρντυ...ιταλο-πολεμος στο πεζοδρομιο. ο ηχος απο το μοναχικο πακ-μαν στο καφενειο, διπλα στο αποθηκακι που τηγανιζοντουσαν τα ψαρια κι οι κεφτεδες. τα κλεμμενα δεκαρικα και παλι τηγανιλα...οσες φορες και να αρνηθηκα την επισκεψη μου στο "ηλεκτρονικο" αυτη η γαμω-τηγανιλα & καπνιλα απο τα καρελια και τα αντινικοτ δεν κρυβονταν με τιποτα. "τσιγκωσα" χοντρα αλλα κατι εμαθα κι εγω στα νιατα μου (γιατι απο μπαλλα αρχιδια).

τις τυχερες κυριακες που ο θειος-βασιλης ειχε κεφι, ο ηχος θα γινοταν τραχυ μουγκρισμα απο την "κλουβα" που κουβαλουσε τα πλυμμενα χαλια ολη τη βδομαδα και οι οκτα-τραγουδες γιγαντιαιες κασσεττες πιανολας του καζαντζιδη. με το μπρελοκ-ευαγγελος αβερωφ παντα στον καθρεφτη (ναι, ειχα και δεξιο θειο οπου ανηκε στη λαϊκη δεξια). τις πιο τυχερες, το γκολφ του απολιτικ θειου τακη ηταν η καλυτερη μου, με τον μεταλ-ξαδερφο, τους σκορπιονς, τους μεϊντεν και τον ντιο. παντα το μεταλ ηταν εκτος πολιτικης (απο τοτε) για αυτο και το γυρισα στους κιουρ (πιο μετα που πηρα κι εγω διπλο κασσεττοφωνο κι εγραφα και εκπομπες του μυλωνα)...τα λεωφορεια ομως ηταν αυτα που επικρατησαν τις ψημμενες κυριακες, οταν μονο ο περιπτερας και ο προποτζης που συμπαθουσε τη χουντα ηταν στο ποστο τους. τα μπανια ομως ακαθεκτα συνεχιζονταν και υπο αλλες συμβατικες εκδοχες της εποχης...η κορυφαια δε, ηταν η εμπειρια της χαρτινης επιγραφης στο προποτζιδικο του χουντικου (που ειχε τεσσερα παιδια και γυριζε και το δισκο τις κυριακες στο ναο). "ΜΠΑΝΙΑ-ΤΥΜΒΟΣ-ΧΑΛΚΟΥΤΣΙ"...και το γλεντι αρχιζε ευθυς. οι εικονες που βομβαρδιζουν αυτη τη στιγμη το ειναι μου αναλωνονται σε εξηνταχρονα μπουτια που περισσευουν απο καποια σκαμνακια στο υπερπληρες πουλμαν του ακροπολις-τουρς. ολοσωμα μαυρα μαγιω και αλλαγμα σωβρακο-κυλοτας κατω απο σκληρες-τριμμενες πετσετες. καρσιλαμαδες με ριτα σακελλαριου στην επιστροφη και σταση για ψωμι με γλυκανισσο στους φουρνους των μεσογειων. βαριομουν, αλλα δεν το ηξερα...δεν ειχα και γουωκμαν.

η εικονα με τον αντιχειρα και τη λεζαντα "τα φρενα μου ειναι ελληνικα". στο πισω τζαμι με τα βρωμικα γκρι κουρτινακια. η ιδια εικονα σε αλλο τζαμι στη "φυσαρμονικα" οταν την εκανε γεματη με ορθιους και παιρναμε πουλο για την επομενη...και αν.

η μονη σκηνη που μου εμεινε αυτουσια, ειναι η ατρεμονη διαμαχη για το φλιππερακι, το "φλας γκορντον" που επαιζε κρεντιτς με μια καλη μπουνια και η διαμαχη για τα χαϊ σκορ στο μις-πακμαν.

η εννιαβολτη φορητη τηλεοραση ισως και να ηταν ο προπομπος της γκατζετιας  που μας δερνει πλεον και το προνομιο ανηκε στον περιπτερα που ειχε γκομενα φιλιππινεζα που δουλευε σε σπιτι αμερικανου.

η ζεστη κοπασε. σουρουπωνει. οι ανεμιστηρες θροϊζουν και στα μπαλκονια σερνονται τα επιπλακια με τις τηλεορασεις παρεα με φορητες κεραιες. μυρισε καρπουζι. θα κανω ενα ντους...ισως κοιμηθω αποψε στο μπαλκονι στο ραντζο.

απολαυση να λουζομαι με βελλαπον!

υ.γ. το "γαμησα" το μις-πακμαν σημερα. μαλλον θελω να κανω διακοπες.

 

Air France - June Evenings
Au Revoir Simone - Somebody Who
Boat Club - Always Away
Gloss - Front Porch
Indochine - College Boy
Juveniles - Fantasy
Kingdom Cloud - Solitaire
Kolsch - Goldfisch
La Femme - Paris 2012
M83 - Kim & Jessie
Marsheaux - So Far (Niadoka RMX)
NIVA - Boy from the Sun
oOoOO - Across A Sea
Paperfangs - In Age
Ralph Myerz feat. Annie - Take A Look At The World
Rebeka - Melancholia (Kamp! remix)
Selebrities - Lovers
Social Studies - Terracur (Skeleton Hands RMX)

λεω να φτιαξω λιγο το κεφι μου.\

απο δω και με μπρατσακια



η γοητεια του περιπου

συναισθηματικος θερμοστατης...κατι τετοιο πρεπει να ειχε ξεμεινει απο την τελευταια επεμβαση που ελαβε χωρα στο ημιπαχο κορμι μου απο την περιοδο "ρομποτ". μια περιοδο που ουτε καν θυμαμαι, ολοι πρεπει να την εχουν περασει αυτη την περιοδο, ειτε πολυ ειτε λιγο, κι οσοι το αρνουνται μαλλον λενε ψεμματα (οπως ψεμματα ειναι οτι ολοι εστω και μια φορα δεν εχουν δοκιμασει τη μυξα τους, καποτε,μετα απο ενα απολαυστικο σκαλισμα). ειναι λοιπον αυτη η μαλακισμενη κατασταση που δεν σε αφηνει να καλπασεις ευτυχισμενος λες και φοβασαι για τα σαπια δοντια σου κι απο την αλλη να μην μπορεις να βυθιστεις στο απολυτο ερεβος της δυστυχιας λες και εχεις ψυξη στο σβερκο και δε σκυβει το κεφαλι. γαμω το σταυρο μου μερες που ειναι, αλλα και τι εγινε και ποιες ειναι αυτες οι μερες. ολες ιδιες ειναι, μετριες. μου την εχει σπασει το περιπου και το παραλιγο ("παραλιγο ιατρικη ο Μακης, για πεντε μορια...ΤΕΙ ακτινοδιαγνωστικης ο Μακης και Ιταλια με την πρωτη!") δεν ξερω τι γινεται στη χωρα και δεν ξερω διοτι με οσους μιλαω μου λενε οτι δεν ξερουν πια, και τα μηντια που τα ξερουν με το ζορι, με κανουν να θελω να τα ξεχασω.

ντρεπομαι ομως να τους ρωτησω αν σκοτωσαν τους γονεις τους ή ακομα κουβαλανε ως ινδαλματα τα ποστερ μητρο-πατροτητας παρεα με το σμαρτφοουν τους. τουλαχιστον καποιος εμαθα αυτοκτονησε, κατι ειναι κι αυτο, η αρχη (δυστυχως αυτη την αρχιδιά με το "ημισυ του παντος" ποτε δεν την πιστεψα, διοτι αν ισχυε δε θα πληρωνα γυμναστηριο και δε θα μου εμενε αλλη μια πλαστικη αχρηστη καρτα στο πορτοφολι). αν δε δεις αιμα γονεϊκο να ρεει στις πλατειες... τι αρχαιοι ελληνες και αρχιδια με κιονες, εδω σε αυτες τις γεωγραφικες συντεταγμενες που λεγονται "γκρης", η κριση ξυπναει στις ταβερνες, στριβει τσιγαρο στο γκαζι, πινει εσπρεσσακι στο κολωνακι και φωλιαζει στα κρυα στις μεγαλες επαρχιακες οικογενειες με τα οκταβια και τα αλφατεσσερα, καπου οταν χασμουριεται, λεει κι ενα "που φτασαμε" και κοιμαται κατω απο τα μαξιλαρια της επαναστασης...κι εσυ; κοτα. ναι κοτα, την εκανα. και ομολογω οτι εχω φαει και τη μυξα μου και το αυτι μου εχω καθαρισει με το κλειδι του αυτοκινητου και την πορδη μου εχω μυρισει κατω απο την κουβερτα και εχω αναρωτηθει τινος πουστη ειναι οι πουτσοτριχες που προγειωθηκαν στη λεκανη της τουαλετας.
ειναι μια αρχη κι αυτη λιγο πανω απο το ημισυ του παντος, ισως η μονη αρχη που πλησιαζει τα παντα, που γουσταρει να καλυπτει τη φαιδροτητα μου και μαζι τη μετριοτητα. το μονο που λειπει στο να αγκιξω το αμπσολουτ απαν, δε το εχω μαθει ακομα, ειναι αυτος ο γαμημενος συναισθηματικος θερμοστατης που μου φρεναρει την απολαυση πριν την ολοκληρωση της πληροφοριας (κατι σαν την ημιστυση). ισως φταιω κι εγω...δεν εχω και πολυ ορεξη.
θα παω να αγορασω τις πιο φτηνες μπυρες που μπορω να βρω σε ενα σεβεν-ηλεβεν και τα πιο αλλοπροσαλα τσιγαρα και χαζεψω τους γερους που μαζευουν αδεια κουτακια στην προβλητα του τσα-κουο-λινκ.


At Night - 40 Days
Autochrome - Zero Zero
Kam Kama - Halfway Motel
Le Le - Damien (οσο φλωρικο και να ειναι γαμαει μανες)
Les Yeux Sans Visage - Neon Lies
Mikrofisch - Morning Bus '11
Mirror Talk - Secret Homes
Princess Chelsea - The Cigarette Duet (εχω τους λογους μου)
San Cisco - Awkward
Telefon Tel Aviv - The Birds (Original Mix)
The Maccabees - Lego
The Motorcycle Boy - World Falls Into Place (μου θυμιζει πολλα)
The Royal We - French Legality
The Shoes - Time to dance ( Audio Face Remix)(μαλακια ειναι τελικα)
The Wake - Plastic Flowers (τι καλα να ηταν τοτε!)
You Say Party! We Say Die! - Stockholm syndrome pt.1
παρε και λιγο ηχο