#16 The Underground Youth - Delirium

 

ο θεος γραφτηκε στην κνε και αφησε μουσι. αυτο εγινε περιπου δυο δεκαετιες πριν. υστερα απο καμια δεκαρια χρονια το ψιλο-πηρε γιατι ειδε τον αλκαιο με τη γαζα στο χερι και κλειστηκε σε ενα ναο στο μπουρναζι. τα τελευταια πεντε χρονια του ξεμεινε μοναχα ο μυστακας και μιας και η βενζινη ακριβηνε ειπε να αραξει στο τριγωνο της καρυτση παρεα με κατι αρμαθιες απο δυοσμο.

κουνησε το χερι του διστακτικα σε μια μπαρα γεματη απο τζονυ κοκκινα, χοσε κουερβο και αμπσολουτ και με ενα νευμα εξαφανισε τις αποκοσμες φιαλες και μετετραπησαν εις κοκτεηλ με ονοματα του σατανα, οπως καϊπιρινια, μοχιτο, σινγκαπορ σλινγκ και διαφορα.

εκ θαυματος ολοι επιστευσαν εις Αυτον και γονυπετως εκλιπαρησαν δια την αποκτησιν μυστακα, οπερ και εγενετω...

το τελος του κοσμου φρακαρε μεταξυ κλαυθμωνος, βουλης και αγιου μαρκου. περιμενοντας την ανασταση του γουιλιαμ μπαροουζ κραδαινοντας και ευαγγελιζοντας δωρεαν εντυπα με κωλοτρυπιδικη θεματολογια.

η κυρια κινγκ ισως να ειναι πανω απο εξηντα. καλοστεκουμενη για αυτο που γραφει η αδεια χειρισμου του αναβατοριου. αδεια για να κινεις ενα μοχλο δεξια ή αριστερα. διακρινω στο βλεμα μερικων την εικονα της πρωινης κατουρο-καβλας και την απωλεια θυληκης υπαρξης απο διπλα τους για πολλα χρονια. ισως ξοδεψουν την παρασκευη μερικα δολλαρια πινοντας μια φτηνη ξινη μπλου-γκερλ και λιγα πιο πολλα για να χουφτωσουν την ευτυχια της ατριχης σαρκας μιας σουζυ γουονγκ σε καποιο υπογειο του γουαν-τσαι (灣仔). η θεα στο κατεβασμα των 07:15 ειναι ονειρο, η παρακευη αργει δωδεκα ωρες. οι φακοι αναβουν, ο καπνος γινεται μπιλια και χωνεται αναμεσα στα χειλη και τα ουλα. μεχρι τις δωδεκα το μεσημερι παρεα με την πικρη γευση αναμεσα στα σαπισμενα δοντια.

ξερες κιθαρες, ξερα ντραμς, βροχη σε εγκαταλελειμμενες αποβαθρες τραινων, χνωτα πανω σε βρωμικα τζαμια, απωλεια ισορροπιας, απωλεια γενικα...σε στενα αδιεξοδα καθετα σε λεωφορους, στολισμενα απο γεματους σηπτικους καδους, αδιεξοδικες μελωδιες πανω σε ανορθογραφα ντραμς, χωρις ή με ρευμα ή με την ταση να τρεμοπαιζει στα καλωδια...φιγουρες γυναικειες να ξεμακραινουν μεσα σε ταξι τα χαραματα. πικρη γλωσσα απο το πρωινο τσιγαρο. βλεμα χωρις ηχο.

   

 

 

20. Deep Time - Deep time

19. Mouse On Mars - Parastrophics
18. Mr. Kitty - Eternity
17. Beach House - Bloom
16. The Underground Youth - Delirium

#17 Beach House - Bloom

 

το τελος αρχιζει να μυριζει παλι δευτεριατικα. ο θεος κρυφτηκε στους ενισχυτες και τα πεταλια σημερα. η καταστροφη θα ερθει τελικα μεσα απο καλωδια και ημιαγωγους κι οχι βρεχοντας αμφιβια...η ανθρωποτης θα υποφερει εως καταληξεως για τις επομενες δεκαεπτα ημερες, τη δεκατη-ογδοη θα κρυφτει σε καταφυγια σοπινγκ-μωλ και θα καμουφλαριστει με λαμπακια, φατνες και αρνακια για να γλιτωσει...αρχιδια.

το ρεπο ειναι μια στις δεκαπεντε για την κυρια κινγκ. ειναι μια μερα. τοσο θελει για να συνηθισει να κοιμαται πλεον βραδυ και να ανεβοκατεβαινει στην τρυπα μερα. θα αλλαξει ζωες με την αλλη κυρια, την κυρια λαμ. αυτη δεν εχει μανικιουρ και τατς-παντ. εχει εγγονια. εβαλε ολα τα κιτρινα-πορτοκαλι ρουχα της δουλειας σε μια ναϋλον σακουλα απο το σεβεν-ηλεβεν...πενηντα σεντς και θα επιστερψει στο γιαου-μα-τεϊ. συναντιωνται με τη λαμ καθε μερα στις επτα παρα τεταρτο. μιλανε τριαντα δευτερολεπτα. τοσες ειναι οι πληροφοριες που εχει η καθε μια να ακουσει απο την αλλη, ισως και λιγοτερες. αποχαιρετιουνται για τις επομενες δωδεκα ωρες. καληνυχτα (晚安)...ολοι με μια σακουλα ρουχα με τη συντομη ιστορια των εξι ημερων πασπαλισμενη απο τσιμεντο, σιλικονη, σκουρια και ξινο ιδρωτα. δρομολογιο των 16:45 μαλλον θα προλαβω το εξπρες των επτα και δεκα. δεν ξερω καμια φορα αν η μυρωδια ειναι απο τα ποδια μου ή απο το μυαλο μου.

δεν εχω και πολλα λογια για δαυτο. οπως το ακουσα σιωπηρα και δεν τολμησα να το σιγοτραγουδησω. γλυκες κιθαρες που καμια φορα εχεις αναγκη για να παει καλα η διαδρομη. αρμονιες λιγο παιδικες σε φωνη γυναικας. κατι η αδυναμια μου στη φωνη μιας γυναικας, ισως...

τα υπολοιπα θα τα γραψουν κι αλλοι φετος για αυτο, οποτε ας αναλωσω τα κιλο-μπαϊτ αλλου... 

 

20. Deep Time - Deep time

19. Mouse On Mars - Parastrophics
18. Mr. Kitty - Eternity
17. Beach House - Bloom

#18 Mr. Kitty - Eternity

σημερα κυριακη, κατα τα χρηστα ηθη ο θεος αναπαυεται. χτες ειδα !!! και μετα Primal Scream (αναμεσε στο πιο βαρετο κοινο της υφηλιου. ευτυχως που ειχε καμποσα μινι στα βρεγμενα γρασιδια και καπως ισιωσε το πραμα...τι καγκουρας!), σημερις ειχε αλλη μια απογοητευση...Klaxons με ψιλοβροχο κι ενταξει...μπορει οι κινεζοι να ειναι ξενερωτοι, αλλα ρε μουνοπανα, αμα νομιζετε οτι βρισκεστε στο 2008 και το κανετε για να βγαλετε καμια γκομενα απο το μαϊ σπεϊς, καλως...αλλεως αντε και γαμηθειτε.

η συντελεια δεν παιζει να ερθει κυριακη, καθ'οτι μονο ο θεος εχει το τρεϊντ-μαρκ της καταστροφης. ας καπραϋνω λοιπον την αδημονια μου με ενα απελια.

η κυρια κινγκ σημερα πηρε ενα καινουριο τατς-παντ δεκα ιντσων και θα μπορει να παιζει αστραφτερα παιχνιδια, οπως φρουτα που βομβαρδιζουν μαϊμουδες, νιντζα που κλανουν τυροπιτες και ξωτικα που κανουν πιλινγκ σε ελεφαντες υπο την επηρρεια τζινας και διαφορα αλλα τεχνολογικα ευφανταστα μουλτι-μηντια. το αγορασε με πλαστικο χρημα σε τεσσερεις ατοκες δοσεις. θα περνα την ωρα της πιο ευχαριστα τωρα εφ'οσον επινοησε την αυτοματοποιηση του μοχλου καθοδου, κρεμοντας με σπαγκο, ενα μπουκαλι νερο στο μοχλο.

ολοι ειναι σχεδον φρεσκοξυρισμενοι. ειναι κυριακη και η βαρδια θα ειναι πιο ξεκουραστη. βαθαινουμε ακουγωντας (下来) σε σπαστα κινεζικα του νεπαλεζου γερανιστα απο τον ασυρματο.

δρομολογιο των 19:00, η νυχτα ξεκινα καπως ετσι.

το Boracay το εφαγε η μαρμαγκα...ε ρε μαλακα μου, για τεσσερεις κωλομερες διακοπων στην αμμο τα χριστουγεννα, οχι και χιλιαρικο εκαστος.

διακατεχομενος απο μνησικακια αλλα και απο αναποφασιστικοτητα της τελευταιας στιγμης τη σειρα στο ικα την παιρνει ο Mr. Kitty εκ του ηνωμενου βασιλειου. οτι δεν καταφερε να μου δωσει το III των Crystal Castles το καταφερε ο νεαρος μεσα απο το δωματιο του, το οποιο ειναι και ντυμενο με τις αφισσες τους. απλες φορμες, ζεστα synths...η μαλακια ειναι οτι οι φορες που χορεψα φετος ειναι λιγοτερες κι απο καβλοσπυρα συνταξιουχου.

//να και μια αναμνηση απο το πονημα του Blackbird Blackbird - Boracay Planet (κριμας)

κι η σκληρη αληθεια να επεται\\

20. Deep Time - Deep time

19. Mouse On Mars - Parastrophics
18. Mr. Kitty - Eternity



#19 Mouse On Mars - Parastrophics

το τελος του κοσμου περιμενει ακομη. εγω απο την ανυπομονησια ισως κατουρηθω μεχρι τοτε, αλλιως η νυχτα θα βγει με μια ονειρωξη.

η κυρια κινγκ φοραει ναϋλον σακουλες πανω απο τις καλτσες της, χειμωνα-καλοκαιρι-καλοκαιρι-καλοκαιρι. δεν ξερω γιατι και δεν μπορω να τη ρωτησω κι ολας. κοιταει το μεταλλικο πατωμα.

...δρομολογιο των 06:45

ανεβαζει ολους αυτους με τις πορτοκαλι στολες και τα λευκα γεματα απο τσιμεντο κρανη στη επιφανεια. ολοι βρεγμενοι απο αλμυρο νερο, ατριχοι φιλιπινεζοι με χρυσα δοντια και αυτοσχεδια τατουαζ, σκανδιναβικα ξεπλυματα κουρασμενα απο τα σουξεδιαρικα γαμησια σε εκστασιασμενες -υπο τη θεα του ξανθου, κινεζες, ντοπιοι με μακρυα βρωμικα νυχια-κατσαβιδια, μικροσωμοι νεπαλεζοι με χρυσους κρικους στα αυτια...ολοι κοιταν τα κιτρινα τοιχωματα του μεταλλικου κουτιου-αναβατοριου σε αποσταση εκατοστων. πεντε λεπτα...μπανιο σε σαπισμενες τουαλετες...

μαγνητικη καρτα---κλικ---πλεϊς γιορ χαντ τζεντλυ---κλικ---η μπαρα γυρνα 120 μοιρες---εξοδος.

η κυρια κινγκ στο λαμαρινενιο κουτι της θα βαλει το ελαστικο τζην, το αντιντας γυαλιστερο ζακετακι. θα παρει το πρωτο πρωινο για το γιαου-μα-τει (油麻地). σαρανταδυο τετραγωνικα μεχρι τα τεσσερα που θα περασει ξανα το επομενο της βραδυ. 

εντεκα μεγαλες κυκλοφοριες σε εικοσι χρονια, υμνητες του absract ηχου, σε ενα καταιγισμο απο διαφορους ηχους ασυνδετους τελεια συνδεδεμενους.

χιλιαδες σπασμενες λυχνιες, παρακολουθωντας παρασιτα σε ασπρομαυρο μονιτορ, γλυφωντας σκουριασμενα ξυραφια με ασφαλη φορά, σε καποιο κενο σαπισμενο διαμερισμα καπου στην κασπια, ισως καπου στο μπορακαϋ, ισως μεσα σε ενα κοντεϊνερ στο λιμανι της αμβερσας, ισως πουθενα...

η παρακαταθηκη που εκρυψαν στο μπαουλο οι Neu! και ο Stockhausen, βγηκε χωρις ξεσκονισμα απο το παταρι.

το κουβαλησα μαζι μου, παρεα με 95% υγρασια. λιγοτερο απο οσο θα επρεπε...

20. Deep Time - Deep Time

19. Mouse On Mars - Parastrophics

#20 Deep Time - Deep Time

ερχεται το τελος του κοσμου, δεν ερχεται...στην πουτσα μου, στον πουτσο μου, στο καβλι μου, στα αρχιδια μου...ετσι κι αλλιως.

παρεα μου κατα τη διαρκεια του ολοκληρωτικου ολεθρου θα ειναι η κυρια καμ-κινγκ-νγκ...απο το βαθυτερο σημειο του χονγκ κονγκ.

δεν ξερει λεξη αγγλικη, φυσικα ουτε ελληνικη. εχει τεσσερα παιδια, τρια εγγονια, ενα τριφτη για την πλατη, μια αγνωστη αλοιφη που την απλωνει στον τριφτη, κατακοκκινα ψευτικα μακρυα νυχια με κατι στρας. εχει το αριστερο της χερι ολο το βραδυ σε ενα μοχλο και το δεξι κρεμασμενο απο τη νυστα, μετα τις τρεις το πρωι. ον-οφφ (打开 - 关闭), πανω-κατω. (上 - 下). παλια ηταν ωραια, το ξερω απο μια νυφικη φωτογραφια που εχει κρεμασμενη στο λαμαρινενιο δωματιο που ξεκουραζεται και βραζει ρυζι μετα τα μεσανυχτα.

δρομολογιο των 20:45 για την επιφανεια. ανορθοδοξες βροχες του δεκεμβρη, επαναφερουν με το ζορι το φθινοπωρο που δεν υπηρξε ποτε στον υποτροπικο. σκουπιζωντας χωματα απο τα χερια και γλυφωντας αλμυρο νερο που ξερναει ο βραχος πανω στα μουτρα μου..

κατι απλο που ως συνηθως αργησα να το εκτιμησω. απλο σαν ποπ, στα προτυπα της γενιας C86.

τη χρονια που περνα σιγα σιγα δεν γνωριζω ακομη απο τι θα τη θυμαμαι, ουτε και τη μουσικη που παρεα της τριγυριζα, κυριως με ζεστη και υγρασια. κριτηρια μουσικα μην ψαχνεις. οι ηχοι δουλεψαν για μενα σαν επενδυση στη νυστα και την κουραση, σε στασεις λεωφορειων, βρωμικα νυχτερινα εστιατορια, αποβαθρες τραινου...

20. Deep Time - Deep Time

μ1α δομημενη αξ1α

 απο τις λιγες φορες που το κενο εχει καλυψει τα παντα. σκιζω σελιδες, εχοντας διαγραψει -πιεζοντας το μολυβι, πολλες φορες σπαζοντας το, λαθος λεξεις σε λαθος θεσεις. αρκετες απο αυτες τις σελιδες τελικα ηταν κενες.

προσμετρωντας σημαδια απο ανθρωπινα νυχια στο σωμα μας, μπορουμε μερικες φορες να καταλαβουμε πως επιτρεπουμε στους αλλους να νιωθουν για μας και ποσο επιτρεπουμε στον εαυτο μας να αντεχει στα συναισθηματα των αλλων. διοτι τα σημαδια -ειτε ειναι επιθεσης, ειτε ειναι παθους, κρατανε μονο οταν εχουν βαθος. το σχημα της πληγης διαφερει, οχι η αισθηση.

ολων οι ζωες ειναι ενα χαραγμενο πεσσοειδες συμπλεγμα απο βιωματικες πληγες, σαν τα κιτρινισμενα σταυρολεξα που κρεμονται στα θερινα περιπτερα ή στους σταθμους των υπεραστικων λεωφορειων, με εξωφυλλο το νικο κουρκουλο, μεσα σε ναϋλον ξεσκισμενο απο το δυο χιλιαδες τοσο...για αρχαριους, για εμπειρους, για δυσκολους λυτες...μεσα σε κρυες αιθουσες αναμονης. τακτοποιημενες αρτια συνδυαστικα λεξεις, σε δυο διαστασεις, μαυρα τετραγωνα που συμπλωρωνουν τη φαινομενικη τελειοτητα. την ολοκληρωμενη λυση. να συμπληρωνεις τα κενα.

τριανταεννεα καθετως, πεντε γραμματα: πληγη πανω στην πληγη

αστο καλυτερα, ηρθε το λεωφορειο κι η λυση μου ποτε δεν χωρουσε οταν τη δοκιμαζα στο χαρτι.

_____

για το χειμωνα, λιγη εμπιστοσυνη μονο.

||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

|| Blue Boats - Summer's Down       ||
|| DIIV - Doused                    ||
|| Dunes - Vertical Walk            ||
|| Future Unlimited - Golden        ||
|| Grand resort - Night Is Dark     ||

|| LLLL - Spider Web                ||
|| Observer Drift - Warm Waves      ||
|| Pastel Blue - Airship            ||
|| Piano Magic - Judas              ||
|| Pic Nic - We've Only Just Begun  ||
|| Prince Innocence - Girls         ||
|| Slowdance - Boyfriend            ||
|| Starlight Girls -  Gossip        ||
|| The Holiday Crowd - A Tender Age ||
|| Tiger Love - Summer Rain         ||
|| Two Wounded Birds - To be Young  ||
|| Youngfuck - Black Tulips         ||

||||||||||||||||||||||||||||||||||||||

 απο εδω η λυση

μυριζοντας τη φωτια

  χωνομαι σε ενα λαβυρινθο απο γυαλιστερα, φωτεινα, μοντερνα καταστηματα. η μοδα εναλλασεται με την τεχνολογια και το ευχαριστο στρες των φιλησυχων περιλουζει τις πλαστικες κουκλες με την κολλεξιον χειμωνας-χειμωνας-χειμωνας δυο χιλιαδες κατι. το φθινοπωρο τεχνηεντως απουσιαζει. ολους μαλλον τους τρομαζει η ιδεα της μεταβασης. αυτος ο μεταστατικος ογκος που βαραινει αιωνες τωρα τον ετησιο προγραμματισμο μας. σταθερη θερμοκρασια. σταθερος φωτισμος. σταθερες σχεσεις. σταθερές διάφορες. σταθερη αδιαφορια. κατω απο τα ποδια μου δονει τα τσιμεντα με τους ατσαλινους σκελετους ο διερχομενος συρμος...μετρα κατω. ολοι βιαζονται.

ταχυ βημα.

αργησα.

πρεπει να καθησω. αργησα δυο χρονια. δε γινεται να γνωριζεις τα παντα. ενιοτε η αγνοια ειναι στρουθοκαμηλιζουσα. επιτηδευμενη. ισως διοτι περιμενεις την καταλληλη στιγμη που πλησιαζει η καταιγιδα γαι να βγαλεις το κεφαλι εξω.

δεν επιτρεπει και πολλα το ομωνυμο των Soft Moon. με τα λιγα που μπορω και νιωθω μεσα στο μυαλο μου, αντεχω να με βομβαρδιζει ενα ηχητικο φως απο χαμηλες συχνοτητες, μετα υψισυχνα overlappping...οι Neu! κρυμμενοι χασκoγελανε πινοντας Irn Brew παρεα με τον Kevin Sheilds...κατω απο το υπογειο στο συρμο που καβαλαει στο χανγκ χαου, φορτωμενοι ολοι οι Spacemen 3, ελεγκτης εισιτηριων ο Alan Vega και σταθμαρχης ο Martin Rev.

οχημα βαρυ περνωντας μεσα απο τους παγωμενους αξονες της σιβηριας, περιμενοντας να φτασει στα γκουλαγκ που χρονια τωρα εγκλειστος-βαλσαμωμενος περιμενει ο Damn Edge με τους Chrome...

δε φτανουν ποτε.

η καλιφορνια που καιει, η δυτικη ακτη οπως ηταν τοτε.