don't fear the ripper...

χωρις πολλα πολλα και για να εξηγουμαι, (να, κι αν παρεξηγουμαι) τα παρακατω δεν απευθυνονται κι ουτε θελω να τους δωσουν σημασια οσοι νομιζουν οτι ειναι σοβαροι, οσοι νομιζουν οτι υπαρχει εντεχνη μουσικη, οσοι νομιζουν οτι το να φορας γυαλια ηλιου δινει στυλ και τελος οσοι νομιζουν οτι ειχε πλακα να βλεπεις "απαραδεκτους" (αυτοι που χασκογελανε με το λαζοπουλο και με μια γρια -μιξη γαϊδαρου με κοτα, που γκαριζει σε καθε εξυπναδα του ατομου που βαζει χρωμοσαμπουαν ακομα και στις κωλοτριχες)...υπαρχουν κι αλλες κατηγοριες που δεν πρεπει να συνεχισουν το διαβασμα, αλλα βαριεμαι να τις αναφερω...απο την αλλη επειδη πολλοι νομιζουν οτι το συγκεκριμενο ειδος ειναι αξιο χλευασμου και υποτιμησης καλα θα κανουν να κοιταξουν και τις δικες τους προσωπικες-καθημερινες "ταινιες" που μαλλον ειναι κι αυτες σκηνοθετημενες με μπατζετ λιγο περισσοτερο απο ενα τελαρο finkbrau. προς το παρον θα αναφερθω σε ωμη τεχνη, εκει στα τελη του 80.

 στο ζουμι. 

ο χαρης ειναι αρχικα ενας βιομηχανος που αναζητα οικιακη βοηθο για τη μανουλα του. απο το βιομηχανικο του γραφειο κανονιζει ραντεβου με την κυρια στασσα. ο χαρης οδηγα σεατ με μπρελοκ του βαζελου στον καθρεπτη...συναντα τη στασσα και μετα απο διλεπτη ερωτικη εξομολογηση και αφου της εχει πει ολο το Ε3 του, αποφασιζει να τη λουσει με υβρεις (σκροφα σκυλα κλπ) και να δεχτει τις υβρεις της κυριας στασσας. εκει ερχεται κι η βιαιη ερωτικη επιθεση με στριψιμο βυζιων και το χειροφρενο του σεατ να συμμετεχει...την εγκαταλειπει γυμνοστηθη σε ερημικη τοποθεσια και φευγει με πατηλικι αλητικο...το τερας (πλεον) καταφευγει στην γκαρσονιερα του οπου ειναι στολισμενη απο διαφορα ιλουστρασιον εργα τεχνης απο το "ταρατατα", το "διαβασε με" και το "λονδινο 2000" (το "ζακουλα" μαλλον το χει κατω απο το μαξιλαρι) και ενα καμεραμαν μεσα απο τον καθρεφτη.εκει εξυμνει και την αδυναμια των οργανων της ταξης να τον εντοπισουν! 

σε παρακειμενη καφετερία ο σωσιας του γιανη πλουταρχου πινει αμεριμνος το φραπεδακι και καμακωνει γκομενακι ονοματι λιζα (δηλωνει μοντελο) κι απλουστατα οπως καθε μοντελο, ετσι κι αυτη βρισκεται αμεσα στην κρεβατοκαμαρα του τραγουδιστη. η σκηνη δεν αξιζει οσο το σετ της κρεβατοκαμαρας με τα περιξ μπιμπελο. εκει, πισω απο το ανοικτο πατζουρι και με ενα μαχαιρι "ραμπο" στην κωλοτσεπη εμφανιζεται ο χαρης...κινηση καρατε και κατω ο πλουταρχος...τι μενει; να καρφωσει ενα μανικι στο μοντελο. αφου ξεχαρμανιασε ειπε να βουτηξει και δυο πουκαμισα απο συνοικιακο μπουτικ (ειναι και κλεπτομανης)...

παλι ο πλουταρχος και το μοντελο πινοντας ποτακια, δεν μπορουν να χωνεψουν το γεγονος. ο τραγουδιστης την καρατια του χαρη κι η λιζα το ψωλιδι, αλλα οπως λενε και στην καφετερία..."ε, συμβαινουν αυτα, αντε παμε να το καψουμε" κι ετσι γλεντανε στα μουζουκια οπου τραγουδα το αηδονι μας. 

ο χαρης στον ΟΣΕ...τρενο για χαλκιδα και τωρα το παιζει συγγραφες σε κουκετα του ωτομοτρις...αναβει τσιγαρο ("γκαλοπ" παρακαλω) -που τετοια μεγαλεια τωρα που απαγορευτηκε το τσιγαρο παντου, και με σουγια πεταλουδα εξαπολυει ολη του την ανδρικη ορμη σε αθωωο κοριτσι το οποιο πεφτει στην παγιδα του ποιητη χαρη, ως φιλοτεχνη που ηταν...κατεβαινει απο το τρενο τραβαει κατι πους-απς και την κανει-αεροπλανακι...σε λιγο νεα επιθεση ανευ γνωριμιας αυτη τη φορα σε ασανσερ...ιδρωνει και λεει να πεταχτει να κλεψει κατι σλιπακια...(shoplifters of the world, unite and take over)...

η ζεστη στο κατακορυφο κι ο χαρης στην παραλια οπου μετα απο παραζαλη στη θεα πολλων γυναικων (απιστευτο show off) προθυμοποιειται να προσλαβει ως γραμματεα στο εργοστασιο του (παλι εργοστασιασρχης εδω), νεαρη ανεργη απο την επαρχια και αφου την κερνα ουζο την προσκαλει ζαλισμενη και με το μαγιο, να της δειξει το εργοστασιο...

τωρα εχει μερσεντες, οπου και κατα τα γνωστα (κτηνος, αλητη κοκ), επειδιδεται στο γνωστο χομπυ του βιασμου και στη συνεχεια στην κρυπτη να εξυμνει τους μπατσους.

ο πλουταρχος τα σπαει με το μοντελο αφου η λιζα θελει αποκλειστικοτητα (εχει φαει κι ενα κολλημα μετα το βιασμο του χομπιστα) και το αηδονι εχει φαν κλαμπ που τον πολιορκει...η λιζα αναζητα το χαρη και σε μια εξομολογηση χειμαρρο αναφερει οτι τρεφει ερωτικα συναισθηματα για τον ιδιο της το βιαστη...κανει ενα ντουσακι και αρχιζει ενα φλογερο ολο παθος νταλαβερι με το χαρη στο τελος να τα δινει μεσα απο το βρακι, φορωντας κασιο ρολοϊ και στιβωντας τα ανυπαρκτα βυζια του μοντελου. ειναι ηδη πια αργα. η "αρρωστημενη" σχεση ειναι γεγονος. ο χαρης την "κανει" με τη φραση κλειδι " θα με αγαπας κι αυριο;" και παει για ποτο...

αφου τα ετσουξε ειπε να θυμηθει και την τεχνη της κλοπης παλι. εισβαλει σε εργαστηριο επισκευης τηλεορασεων, δε βρισκει το μακη δελαπορτα και τον παυλο ευαγγελοπουλο και λεει να βουτηξει μερικα βιντεο και κατι καλωδια. παντα ομως αυτοι οι καλοι φυλακες της νυχτας, οι ασφαλιτες, παραμονεουν να πιασουν το καθε κοινωνικο κατακαθι..κι ετσι γινεται...

στον ανακριτη ο χαρης τα βαζει με ολο το συστημα και αντιστεκεται πιο πολυ κι απο κνιτης. βριζει, αμφισβητει και βασανιζεται. μετα απο ανιση μαχη με το νομο και τις ειδικες τεχνικες λαβες των μπατσων, στο τελος σπαει τη σιωπη και εξομολογειται το παθος του, αλλα με αιφνιδιαστικη κινηση σουλιωτισσας, δινει τελος στη ζωη απο το μπαλκονι του ανακριτη...στη τελευατια σκηνη, το μοντελο παιρνει πουλο για το χωργιο και μονολογει την καταρα που της ελαχε να ερωτευτει το βιαστη της.

για οσους καταλαβαν το δημιουργημα ειναι για μενα και για αρκετους ακομα -ισως, στο τοπ-5 του συγχρονου ελληνικου κινηματογραφου και αν θελουν να τη δουν, ας περασουν μια βολτα απο το φιλο που υπηρετει εδω και πολλα χρονια αυτο το αγνο ειδος του φιλμικου πανκ. του γνησιου μονοκαμερου και των υπερπαραγωγων που καποτε εβγαιναν σε beta, VHS και 2000.

 

κι οπως παντα η μουσικη ασχετη με τα παραπανω αλλα σχετικη με το μυαλο μου...το πως περασα στις διακοπες, αλλη φορα. τα σχολεια δεν ανοιξαν ακομα και ο αγιασμος παντα μου την εδινε...

το πλαιηλιστ 

Astronauts, etc - You Can Yell

Bloc Party - Mean (φρεσκοτατο και κλασσικο)

Elite Gymnastics - Andreja  4Ever

Freedom Fry - Summer In The City

Kisses - Funny Heartbeat

Mental Minority - So this is for you

Mr Kitty -  Detach (ισως οτι καλυτερο για το '12 στο ειδος)

Mr Kitty - Destroy Me

Mr Kitty - Hands

Paul Banks - The Base

Salem - Frost

Spell Hound - I Challenge You

Stereolab - Analogue Rock (θα επανελθω με ενα best of)

Stereolab - Mountain (οσες φορες και να το ακουω, ειναι σαν την πρωτη)

Stereolab - Peng! 33

κατεβασε το κασσετακι απο εδω

unfold story

μια ωρα διαδρομης σε ενα λεωφορειο. απο τη μια ακρη στην αλλη...πηγαινω, πηγαινω, πηγαινουν. καποιοι παντα θα μενουν πισω. δεν μπορω να ξερω αν μου ειναι γραφτο ή αν το επιδιωκω, αλλα τυχαινει να παιρνω το λεωφορειο απο την αρχη της διαδρομης πολυ συχνα. χωρις λογο. μου αρεσει να ειναι αδειο, δικο μου. καποιες αλλες φορες στο νυχτερινο δρομολογιο, αλλες στο ξημερωμα. οι ιδιες αντιδρασεις απο διαφορετικες φατσες. εδω και καιρο η νυχτα γινεται παρεα μου, σε στασεις λεωφορειων με κανεναν εως εναν, περιμενοντας αλλοτε νυσταγμενος κι αλλοτε ξαγρυπνος το ξημερωμα να μου βασανισει την οραση...μπρεκφαστ ατ τιφαννυς χωρις ξυπνητηρι. τα ακουστικα πλεον ενα με το κρανιο μου (ουτε 24ωρη χοτλαϊν να ημουν).

παρατηρω ανθρωπους, παλι. συμμετεχουν σε ενα ατερμονο υπερ-αστικο βιντεο-κλιπ. βιαστικα αναζητουν κενες θεσεις σε ενα αδειο οχημα. ολοι στατιστικα ψαχνουν μια θεση για αυτους και παντα μια εξτρα αδεια διπλα τους. να χωρεσουν τι; τον εγωισμο τους, τη μοναξια τους, την απωλεια τους...παρακαλω να δω καποιον αγνωστο να κατσει διπλα σε εναν αλλον, κι ας ειναι ολες οι αλλες κενες. απλα για να ειναι διπλα. οσο παει και οι αποστασεις μεγαλωνουν, τοσο επικινδυνα που στο τελος θα περνα ο ενας μεσα απο τον αλλον αναιμακτα, ανωδυνα...ονειρευομαι ανθρωπους να προχωρανε και να ανταμωνουν με αλλους αγνωστους. να γινονται "μαζι". πολυ χιππηκο;(!)...οχι ρε μαλακα! ποτε μου δεν υπηρξα, χιππης, χιτης ή χιππστερ. χι σκετο ναι. αναποφασιστος ναι...κι εγω πιανω τον εαυτο μου να δειλιαζει. ριχνω κλεφτες ματιες σε κοσμο που πολλες φορες θα ηθελα να δοκιμαζα να τους πω κατι παραπανω. θα μου πεις, γιατι. ετσι, για να εξαντλησω τα ορια της ανεκτικοτητας που κουβαλανε.

το λεωφορειο πλεον γεμισε. ολοι εχουν απο μια θεση κι απο μια κενη διπλα τους. απεγνωσμενα καποιος ψαχνει να βρει. προτιμα να σταθει ορθιος. εκει αποφασισε να δημιουργησει το προσωρινο του κενο. ρωταω τον εαυτο μου, ποσο λεπτη ειναι η γραμμη οπου περνωντας την, προσδιδει η μοναξια ποντους στην ελευθερια. ποιο ειναι το τιμημα για την αγορα του κενου μας χωρου...

πανυψηλα τσιμεντενια κουτια με διασπαρτα αχνα φωτα, λευκα, κιτρινα...γεματα συναισθηματα. κι εκει αναμεσα στριμωγμενη η ελευθερια. σε λιγο φτανω στο τερμα, σε λιγο θα εχω πανω μου αυτη την ονειρικη αισθηση της ιδρωμενης σαρκας που με κολλαει πανω στο γαμω-μπλουζακι. ολοι βιαστικα κατεβαινουν και πιανουν απο ενα σμαρτφοουν...ηγκικεν η ωρα της απολυτης ελευθεριας.

σε λιγες μερες φορτωνουμε την παλια βαλιτσα με μπλεκ, φυσσοκαλαμο, τις "διακοπες μου", ελβιελες και το βελαμος και ραντεβου στα ΚΤΕΛ στερεας ελλαδος. παμε χωργιο...

και το πλαιυ-λιστ

Arrange - Sides
Big Wave Riders - Waiting In The Wings (κι ομως υπαρχει surf στη Φινλανδια)
Gung Ho - Side by Side
Holy Esque - Rose
Kap Bambino - Devotion (η επιθετικοτητα της μητρας ξαναχτυπα)
Milano Sun - Vertigo (καλη σουηδικη ποπ)
Night Surgeon - You and Me
Nouveau Velo -What To Do
Queen Sea Big Shark - Glow In The Dark (αν οι Yeah Yeah Yeahs γεννιοντουσαν στο πεκινο και τους εκανες αφρολουτρο με drum machine απο τα δυο)
Queen Sea Big Shark - Hard Heart
Queen Sea Big Shark - Kiss!Kill!Bang!
Queen Sea Big Shark - Love Is Pop
Seven Year Itch - Ern Champion
Slowdance - Boyfriend
The Bilinda Butchers - Crystal Tears
Utidur - Grasping For Air
Wild Nothing - Nocturne (επισης φαβορι για τη φετινη δεκαδα, απλοϊκη και οχι απλη ποπ...κολλησα)
Wild Nothing - Only Heather

αντε και καλο σνοουμπορντ μουνοπανα!

και τα υπολοιπα απο εδω

αρμυ οφ λοβερς

παλι μεσημερι. παλι μια ανιαρη μουσικη βομβαρδιζει εκατονταδες καταναλωτες. παντα απορρουσα με τον κοινο νου ο οποιος αντεχει να ψωνιζει με τετοιου ειδους οχλησεις. δεν εχει σημασια πια το τι ψωνιζει και το ποσα ξοδευει...τοσα οσα εχει και μερικες φορες παραπανω. το θεμα δεν ειναι πια τα χρηματα, οι αριθμοι, το θεμα ειναι οι υπολοιπες αισθησεις.

παρατηρω χερια φορτωμενα με τσαντες. πολυχρωμες. διαφανεις. ναϋλον. δερμα. χαρτι. και οτι αλλο εχει επινοησει η προοδευτικη ανθρωπινη επιστημη. αυτα τα χερια που κουβαλανε τσαντες γεματες, θα μπορουσαν αραγε να κρατανε αλλα χερια, ισως κι ενα σωμα με κεφαλι, χαμογελο, πουτσα, μουνι ή και τα δυο, θυμο. βλεπω την απουσια συναισθηματων στα σωματα τα οποια ειναι κολλημενα στα χερια με τις τσαντες. καλυψη αναγκων...το αλλοθι του επιτηδευματια μια φτηνης καθημερινοτητας.

αφαιρουμαι. ξαφνικα βρισκομαι σε ενα μικρο βρωμικο καφε στο ποκ φου λαμ. ελαχιστοι ανθρωποι. αλλοι μονοι κι αλλοι δυο δυο. οι τοιχοι κενοι και ο μικρος χωρος γεματος απο τις κιθαρες των Felt.

if I knew all about this world

d’you think I’d stay here that’s absurd,

I’d be the brightest star you’ve heard

We’d be the softest lace on earth…

πισω απο τον αλλο τοιχο τα χερια με τις τσαντες συνεχιζουν να περιφερονται μπροστα απο βιτρινες... Denon C60. ειναι μαλλον η συνειδησιακη ισχυς της ασφαλειας που χαριζει απλοχερα η ακρατη καταναλωση. ετσι, απλα να κρυφτουμε λιγο πισω απο τον εγωισμο μας. εναν εγωισμο ταϊσμενο, παραχορτασμενο απο αγαπη για τις αναγκες.

η μουσικη αλλαξε πλεον...πανω απο την μπογια των Felt, ηρθε κι εκατσε η σκουρια του J. Mascis.

i won’t sing to you

it’s not a thing i do

has it been a different feel to you?

wholesomeness was gone along

is it something new?

and i know it’s not the same…

καπου εικοσι χρονια πισω. ο θεος δεν ειχε εφευρει το γκαζι και το ψυρρη και η ιδια σκουρια ειχε πεσει πανω στις νυχτες μας. τις πρωτες ισως νυχτες που προσπαθουσαμε να γινουμε αντρες και γυναικες γυρω απο μια αμστελ...πρωτο ετος. πεντακοσαρικο. κι αν ηταν το ’80 σκοτεινο απο μονο του, ηρθε το ’90 και θολωσε το ημιφως με σταχτες. τα χρονια πριν το ιντερνετ. τα χρονια που τα αξυριστα μουνια δεν ηταν ντροπη κι οι ξαπλωστρες δεν ειχαν παρει κτελ να αραξουν μαζι μα τα μοχιτο και τη χαλαουα διπλα στα κινητα μας... «χωρις εισπρακτορα»... χωρις να ξερουμε τοτε οτι οι Kissamatic, οι Next Time Passion, οι Pillow, οι Wasteland, οι Sound Devise, αν ηταν twee…στ’ αρχιδιας μας, στ’ αρχιδια μου. λειβαδια, συννεφα, μαξιλαρια και ηλιος του φθινοπωρου (πριν τον παρουν οι πυξ λαξ και τον κανουν κνε)...πριν ολα αρχισουν να γινονται μπλουζακια...καπου αναμεσα στο πεδιο του αρεως, νταλα ηλιο, να τριζουν παλιοι ενισχυτες μαζι με τους tristessa. ξημερωμα στην πατησιων, στο φιξ... fucked up and far from home. kick inside. ποδαροδρομος στη λεωφορο να δεις τους Jesus σαπορτ στους Κιουρ (σε ποιους!). Green Door και Steve Wynn, fuzz κιθαρες και farfissa στο Maze…πανορμου, πριν καταντησει βορεια αποικια του γκαζιου.

το Ροδον γεματο, οι Pixxies, οι Fall, οι Cramps, Bevis Frond, οι Carter, οι New Christs…οι Fleshtones στο Αν κι ο Zaremba στη σολωμου, οι Monochrome Set…τουρτοπολεμος στο West χριστουγεννα με τους Drive. αυτα. τα δικα μου και καποιων αλλων 90’s. μπορει να ειναι μια αδιαφορη δεκαετια, μπορει και οχι. δεν προσδοκω να καταλαβουν ολοι. θα καταλαβουν μονο οσοι εζησαν καποια, ολα ή ελαχιστα απο τα παραπανω...στο καφε οι τοιχοι γιναν ακομη πιο βρωμικοι, απο τα τρυπια ηχεια βγαινουν παρεα με παρασιτα οι Radio  Birdman. κριμα που δεν κολλανε και οι Libido Blume, ανηκουν στο πιο πριν.

φυσικα και η κασσετα που παιζει αυτο το μηνα ειναι εκτος θεματος, οπως κι οι ζωες μας, ενιοτε...οι τσαντες πλεον γεματες, πανε σπιτια τους.

Austra - Beat And The Pulse

Bring Me The Fucking Riot Man - Enough We Demand The Abdication

Castratii - Kingdom

Ceremony - Do You Love Me

CSS - Jager Yoga (επειδης ετσι γουσταρω)

Elite Gymnastics - Life  Trap

Friends - Friend Crush (ειναι σταντ μπαϊ για τη δεκαδα)

Friends - Ideas On Ghosts

Gossip - Move In The Right Direction (CSS remix) (οτι και να λενε οι ροκαδες, απλα γαμαει μανες !!)

Kiss Felix - I Would Die For You

Kitten - Cut It Out

Leitbur - Think of tomorrow (οταν η βαλιτσα του kavinsky πηγε κατα λαθος βαλεαριδες)

No Ceremony - Heartbreaker (χωρις σχολιο)

No Ceremony - Hold on me

απο δω ρε

Sweatness#

 πλησιαζει ξανα το καλοκαιρι και πιανω παλι την παρτη μου να κουβαλαει γκριζες -αν οχι μαυρες, σκεψεις. ειναι ωρες που σε λουζει μια απαισιοδοξια χειροτερη κι απο βελαπον. η μαλακια ειναι, που δεν εισαι σιγουρος απο που πηγαζει και που θα σε βγαλει. ισως να ειναι και το κουσουρι της ηλικιας...(μεγαλη παρενθεση-καπου διαβασα οτι αν αρχισεις να αναφερεσαι στα της ηλικιας και τα σχετικα, παει, τη γαμησες, σε πηρε απο κατω και δε σηκωνει τιποτε...) ετσι αρχιζουν να γυροφερνουν ολα τα λημματα της ιατρικης ορολογιας στο κεφαλι σου. μπορει και να ισχυουν, αλλα ειναι αυτη η απωλεια αγνοιας κινδυνου που ειχες παλια που σε κανει πλεον να αμφιβαλεις. το πλεον κακο ειναι οι εξαρτημενες σταθερες που ο καθενας στηνει επιμελως ή ασυναρτητα μεσα του και γυρω του. μπορει και να 'ναι κι ετσι...σαν τα πλεϋμομπιλ ή τα σουπερ-ντομινο. τελικος στοχος καθορισμενος. ή που θα μπουν σε ενα κουτι και μετα στην αποθηκη ή που επειτα απο μια σειρα ανουσιων πλινκ-πλονκ θα καταρευσουν ενα προς ενα.

ετσι, βαλθηκα να "γυρισω" πισω. ειναι κατι που παντοτε με χαλαρωνε. οχι, δε θα αρχισω να μαζευω χαρτοπετσετες ή αυτοκολλητα με το σαραβακο, απλα πακ-μαν, για ωρες. οχτα-μπιτη ηδονη,παρτουζα με το Burning Feeling, την ολοκληρωμενη δουλεια των Lovelock. ασχετα αν πολλα απο τα κομματια ειναι βγαλμενα εδω και δυο τρια χρονια...βουτηγμενο ολο το πονημα μεσα στα σοφτ-συνθς, ακροβατωντας στο ιταλο και τη ντισκο (την εν βαλεαριδες), λουσμενο αλλοτε νωχελικοτητα και αλλοτε...αρχιδια. το μονο που ξερω ειναι οτι κουμπωσε με το μιςς πακ-μαν και επαιξε ο ιδιος δισκος τρις στο ρηπητ (θα 'παιζε και παραπανω αν η κουλαμαρα μου στη δευτερη τζουνιορ δε μου στοιχιζε το τελευταιο κανονακι). κομματια απο το παρελθον...κι οταν χασεις, οι γαμημενες φοβιες επανερχονται μεχρι να φορτωσεις το επομενο κρεντιτ και να βαλεις το δισκακι απο την αρχη...οχι. δεν ειναι παλι ολα ιδια και φοβαμαι οτι ποτε δε θα γινουν, οταν ο προσωπικος σου φοβος εξαπλωνεται στις σταθερες σου. οτι και να κανεις, κανενα σκατο-πληκτρολογιο δεν ειναι ικανο να αντικαταστησει ενα joystick και καμια σφαλιαρα δε θα ειναι ιδια σαν κι αυτη που ετρωγε το slot της namco. Ολα ειναι τοσο ευαισθητα και ευπαθη πια, να εισπνεεις το παρελθον και να νιωθεις το θωρακα σου να τρυπα και να γεμιζει απο την απωλεια του χρονου...αρχιδια. ναι αρχιδια. και δεν εχω ποτε μου καταφερει να τελειωσω την τριτη junior_ακομα.

μ'αυτα και μ'αυτα, η κασετουλα δεν ειχει Lovelock (ψαξ'το αν σε ενδιαφερει), αλλα ειναι γεματη απο καλοκαιρι και κυριως κιθαρες.

Adventure Galley- Weekend Lovers
Best Coast - Up All Night
Carousel - Let's Go Home
Confield - Big Big Bang
Crystal Soda Cream - Boring Rain
Japandroids - The House That Heaven Built
Mikrofisch - Are Kisses out of Fashion
Nightmare of You - Out Of My Mind
Soko - Kill Her (Fischer Rmx)
Tango In The Attic - Easy Bones (Inspired Flight Rmx)
Tango in the Attic- Paw Prints
Terrible Feelings - Hollow
Two Door Cinema Club - Undercover Martyn (Softwar Remix)
Van She - Idea Of Happiness (SebastiAn Remix)

τσιμπα το απο εδω

death in the a/c

   καθομαι σε ενα υποτιθεμενο κινεζικο φαστ φουντ. μολις εφαγα μια παχεια αυγοφετα (γαλλιστι φρεντς τοστ) λουσμενη σε ενα αηδιαστικο μιγμα απο βουτυρο. ειναι απο τις φορες που απο μια ηλιθια συνεσταλμενη ντροπη παραγγελνεις μια οτιδηποτε μαλακια μονο και μονο για να κατσεις...κι ομως το εφαγα. οπως τρωω, οπως τρωμε και τοσα αλλα...γυριζω το κεφαλι μου τριγυρω.
  ενας μεσηλιξ κανει μια εκτενη ανασκαφη για υπολειματα κρεατος παρεα με μια απελπισμενη οδοντογλυφιδα. στο απεναντι μαγαζι μια γρια προσπαθει εδω και ωρα να αποφασισει πια απο τις διαφορες πλαστικες ανθοδεσμες της ταιριαζει μαλλον στο πλαστικο τραπεζομαντηλο και πιο διπλα μια ινδονησια νταντα προσπαθει ματαια να μαζεψει ενα κινεζακι ντυμενο με μια αηδια καρω σχολικη στολη απο τα φτηνα πλαστικα παιχνιδια της βιτρινας...τη θεα μου κοβει μια παχουλη παλαμη με δαχτυλα στολισμενα απο χοντρα χρυσα δαχτυλιδια και ενα γιγαντιο κινητο τηλεφωνο τελευταιας γενιας. ετσι ειναι τα χερια του ινδου που μαλλον εχει πιασει την καλη στη γη της επαγγελιας μαζι με μπολικα μπιγκ-μακ και πατατες εξτρα λαρτζ.
  εχω ενα αφορητο πλακωμα απο τη μαλακια που μολις καταβροχθισα και μαζι με το καυτο νεροζουμι που πινω για καφε, το θεμα γινεται χειροτερο...σκληρο το διλημα, απο τα αμειλικτα κλιματιστικα εως τη φορτωμενη απο δυσπνοια ατμοσφαιρα με το ψιλοβροχο που κατανταει μπορα. κολλαω μονιμα απο εναν ιδρωτα που πιστευω πλεον οτι δυσκολα θα ξεπλυθει απο πανω μου ακομα κι αν παω για υδροβολη\ η ησυχια μου σπαει απο τις φωνες μιας μαμας που προσπαθει να αφαιρεσει ενα κινητο απο το μικρο.
  δεκαδες περαστικοι, θαμμωνες του φαστ φουντ. φτηνο φαγητο για ολους, ανευ σημασιας πως. μια λαουντζ μουσικη παρατηρω να αιωρειται η ιδια το τελευταιο μισαωρο. το πλακωμα συνεχιζεται και βαριεμαι να σηκωθω απο την αβολη καρεκλα μου. θα μπορουσα να κατσω εδω μια ζωη, οχι απο απογοητευση ή βαρεμαρα ή απολαυση, απο ετσι...
  βγαζω τα ακουστικα τα καρφωνω και αρχιζουν οι πρωτες νοτες του alisson, ακολουθω το ρυθμο με τα δαχτυλα (we are floatting...)στο μισοκαθαρο-μισοβρωμικο τραπεζι. σπανια θελω να γραψω και να περιγραψω για ενα συγκεκριμενο δισκο. αυτος μου θυμιζει πολλα, εχει να μου θυμισει. και περιπου εικοσι χρονια μετα να'τος παλι. φρεσκος. συνεχιζω καθισμενος την προσπαθεια να νιωσω οτι βαριεμαι...η γρια αναποφασιστη δε διαλεγει αυτα τα γαμωλουλουδια να τελειωνουμε, ισως σε λιγες μερες ξεψυχησει πανω στη βιτρινα...οι κιθαρες γλιστρανε κι ακομα αυτο το γαμημενο πλακωμα. το overdub καλυπτει ενα φευγατο ρεψιμμο, που μαλλον δεν ηταν και τοσο φευγατο, αφου κανα δυο βλεμματα ριχτηκαν κατα πανω μου (παρενθεση- τι, μη μου πεις οτι χρειαζεσαι μοτορχεντ ή καζαντζιδη για να ρευτεις. ρευομαι ανετα παρεα με ελεκτρο-ποπ ή τουηη και κλανω κι αμα λαχει)...
με παει πισω στο καλοκαιρι του 94. τοτε το πρωτοακουσα, σε ενα δυσκολο αυγουστο. ακομα μου κουβαλαει εκεινη τη ζεστη και την τοσο αναγκη για δροσια κι ενα σπασμενο παραθυρο. ισως να παγωσει και τωρα τον ιδρωτα που κολλησε πανω μου. αμα ψαχνεις για μουσικες που κουμπωνουν με ιδανικα τοπια αντε δες καμια ταινια, αλλιως η ωρα ειναι πεντε και δεκα.
  το souvlaki των slowdive ειναι απο τους δισκους που κολλαω χωρις αιτια ή μαλλον απο αυτους που με κανουν να θελω να ξεχασω την αιτια. αντ'αυτου, στην κασσετουλα του μαη εχει pacificUV που περιμενω να δω πως και πως να παιζουν ζωντανα σε λιγες μερες...κατα τα αλλα το υπολοιπο εχει...

Air France - It Feels Good To Be Around You (Memory Tapes Version)
Brick & Mortar - For Yellow Walls
Fixers - Crystals
JKUB DAJEWL ER - Xhvle
Pure Bathing Culture - Ivory Coast
Strawberry Whiplash - Now I know It's You
The Hundred In The Hands - Keep It Low
Violens - Der Microarc
PacificUV - Alarmist  \  Baby Blue  \  Feels Like I'm Going Home  \  If So  \  l.a.p.d. vs. n.y.p.d. (eluvium_remix)  \  Orson.

παρε και το ηχητικο ντοκουμεντο απο εδω...

τε λεμε με παλι παρεα με τις πιο φτηνες σαγιοναρες της κινας...

η γοητεια του περιπου

συναισθηματικος θερμοστατης...κατι τετοιο πρεπει να ειχε ξεμεινει απο την τελευταια επεμβαση που ελαβε χωρα στο ημιπαχο κορμι μου απο την περιοδο "ρομποτ". μια περιοδο που ουτε καν θυμαμαι, ολοι πρεπει να την εχουν περασει αυτη την περιοδο, ειτε πολυ ειτε λιγο, κι οσοι το αρνουνται μαλλον λενε ψεμματα (οπως ψεμματα ειναι οτι ολοι εστω και μια φορα δεν εχουν δοκιμασει τη μυξα τους, καποτε,μετα απο ενα απολαυστικο σκαλισμα). ειναι λοιπον αυτη η μαλακισμενη κατασταση που δεν σε αφηνει να καλπασεις ευτυχισμενος λες και φοβασαι για τα σαπια δοντια σου κι απο την αλλη να μην μπορεις να βυθιστεις στο απολυτο ερεβος της δυστυχιας λες και εχεις ψυξη στο σβερκο και δε σκυβει το κεφαλι. γαμω το σταυρο μου μερες που ειναι, αλλα και τι εγινε και ποιες ειναι αυτες οι μερες. ολες ιδιες ειναι, μετριες. μου την εχει σπασει το περιπου και το παραλιγο ("παραλιγο ιατρικη ο Μακης, για πεντε μορια...ΤΕΙ ακτινοδιαγνωστικης ο Μακης και Ιταλια με την πρωτη!") δεν ξερω τι γινεται στη χωρα και δεν ξερω διοτι με οσους μιλαω μου λενε οτι δεν ξερουν πια, και τα μηντια που τα ξερουν με το ζορι, με κανουν να θελω να τα ξεχασω.

ντρεπομαι ομως να τους ρωτησω αν σκοτωσαν τους γονεις τους ή ακομα κουβαλανε ως ινδαλματα τα ποστερ μητρο-πατροτητας παρεα με το σμαρτφοουν τους. τουλαχιστον καποιος εμαθα αυτοκτονησε, κατι ειναι κι αυτο, η αρχη (δυστυχως αυτη την αρχιδιά με το "ημισυ του παντος" ποτε δεν την πιστεψα, διοτι αν ισχυε δε θα πληρωνα γυμναστηριο και δε θα μου εμενε αλλη μια πλαστικη αχρηστη καρτα στο πορτοφολι). αν δε δεις αιμα γονεϊκο να ρεει στις πλατειες... τι αρχαιοι ελληνες και αρχιδια με κιονες, εδω σε αυτες τις γεωγραφικες συντεταγμενες που λεγονται "γκρης", η κριση ξυπναει στις ταβερνες, στριβει τσιγαρο στο γκαζι, πινει εσπρεσσακι στο κολωνακι και φωλιαζει στα κρυα στις μεγαλες επαρχιακες οικογενειες με τα οκταβια και τα αλφατεσσερα, καπου οταν χασμουριεται, λεει κι ενα "που φτασαμε" και κοιμαται κατω απο τα μαξιλαρια της επαναστασης...κι εσυ; κοτα. ναι κοτα, την εκανα. και ομολογω οτι εχω φαει και τη μυξα μου και το αυτι μου εχω καθαρισει με το κλειδι του αυτοκινητου και την πορδη μου εχω μυρισει κατω απο την κουβερτα και εχω αναρωτηθει τινος πουστη ειναι οι πουτσοτριχες που προγειωθηκαν στη λεκανη της τουαλετας.
ειναι μια αρχη κι αυτη λιγο πανω απο το ημισυ του παντος, ισως η μονη αρχη που πλησιαζει τα παντα, που γουσταρει να καλυπτει τη φαιδροτητα μου και μαζι τη μετριοτητα. το μονο που λειπει στο να αγκιξω το αμπσολουτ απαν, δε το εχω μαθει ακομα, ειναι αυτος ο γαμημενος συναισθηματικος θερμοστατης που μου φρεναρει την απολαυση πριν την ολοκληρωση της πληροφοριας (κατι σαν την ημιστυση). ισως φταιω κι εγω...δεν εχω και πολυ ορεξη.
θα παω να αγορασω τις πιο φτηνες μπυρες που μπορω να βρω σε ενα σεβεν-ηλεβεν και τα πιο αλλοπροσαλα τσιγαρα και χαζεψω τους γερους που μαζευουν αδεια κουτακια στην προβλητα του τσα-κουο-λινκ.


At Night - 40 Days
Autochrome - Zero Zero
Kam Kama - Halfway Motel
Le Le - Damien (οσο φλωρικο και να ειναι γαμαει μανες)
Les Yeux Sans Visage - Neon Lies
Mikrofisch - Morning Bus '11
Mirror Talk - Secret Homes
Princess Chelsea - The Cigarette Duet (εχω τους λογους μου)
San Cisco - Awkward
Telefon Tel Aviv - The Birds (Original Mix)
The Maccabees - Lego
The Motorcycle Boy - World Falls Into Place (μου θυμιζει πολλα)
The Royal We - French Legality
The Shoes - Time to dance ( Audio Face Remix)(μαλακια ειναι τελικα)
The Wake - Plastic Flowers (τι καλα να ηταν τοτε!)
You Say Party! We Say Die! - Stockholm syndrome pt.1
παρε και λιγο ηχο

...πως περασα το σαββατοκυριακο...

παλευω να βγαλω λεξεις ολο αυτο τον καιρο και γραφω, σβηνω, γραφω, σβηνω και στο τελος ενα κουσουρι που παντα με βασανιζε...η αναβλητικοτητα...ειναι πολλα που με φορτωνουν ολο αυτο τον καιρο. οχι δεν κλαιγομαι απλα λιγο η εμπαθεια και η κακεντρεχεια που με δερνει, λιγο το πασπαλισμενο απο ματαιοδοξια εγω μου, μου προκαλουν εκτος απο αρκετα αερια και αυτη τη δυσανεξια στο καθετι θετικο...τι θετικο δηλαδη ρε μαλακα μου; απο την αλλη καταντησα να ακουω ολο τα ιδια και τα ιδια και γενικα βαριεμαι. μου τη δινει και η τοσο βαρετα συνεπης ζωη μου. ποσο θα ηθελα να χρωσταω και να μη με νοιαζει, να λεω οχι και να μην αγχωνομαι για το πως θα το παρει το καθε αρχιδι που με λιγη ευφυϊα ανω του μετριου το παιρνει πρεφα και με κανει γιο γιο. ποσο θα ηθελα να εκαναν συναυλια οσοι ηρθαν σε αυτο το γαμω μερος που ζω τον τελευταιο χρονο και ηθελα να τους δω απο κοντα αλλα τελικα με καταπιε το νυχτοκαματο και η τρυπα που με ταϊζει λεφτα...λεφτα. εδω θα ελεγε καποιος αφου τρως λεφτα τι αλλο θες. δες κι εμας στη χωρα που γαμιομαστε και πλακωσαν κι οι γυφτοι. τελικα μιας και τα παντα τα συνδιαζα με τη μουσικη, το μονο τραγουδι που αντικατοπτριζει την ελληνικη πραγματικοτητα και μαλιστα τοσο προφητικα οσο τιποτε αλλο, ειναι αυτο του Λογο "το σκυλακι το κανις"...στιχοι ριπες στη δομη της πολυ-νεοσυστατης κληρονομικης δημοκρατιας, αυτης που ανεθρεψε κι εμενα. ποτε δεν ειχα σκυλακι, μονο γατες, οταν αποκτησα κηπο στο σπιτι (σπιτι παντοτε ειχα) βρηκα και σκυλο, καποτε εθαψα μια που ψοφησε και τη θαψαμε κανοντας την κηδεια του μητσοτακη. μετα καβαλησα το βελαμος (σσ για τους ασχετους: τσεχικο ποδηλατο με την υπεροχη σελα φρανζτολα που με λιγο μερακι το μετετρεπες σε μπι-εμ-εξ) κλεψαμε κατι αδεια μπουκαλια κοκακολες, τα πουλησαμε και φαγαμε σουβλακια. πανε αυτα τωρα.

"το ρολοϊ, τη γραβατα και της αγκυρας τη γατα..."

νιωθω σαν να εχω την αναγκη να χλαπακιασω δεκαδες σαβουρες για μηνες. να καταριψω το ρεκορ ταχυτερης παχυνσης. να παω να προμηθευτω φανελες και να καθομαι σε μια πλαστικη καρεκλα ολη μερα. με πρησμενα ποδια, χοντρα κιτρινα νυχια, να σκαλιζω τη μυξα μου και να την περιεργαζομαι μεχρι να ξεραθει. να μην ξαναξυριστω ποτε και να λουζομαι με απορρυπαντικο πιατων. αυτα δε γινονται θα μου πεις...γινονται ρε μαλακα.
και ξερεις γιατι νιωθω ετσι; μαλλον διοτι παρατηρω τους ανθρωπους να φευγουν. δεν εχει σημασια που πηγαινουν, απλα απομακρυνονται μεγαλωνοντας. διογκωνονται και καταληγουν τεραστια μπαλονια με ηλιο κι εσυ σαν το γυφτο τα κουβαλας μαζι σου με διαφορους πλαστικους σπαγκους. καποια που σου φυγαν απο το χερι κι απλα προλαβες να τα δεις να την κανουν ψηλα. καποια που στα πηραν με το ζορι να τα δωσουν σε ενα μωρο που κλαιει. καποια σκασαν στο φουσκωμα. ενταξει αυτα που φυγαν ή σκασανε και τα αλλα που εμειναν δεμενα στην ιδρωμενη παλαμη σου; τα χτυπησε ο ηλιος και ζαρωσαν, ζαρωσαν μαλακα μου και δεν μπορουν να φυγουν, μεχρι σε λιγο να κουβαλας απλα μερικες ασημι σακουλες. ετσι ειναι οι ανθρωποι μας. θα κατσω ενα βραδυ, σε οτι απεμεινε...να πιω ολο το ηλιο...θα 'ναι και γαμω. awesome!
ετσι θα ειναι και η μουσικη του μαρτη για μενα, λιγο μπαγιατικη, λιγο ξεθυμασμενη, λιγο απο μενα.

Alison - Slowdive
Cocteau Twins - Pink Orange Red
Craft Spells - After The Moment
Cranes - Shining Road
Felt - All the people I like are those that are dead
Galaxie 500 - Strange
Memoryhouse - To The Lighthouse (Millionyoung remix)
NIVA - The boy from the sun
Palpitation - I Lost And Died
The Field Mice - If You Need Someone
The Motorcycle Boy - World Falls Into Place
The White Birch - Breathe
Krikor And The Dead Hillbillies - God Will Break It All

νταουνλοουντ