lust sundays #

η ταλαιπωρη ζεστη μαζι με υγρασια εχει αρχισει και την κανει σιγα σιγα, παρ’ολα αυτα ειναι γαμω-σαββατο, κοντευει τρεις και το περπατημα δεν ειναι οτι καλυτερο ακομα. την κοπαναω για ενα γρηγορο φαγητο στο 298...θα χτυπησω και δυο μπυρες στο κρυφο. απογορευεται εν ωρα δουλειας...δε γαμεις.

οχι. εχει αρχισει να ευωδιαζει το σκουπιδομανι του σαββατοβραδου και τα πρωτα μπαρ ξεφορτωνουν μαυρες σακουλες που αιμοραγουν ζουμια απο σαλτσες, μπυρες και ουισκυ. οι κλασσικες γωνιες με τους εμετους της νυχτας ειναι ηδη κατειλλημενοι. προσπερνω και κατεβαινω στο υπογειο. πορτοκαλί φθαρμενη δερματινη και νυσταγμενοι σερβιτοροι, παιζει στα δεκαδες μονιτορ μια ταινια με σαολιν οπου ολοι οι πρωταγωνιστες φορανε περουκες-κοτσιδα ποιο φτηνες κι απο του τζαμπο. ο ηχος των σπαθιων ανακατευεται με τον ηχο που κανουν τα φτυσιματα απο μασημενα κομματια κοτοπουλου με σπασμενα κοκκαλα (ο κινεζος που σεβευεται τον ευατο του δεν πιανει μαχαιρι, απλα χωνει ολο το κομματι στο στομα και φτυνει τα κοκκαλα...απλικαμπλ και σε ψαρι).

πιο περα πουτανακια με βλεφαριδες του ενος τετραγωνικου ρουφανε σουπα πριν ρουφηξουν τα ζαρωμενα καβλια τριων μεθυσμενων αυστραλων με συνολο ηλικιας +120. απλα μαθηματικα. σε τρεις ωρες ισως να πανενα βρουνε και τα αλλα κοριτσια που περνανε τη βδομαδα τους κουβαλωντας παραφουσκωμενες τσαντες παιδιων, περιμενοντας σχολικα λεωφορεια για το μιντ-λεβελς. θα ειναι κυριακη. ολες θα ειναι ιδιο, θα γεμισουν το βικτωρια παρκ, το σεντραλ, το τσιμ σα τσουι...απο τα χαραματα.

ρεπο απο τη νυχτα, ρεπο απο την εβδομαδα, ρεπο απο τις ζωες των αλλων που ειτε τις ζουνε στιβοντας στη χλωρινη λευκα βρακια υποχονδριων αφεντικων, ειτε κατεβαζοντας βρακια καβλωμενων για ολα λευκων που πιασαν την καλη στην λαμπερη εσχατια της ασιας. ρεπο απο το τριψιμο του ξυλινου παρκε στα τεσσερα, ρεπο απο το στησιμο στα τεσσερα. θα ηθελα να δω τι βλεπουν τα κλειστα ματια αυτων των γυναικων οταν ιδρωνουν στα τεσσερα, ανεξαρτητως λογου και αιτιας των πραξεων τους. η κυριακη τα σβηνει ολα...

απο το χαραμα που καβατζωνονται οι παλιες στα καλυτερα σημεια του παρκου. απλωνουν τα ναϋλον, στρωνουν ενα τραπεζομαντηλο ναϋλον. παντα καποια κουβαλαει μια βαλιτσα οπου μεσα εχει ενα γκαζι, ενα τηγανι και μια κατσαρολα. ειναι τα αυτοσχεδια εστιατορια της κυριακης...καποιες εχουν γενεθλια, ισως και να στολισουν μεχρι δυο δεντρα παραπερα, να παρουν και μια τουρτα. καποια θα εφερε κιθαρα, αλλη ενα σι-ντι πλεϋερ. το ρεπερτοριο ειναι ανακολουθο...σακιρα, γκανγκ γκναμ σταϊλ, αρ εν μπι και υμνοι στον υψιστο μετα δακρυων αφοσιωσης , ολα με τη συνοδεια συγχρονισμενων χορευτικων. ολα ναϋλον.

φαγητο, μεσημεριανος υπνος στο ιδιο ναϋλον, το δικο τους σπιτι, το μοναδικο δικο τους σπιτι. καποιες μιλανε στο σκαϊπ, φιλιππινες, ινδονησια και νεπαλ. πιο διπλα ακροβολισμενοι πακιστανοι αγαπητικοι ετοιμοι να δωσουν ερωτα κι ελπιδα. θα σουρουπωσει και σιγα σιγα ολα τα παρκα θα αδειασουν και οι ρακοσυλλεκτες θα σκασουν μυτη να μαζεψουν τα χαρτονια και τα ναϋλον, να πουλησουν τα «σπιτια» των κοριτσιων για λιγα δολλαρια το κιλο.

τα τραμ στριγγλιζουν πηγαινοντας ανατολικα και δυτικα, παραφορτωμενα με ολα τα κοριτσια. οι ζωες τους θα πακεταριστουν παλι για τις επομενες εξι μερες σε πεντε-εξι τετραγωνικα, περιμενοντας τον κυριο απο το γραφειο, να σκαρφαλωσουν στην οροφη του μερσεντες και να το γυαλισουν κι αυτο στα τεσσερα, να τρομαζουν στην γνωμη της αβυζης-ακωλης κυριας για το σιδερωμενο δαντελακι της αηδιαστικης πουκαμισας που θα φορεσει στο μητινγκ της δευτερας...να δουν ισως το καλοκαιρι το παιδι τους που μεγαλωνει με μια γιαγια  καπου στο μινταναο. κι αν δεν κανουν ολα αυτα παλι στα ιδια τετραγωνικα θα χωσουν τη ζωη τους, φορωντας πλαστικες βλεφαριδες, τριβοντας πρησμενες απο ουρικο οξυ γαμπες, κατω απο φωτα νεον με σημα το ποδαρακι, περιμενοντας το ευτυχισμενο τελος του «πιασμενου» γερου...

ανεβαινοντας την πεζογεφυρα της γκλοουσεστερ βλεπω περα μακρια τα φωτα απο τα αραγμενα ταξι στο σταθμο γκαζιου και τις μεγαλες λεηζερ διαφημισεις πανω στους οικοδομικους γιγαντες του κοουλουν να κρυβουν το γιαου μα τεϊ.

θα σχολασω στις εφτα και θα εχω οργη, τοση που ουτε κνιτης στη σουδα δεν εχει...ολα κατευναζονται με κατι. πανκ και τα σχετικα δεν τ’αντεχω τετοια ωρα ρε...νυσταζω.

πρωτο πρωϊνο για λαμ τιν. θα το ριξω στο twee

 

Beach Vacation - I Saw You

Beko - Alphonsine
Blouse - Imperium 
Born In Alaska - Seven Hundred Miles
Boyish - Mary, Mary
Coastgaard - KIngs
Electrophönvintage - Football teams
Electrophönvintage - You met a girl
GRMLN - Do You Know How it Feels
Katie Goes To Tokyo - A Long Way From Anywhere
Mini Dresses - Watching You
Pure - Aspidistra
Shy Boys - Ride
Snakadaktal - Hung On Tight
Tape Waves - Drifting
The Flatmates - Do The Angels Care
The School - Never Thought I'd See The Day
White Poppy - Wear Me Away

μεχρι να πεσουν τα πρωτα φυλλα, κρατα αυτο

as rock'n'roll ruined my life...(νο κοντρολ)

ο'τι νηστεψα σε τεχνολογια το μεταλλαξα σε χοληστερινη κι οτι στερηθηκα απο παιδι ισως το κλεψω μεσα απο το σαβανο. αυτα ειναι τα πτωχα αλλα επικαιρα επιτευγματα του αυγουστου...παρεα με μερικες παχιες μυγες.

παντα φοβομουν τα υπογεια με τα παλια πραγματα (οχι δε με πασπατεψε ποτε κανενας θειος στα σκοτεινα). απλα τα φοβομουν διοτι εχουν παρελθον. βαζω το "φοβομουν" μιας και βαριεμαι να προσδιορισω με ακριβεια το συναισθημα...ειχα, εχω και μαλλον θα εχω την πεποιθηση οτι ισως κατι πεσει επανω μου και μου αλλαξει το παρον.

τα υπογεια, οι αποθηκες και γενικα οι καθε λογης κρυψωνες, αποτελουν την παραμελημενη προεκταση του εαυτου μας...εκτος κι αν προκειται για χωρους τοποθετησης ταξινομημενων εργαλειων και ανταλλακτικων σκουπας και ειναι διαχειριζομενοι απο υποχονδριους τυπους με οργανωτικοτητα, πρακτικοτητα (και διαφορα αλλα -οτητα), που τα φτιαχνουν ολα και τελεια και γαμιουνται!

κι οταν σου πεφτει στα χερια αυτοσχεδια κασσετα χρωμιου με το thrash zone, θες να ηξερες το skate που δεν εμαθες ποτε και να μπορουσες ισως να καταλαβεις γιατι γελουσανε οι γκομενες οταν εσυ γουσταρες nuclear assault και overkill.

κατι με επιασε (και δε θα μου βγει σε καλο) τουτο το καλοκαιρι με τις εκταφες λειψανων.

τωρα πως εγινε και απο τα διλεπτα επη ξεπεσα στα βινυλια της mute, αυτο ειναι ιστορια αφραγκιας και αυτοαναιρεσης που ανηκει σε αλλο αρλεκιν. 

ξεχαστηκα εκει μεσα και με επιασε μελαγχολια και στ'αρχιδια μου στην τελικα, αλλα αυτα τα σκατα με εμαθαν κατα καποιο τροπο να ραντιζω σκονη στη μνημη μου και μετα να τη δοκιμαζω μηπως και κολλαει στη γλωσσα.  

κι ολα ειναι rock'n'roll ρε γαμιολη, ειτε φρεσκολουσμενο, ειτε ξεκουρδιστο, ειτε μονο για μενα.

αυτα, πουτανες...

δωρο αυτη τη φορα το tiny dynamite EP που ευτυχως κρατησα σε κασσετα κι ας μου το εφαγε μια γκομενα που ποτε τελικα δε γαμησα. κι ας ειναι 28 χρονων πια (το EP)...δροσερο και σκοτεινο.

την ιστορια με το Liquid Situation και το Brilliant Names, αλλη φορα που θα βρεχει, θα ειναι κυριακη και οι οικιακες βοηθοι θα χορευουν στα ρεπο τους υμνωντας τον υψιστο φανταστικο τους γκομενο, με μαρακες στο βικτορια παρκ.

πακετο καλοκαιρινο για το φιλοθεαμον κοινο οι λιμπιντο μπλουμ και οι κοκτω τουϊνς  .

απολαυση

οι επωδυνες ιστοριες που σου τυχαινουν κατα τη διαρκεια των προεφηβικων στιγμων, ειναι ικανες να σου γαμησουν την ψυχολογια ειτε μεσω συνδυαστικης τα επομενα χρονια της καριερας σου ως εφηβος, ειτε να σου εγκαθιδρυσουν κουσουρια, μονομανιες και κυριως αχρηστο-μπερδεματα. ετσι και ο ιουλιος ηταν ο μηνας των αττικων διακοπων. οπου οι αττικες διακοπες τη δεκαετια του 80 σιγουρα δεν περιελαμβαναν νησακι, ενοικιαζομενα με φασιλιτις, μπητς-παρ και γενικα πλανα απο τα παραγεμισμενα λιμανια και τα τιγκαρισμενα φρεσκα καταλυτικα 1600+, του σταρ και του μεγκα (για το μεσο ορο τουλαχιστον, οσοι υπαγονται στην εξαιρεση απλα ειναι κωλοφαρδοι, φλωροι, προ-νεοπλουτοι, νεο-πασοκ ή κωλο-δεξιοι!).

το σετ των αττικων διακοπων εκεινης της δεκαετιας μπορει να χωρεσει σε μερικες αισθησεις οπως της αφης, της οσφρησης, της ακοης και σπανιως της ορασης...

παντα πιστευα οτι αν κατι δεν ξεθυμαινει μεσα μου ευκολα ειναι οι μυρωδιες. μπορω ακομα να ανακαλεσω καποιες απο αυτες, εστω και αν ειναι πιο παλιες κι απο τα γυαλια μυωπιας μου. ειναι η μυρωδια απο τα καμμενα φρενα της "φυσαρμονικας" για λουτσα. η μυρωδια απο το λαδι μηχανης που αλειφαν τις πιττες στα σουβλατζηδικα της ραφηνας και που το ιδιο λαδι ισως το βραδυ ταλαιπωρουσε τις λουκουμαδομαζες. ειναι η αισθηση απο το συγκαμα στα αλατισμενα μπουτια που μου προκαλουσε το μπολικο περπατημα στο ζαππειο-κανιγκος κατα την τριωρη επιστροφη απο τη βαρκιζα. (αυτο μεχρι να αποκτηθουν στην παρεα τα πρωτα διχρονα και το λαδι παλι να ποτιζει την πλατη σου). ειναι η γλιστρες στις ιδρωμενες πλαστικες σαγιοναρες. ειναι η μυρωδια του καρμπον απο τα δελτια προπο που ποτε δεν κερδισαμε.

ανακαλωντας ηχους, ερχονται στα αυτια μου οι κροτοι απο τα λιωμενα τσοκαρα των "μεγαλων με τη χαιτη" που χτυπουσαν σερνωντας στους σαραντα βαθμους, κυριακες μεσημερια στην αδεια γειτονια. τα ιδια τσοκαρα θα "αραζαν" σε λιγο και θα αρχιζαν οι προβες για την απογευματινη ντισκο-τοτεμ. τα πρωτα φω φλουξ μπιζου αρχισαν να σκανε μυτη. τεϊκ ιτ ορ λιβ ιτ, λαστ ναϊτ δε ντη-τζη σεϊβντ μα λαϊφ και ιν τζεοπαρντυ...ιταλο-πολεμος στο πεζοδρομιο. ο ηχος απο το μοναχικο πακ-μαν στο καφενειο, διπλα στο αποθηκακι που τηγανιζοντουσαν τα ψαρια κι οι κεφτεδες. τα κλεμμενα δεκαρικα και παλι τηγανιλα...οσες φορες και να αρνηθηκα την επισκεψη μου στο "ηλεκτρονικο" αυτη η γαμω-τηγανιλα & καπνιλα απο τα καρελια και τα αντινικοτ δεν κρυβονταν με τιποτα. "τσιγκωσα" χοντρα αλλα κατι εμαθα κι εγω στα νιατα μου (γιατι απο μπαλλα αρχιδια).

τις τυχερες κυριακες που ο θειος-βασιλης ειχε κεφι, ο ηχος θα γινοταν τραχυ μουγκρισμα απο την "κλουβα" που κουβαλουσε τα πλυμμενα χαλια ολη τη βδομαδα και οι οκτα-τραγουδες γιγαντιαιες κασσεττες πιανολας του καζαντζιδη. με το μπρελοκ-ευαγγελος αβερωφ παντα στον καθρεφτη (ναι, ειχα και δεξιο θειο οπου ανηκε στη λαϊκη δεξια). τις πιο τυχερες, το γκολφ του απολιτικ θειου τακη ηταν η καλυτερη μου, με τον μεταλ-ξαδερφο, τους σκορπιονς, τους μεϊντεν και τον ντιο. παντα το μεταλ ηταν εκτος πολιτικης (απο τοτε) για αυτο και το γυρισα στους κιουρ (πιο μετα που πηρα κι εγω διπλο κασσεττοφωνο κι εγραφα και εκπομπες του μυλωνα)...τα λεωφορεια ομως ηταν αυτα που επικρατησαν τις ψημμενες κυριακες, οταν μονο ο περιπτερας και ο προποτζης που συμπαθουσε τη χουντα ηταν στο ποστο τους. τα μπανια ομως ακαθεκτα συνεχιζονταν και υπο αλλες συμβατικες εκδοχες της εποχης...η κορυφαια δε, ηταν η εμπειρια της χαρτινης επιγραφης στο προποτζιδικο του χουντικου (που ειχε τεσσερα παιδια και γυριζε και το δισκο τις κυριακες στο ναο). "ΜΠΑΝΙΑ-ΤΥΜΒΟΣ-ΧΑΛΚΟΥΤΣΙ"...και το γλεντι αρχιζε ευθυς. οι εικονες που βομβαρδιζουν αυτη τη στιγμη το ειναι μου αναλωνονται σε εξηνταχρονα μπουτια που περισσευουν απο καποια σκαμνακια στο υπερπληρες πουλμαν του ακροπολις-τουρς. ολοσωμα μαυρα μαγιω και αλλαγμα σωβρακο-κυλοτας κατω απο σκληρες-τριμμενες πετσετες. καρσιλαμαδες με ριτα σακελλαριου στην επιστροφη και σταση για ψωμι με γλυκανισσο στους φουρνους των μεσογειων. βαριομουν, αλλα δεν το ηξερα...δεν ειχα και γουωκμαν.

η εικονα με τον αντιχειρα και τη λεζαντα "τα φρενα μου ειναι ελληνικα". στο πισω τζαμι με τα βρωμικα γκρι κουρτινακια. η ιδια εικονα σε αλλο τζαμι στη "φυσαρμονικα" οταν την εκανε γεματη με ορθιους και παιρναμε πουλο για την επομενη...και αν.

η μονη σκηνη που μου εμεινε αυτουσια, ειναι η ατρεμονη διαμαχη για το φλιππερακι, το "φλας γκορντον" που επαιζε κρεντιτς με μια καλη μπουνια και η διαμαχη για τα χαϊ σκορ στο μις-πακμαν.

η εννιαβολτη φορητη τηλεοραση ισως και να ηταν ο προπομπος της γκατζετιας  που μας δερνει πλεον και το προνομιο ανηκε στον περιπτερα που ειχε γκομενα φιλιππινεζα που δουλευε σε σπιτι αμερικανου.

η ζεστη κοπασε. σουρουπωνει. οι ανεμιστηρες θροϊζουν και στα μπαλκονια σερνονται τα επιπλακια με τις τηλεορασεις παρεα με φορητες κεραιες. μυρισε καρπουζι. θα κανω ενα ντους...ισως κοιμηθω αποψε στο μπαλκονι στο ραντζο.

απολαυση να λουζομαι με βελλαπον!

υ.γ. το "γαμησα" το μις-πακμαν σημερα. μαλλον θελω να κανω διακοπες.

 

Air France - June Evenings
Au Revoir Simone - Somebody Who
Boat Club - Always Away
Gloss - Front Porch
Indochine - College Boy
Juveniles - Fantasy
Kingdom Cloud - Solitaire
Kolsch - Goldfisch
La Femme - Paris 2012
M83 - Kim & Jessie
Marsheaux - So Far (Niadoka RMX)
NIVA - Boy from the Sun
oOoOO - Across A Sea
Paperfangs - In Age
Ralph Myerz feat. Annie - Take A Look At The World
Rebeka - Melancholia (Kamp! remix)
Selebrities - Lovers
Social Studies - Terracur (Skeleton Hands RMX)

λεω να φτιαξω λιγο το κεφι μου.\

απο δω και με μπρατσακια



rock'n'roll saved my soul (ιστοριες της νιοτης)

 χρονια τωρα, ψαχνοντας τους κωδικες επιτυχιας μιας τελειας συναυλιας, εφτασα χωρις να το θελω (ετσι οπως σε μαθαινουν μαλλον ποδηλατο, βγαζοντας σου βιαια τις βοηθητικες ροδες) στο κομβικο σημειο που λες κιθαριστας ή ντραμερ (;)...γινεται απο πλεονεξια να παρω και τα δυο(;)...

οχι!

στα αρχιδια μου. ας με παρει η κατηφορα κι ας μου χωθει το παλουκοσελο στο κωλαντερο μεχρι να σταματησω, κι ας φτυνω τις ζαντες και τα γρασσα απο τα ματωμενα μου δοντια. θα παρω και τα δυο. για οσο μπορεσω. κι ας πεσω στο πρωτο πεταλι. εξ'αλλου ποιος ειπε αλλωστε οτι κανουν κουμαντο οι ικανοι. κουμαντο κανουν οι συγκυριες και οι μπασιστες, γι'αυτο αλλωστε καταντησαν να ξεπεσουν στην τζαζ και να προσθετουν συνεχως χορδες στα οργανα τους μεχρι να τα μετατρεψουν σε αρπα...αρπα τ'αρχιδια μου τωρα και ακου.

μια κιθαρα, ενα λαχανι βρακι, ενα τουρμπανι με φτερα να υπερκεινται μιας επαισχυντης γυναικομαστιας...αλλη μια κιθαρα, δυο πεταλια φορεμενα σε δυο τυμπανα, αλλο ενα λαχανι τουρμπανι που στροβιλιζεται με σκοπο την κατατροπωση του κακου... τα pebbles, η motown, το εγγλεζικο freakbeat, η del-fi records, τα back from the grave, ολα χωμενα και μαζικα φτυσμενα μεσα απο τα ακρυλικα τουρμπανια μονο και μονο για τον απολυτο εξαγνισμο, τη σωτηρια της ψυχης.

 κι εκει που ολα πηγαινουν μπροστα, νιωθεις την αναγκη να κοιταξεις πισω. να γυρισεις πισω στην ανακυκλωση ολους τους ημιαγωγους που "γυαλιζουν" τα τελευταια χρονια τα αυτια μας με την τελειοτητα οπως αυτη παρηχθη σε διδακτορικες διατριβες του ΜΙΤ και σε ιλουστρασιον προσπεκτους. ενα πηνιο, παρεα με ενα φθαρμενο καλωδιο. σκισμενα δερματα, κολημμενα με σελοτεϊπ. λογια φτυσμενα μαζι με φτηνιαρες μπυρες, μετριοτητες και λογοτεχνικα αισχη.

αν δεν καταλαβες ως τωρα, μαλλον ειχες κατω απο το μαξιλαρι σου στα εικοσι το "γλαρο ιωναθαν", στα εικοσιπεντε "νοκια" με φιδακι και στα τριαντα ονειρωξη με τον πετρο γαϊτανο. αν παλι δε συνεβησαν ολα αυτα σε εσενα και τελεις ακομα εν αγνοια, μαλλον εχεις πετυχει στη ζωη σου παρα πολλα που η ιδια η ζωη σε προικισε με στραβισμο και κωφωση.

  

οι ριζες εξ'αλλου του καθενος ειναι αυτες που με βαστανε ορθιο και οι μυρωδιες στοιχειωνουν, σαπιζοντας, το παρελθον μου. πιστευω πλεον οτι καποτε, το να μη θυμαμαι τιποτε σε πιθανο καποιο μπλακ-αουτ, δε θα με τρομαξει τοσο, οσο να μην μπορω να ανακαλεσω τις οσμες του παρελθοντος.

μυρωδια απο καμμενο καλωδιο. βαρυ αρωμα απο λακ του '60. χαλασμενο μπριλ-κρημ. μα πανω απ'ολα αυτη η οσμη της λαμψης. ο ηχος που με εσυρε ως εδω και θα με σερνει ακομα απο τη μυτη.

 και κατι τελευταιο για σημερα. παρατηρω τωρα προφατα ενα ανελεητο πολεμο (μαζι με ενα αγχος), της ρατσας των μετα-μοντερνων εναλλακτικων (εχει καταντησει μπαναλ η γνωστη πλεον λεξη χιπστερ), εναντια στον ιδιο τους τον καθρεφτη. δεν καταλαβαινω ρε δικε μου τελικα, αν ειναι οντως ικανοτητα του εφηβικου κατεστημενου να παραγει καβλοσπυρα και μετα να απολαμβανει σπαζοντας τα, εμπρος στον καθρεφτη ή ενα ακομα βημα προς την κοινωνικη τελειοτητα (σικ).

βασικα, επειδη με τα κοκτεϊλ δεν πολυγαμας αλλα χαχανιζεις αξυριστος πανω σε ποδηλατα και πεζοδρομια, χιλιες φορες anthrax, βερμουδα και μπυρα. κι εκει δε γαμας, αλλα νιωθεις ρε πουστη μου.

τιμιοτης μηδεν και μην ξεχνας...οτι κουμαντο καποτε θα κανουμε κι εμεις οι μετριοι, εκει αναμεσα στα ρεπο των ικανων. 

Υ.Γ.

πλακα, πλακα τωρα μπορει με το ζορι σε μια πολη οκτω εκατομμυριων, πενηντα νοματαιοι να ειναι ξεφτιλα, αλλα το οτι τις ιδιες μερες ειχε sold out σε μπλερ και εδειχνε στα σινεμα λαϊβ των κουην, πιστευω να εμποδισε το πληθος να απολαυσει τον king khan. γλεντζεδικα σε λιγο.

Another Sunny Day - You Should All Be Murdered


Blue Orchids - Bad Education

Crocodiles I Wanna Kill

Girls Against Boys - One Does of Truth

Make-Up - I Am The Pentagon

The Durutti Column - Never Known

The Fall - Sir William Wray

The Field Mice - Emma's House

The Smiths - Girl Afraid

The Virgin Tongues - Six Feet Underground

The Wake - O Pamela

The Wake - Sail Through

ολη η τιμιοτητα απο εδω.

a modern fear

ο μηνας ηταν σχετικα δυσκολος. κατι απο τα παιδικα μου χρονια εδειχνε να καταρρει, ηταν και που στατιστικα ποτε δεν μου πηγαινε και ο κωλο-απριλης για διαφορους προσωπικους αλλα και γενικοτερους λογους. προκαταβολικα, οποιος διαβαζοντας ανακαλυψει οτι ο υποβιβασμος και η καταστροφη ενος πραγματος που γεμιζε τα παιδικα σου χρονια και συνεχιζει ακομα και σημερα να σε σερνει νοητικα σε ασκοπα ξενυχτια, αγχη και ματαιοπονιες, ανηκει στη σφαιρα του γραφικου-εκκεντρικου-ηλιθιου και δεν-ξερω-γω-τι, απλα να παει να γαμηθει με τη γιαγια του με ενα σταυρο καρφωμενο στον κωλο.
λοιπον. απλα και λαϊκα. το εβλεπα και δεν ηθελα να το χωνεψω, αλλα εγινε να βλεπω την ομαδα που αγαπω και οχι μονο υποστηριζω, τη ριζα μου με την παιδικοτητα, να εξαφανιζεται και να διασυρρεται. δεν ειναι η "μπαλα" μονο εμποριο. για αλλους μπορει.
για μενα η βολτα στο αλσος δε σταματουσε στις κοκκινοκωλιασμενες μαϊμουδες και τον παπαγαλο-πετρο που ελεγε "μαλακα". συνεχιζε μετα στην αλανα με τα αραγμενα σκουπιδιαρικα του δημου, σταματουσε για κανενα διωρο πανω σε τσιμεντα, αλλοτε με ενα τετραγωνο φελιζολ και μια ναϋλον σακουλα, αλλοτε με ενα αδειο κουτι "σαντε". κατεληγε στη "δωδωνη", το "ιντεαλ" και πισω με τα ποδια βαρια.  αλλοτε η βολτα ξεκινουσε χαραματα κυριακης ή απογευμα σαββατου σε καθισματα απο δερματινη ή σε καμμενο απο γοπες βελουδο.
λαμια, λαρισα, μαλγαρα, λαγκαδας, ξανθη. ετσι, ασκοπα.
μεγαλα διλημματα που ανατρεπονταν πρωινα σαββατου. δισκος ή εισητηριο.
στεγνα εισητηριο. προδοσιες που μετανοιωνεις. δε γαμεις...οτι περισσευε γινοταν δισκοι β' διαλογης που μετα απο χρονια ανακαλυψα την αξια τους. αν δεν ειχα παρει εκεινο το εισητηριο για να στολιζω τον γκαλη με μπινελικια, δε θα ειχα μαθει τους Clock DVA. μια βολτα στην τουμπα μου αφησε κατι ψιλα που εγιναν κασεττες "ραδιο-ουτοπια".
αλλα αλλη ευχαριστηση να φευγεις μουσκεμα και τρεχοντας απο ενα εκτος εδρας και το βραδυ να ξερεις οτι στο "Ροδον" εχει Triffids και ας γουσταρα ακομη DRI.
τωρα ολα γαμηθηκαν. σαπισαν και γκρεμιστηκαν τα θεμελια ενος μερους απο την εφηβικοτητα μας.
μια απο τις παιδικες λιχουδιες που ξετυλιγοντας το χαρτι, απο τη βιασυνη και την ατερμονη προσμονη, γευοσουν και το χαρτι. και σου αρεσε. ετσι, μαζι με το χαρτι και ολες τις χρωστικες μιας φτηνης βιοτεχνιας.
ολα αλλαξαν. το 55, εγινε 606 κι υστερα Β9. και τι δε θα εδινα να αντικρυσω τη δεκελειας γεματη απο ορδες ανιατων ηλιθιων, να ξεχωριζω μονο τις κεραιες απο τα σταματημενα τρολλεϊ στη χαλκηδονα και τους καπνους απο τις καντινες.
ξερω δεν ειναι και τοσο χιπ το πονημα και στον πουτσο μου τελικα. για μπαλα μιλαμε κι οχι για μπαρουφες του κουντερα.

 

προχωραω παλι βραδυ, γυρω στις 4. Lei Yue Mun. ο δρομος ταλαιπωρειται απο συνεχεις βροχες, ξεπλυμενος. αραια ταξι, κοκκινα. σε ενα μερος που εχει ξεχασει τον υπνο. ολα πανε.
σε κατρακυλανε σε σκεψεις και το μονο σου καταφυγιο, ειναι οι λανθασμενες δοσεις πανικου. σου τριβουν σιγα-σιγα το σκοινι της αυτοπεποιθησης και σε ωθουν σε πληρη καταρευση. οι μεγεθυντικοι φακοι της καθημερινοτητας, λαμπρυνουν την εγγυτητα του τελους. εχω αρχισει νε πιστευω πλεον, οτι η καθε θετικη αποκριση του κοινωνινικου μας περιγυρου ειναι απλο αποτελεσμα οπως και ενα "λαϊκ" ή ενα "γιες" στα μεσα κοινωνικης δικτυωσης. τοσο απλα, οσο προτιμουν να κλικαρουν ενα YES αντι για ΝΟ. ετσι ευκολα, οπως προσεγγιζουμε του αλλους στο δρομο, τα μπαρ, τις κηδειες, την ουρα του ΤΕΒΕ. εγω ειμαι ευγενικος στο διαδικτυο και αγενης στα μπαρ. δεν εχω πια ΤΕΒΕ. εχω MPF. αλλο ενα ακρωνυμιο που σημαινει κατι σημαντικο ή χρησιμο. οχι τοσο σημαντικο ομως οσο το ακρωνυμιο που μου γεμισε δεκαδες κυριακες και μου στοιχειωνει ακομα αλλες τοσες και ακομα ξενυχταω χιλιαδες χιλιομετρα μακρια διχως αληθινο αντικρυσμα. ετσι μπορει να ειναι κι ο ερωτας, μαλλον.
αντιστοιχα νοσταλγικα ειναι και τα ακουσματα. ολα ηταν σε 90-αρες χρωμιου σε καποια βολτα εκει γυρω. εχει και δυο-τρια φρεσκα.
γεια.

Able Tasmans - Sour Queen
Anti-Troppau Council - Shine
Dream Syndicate - Forest For The Trees
Libido Blume - Stormy Love In Rainy June
Louis Tillet - Carousel
Lowlife - A Sullen Sky
Modern English - I Melt With You
Silicon Teens - Sun Flight
Soft Kill - From This Point
Sunnyboys - Let You Go
The Bats - Claudine
The Bats - Made Up In Blue
The Go-Betweens - Karen
The Sound - The Fire
The Teardrop Explodes - Treason
Twerps - Dreamin'
Wall Of Voodoo - Mexican Radio

 απο εδω

λες και ηταν χθες...

 

η νυχτα εχει στα σιγουρα πολλα προσωπα. πολλα απο τα οποια δεν καταφερα να δω και ισως να μην καταφερω και ποτε να ανακαλυψω. υπαρχει η νυχτα με τα φωτα και η νυχτα που ρεει στους δρομους. ειναι αυτη που κουβαλαει πανω της ανθρωπους που ειτε στα σπαργανα της, ειτε στα τελειωματα της, ξοδεψαν το χρονο και το κορμι τους παρεα της. ολοι κατι παιρνουν απο αυτη και ισως κατι ιδιαιτερο τους κανει ολους να ξεχναν ο'τι εχουν δωσει.

η μερα δεν ειναι ετσι. θυμασαι. πληρωσα...ιδρωσα...γαμησα...γαμηθηκα.

ειναι αυτα που εσκεμενα ή εν αγνοια μας της δωσαμε ή που ξεχασαμε φευγοντας για λιγο απο αυτη.

σε μια γωνια της δικης μου νυχτας, οι ηχοι στερευουν απο φως. εμφανης η ελλειψη απο σιδερωμενα κοστουμια. δε θα δεις μεϊκ-απ και καθαρα νυχια. τα τσιγαρα θα τελειωσουν πανω στις γοπες τους και οι ανασες δεν φτυνουν οδοντοκρεμα ή τσιχλες μεντα. ντεσιμπελ καβαλα στην υγρασια, σκουρια χωρις αποψη. λασπη με χημικα καταλοιπα.

δεν ειναι εικονες για περιοδικο ή "εναλλακτικο" εντυπο, σαν κι αυτα που πραγματευονται το διαφορετικο. δεν ειναι ρεπορταζ για πρεζακια που θα σε κανουν να σκεφτεις τον ξεπεσμο της κοινωνιας, ουτε φοκλορ παραγκες με πεινασμενα εκθεματα, δολωμα για αλλο ενα ντονεϊσον. δεν εχει χωρο για θλιψη. σημασια εχει να βρεις αδειο χωρο στο νου που να χωρεσεις τη νυστα σου.

ουτε καν φτηνη μπυρα. τσιγαρο στα κρυφα. 

αυτη η νυχτα δε σου δινει. ειναι λοτταρια. οτι σου τυχει. λιγα περιθωρια σου αφηνει ετσι για να ταιριαξεις λιγη απο τη μουσικη που κουβαλα το μυαλο σου. αυτη ειναι η πολυτελεια.

για τον καθενα ολα μοιαζουν -αλλα και ειναι, διαφορετικα.

περπατας παρεα με τους Gun Club και σε παρατανε στη γωνια στο 7-eleven. μπαινεις για μια σοκολατα και πληρωνεις σε φιορινια ουγγαριας στον ταμια που ειναι ο εξηκοστος-εβδομος Ramone...στη σταση περιμενουν με τα οργανα κρεμασμενα στην πλατη, καρφωμενα ολα στον ιδιο ενισχυτη, οι Beasts of Bourbon. αφηνεις να περασει ενα λεωφορειο κι αλλο ενα περιμενοντας ματαια μπας και σε φορτωσουν στο ταξι τους για την αυστραλια...ματαια.

οι πορνες του Wan Chai, προσποιουνται λαγνεια με φουστες Lambada και μπιτακια 2Unlimited...πιο 'κει. "what is love?" σε λιμασμενους gweilo με XXL πουκαμισες. ποερτιερηδες οι Mummies.

σταματας για ντονερ και σε σερβιρουν οι Man Or Astroman...δεν πληρωνεις, σε κερνανε και παρατανε τον παγκο. εκτοξευονται και μετασχηματιζονται σε μικρες μπαλλες πλαστικο. μενω παλι μονος. προχωραω...

ο καθενας κανει το δικο του πλιατσικο στα δευτερολεπτα που του αναλογουν. εξ'αλλου οι υπολοιποι κοιμουνται και προετοιμαζουν την ημερησια καθημερινοτητα. καποιοι που ματαια και επι χρονια αναζητουν το φως μεσα στη νυχτα, βαφτιζονται ως ηλιθιοι. απλα και δημοκρατικα.

συχνα τρομαζω στην ιδεα οτι καποτε θα παψει να υπαρχει η νυχτα, διοτι οι εν λογω ηλιθιοι την "κατεκτησαν" και τη γεμισαν φωτα και ενισχυτες...δε λεω καλα αυτα, αλλα ας πανε να γαμηθουν τα δηθεν πλασματα της νυχτας. και οχι σε σεντονια ή ορθια σε τουαλετες κλαμπ...στη λασπη.

θες ινταστριαλ, λακη; ελα λολα ενα μηλο...

θες χαουζακια, λιλικα; ζητα απο το φιλο που στραγγιζει τα ντενεκεδακια απο τις μπυρες των χοντρων, να στο κανει ισως και τραϊμπαλ...

μηπως παιζει κανενα σουγκεηζ, τονυ; ελα στον Τσαντρα που κοιταει με αγωνια το βιντσι με τα σιδερα στο πηγαδι να χαζεψετε παρεα κατα τις τρεις το πρωι.

αυτη ειναι η νυχτα που σου "παιρνει" και το ξερεις. πιο ειλικρινης απο τη μουφα που βολοδερνεις με σκισμενο τζην, ετσι για να νιωσεις εστω λιγακι σοσιαλ ρητζεκτ.

βαζω λιγο απο το καινουριο των Poni Hoax να παιζει και ενα αισθημα ντροπης προς την ωρα με κανει να το σταματησω. δε θελω μουσικη αποψε. απο αυριο ισως...προτιμω τη νυχτα σκετη, ενιοτε.

ο Louis Tillet αγκαλια με τον Ed Kuepper χασκογελαν πισω απο ενα καμενο μοτελ...η ερημος της ωκεανιας με κυνηγα ακομη.

A Classic Education - Baby, It's Fine

Cold Cave - People Are Poison
Golden Grrrls - Older Today
Golden Grrrls - Wrld Peace
Granville - Jersey
GRMLN - Night Racer
Just Handshakes - London Bound
Nantes - Avid
Poni Hoax - Blood & Soda
Poni Hoax - The Word
Still Corners - Strange Pleasures  -  Berlin Lovers
The Acbs - Television
The Lemon Queen - Loin De Moi
This Vision -  Hungry Heart
Tropic of Cancer - The One Left

απο εδω

last days of sorrow

 

σε ρυθμους προωρης υγρασιας, ολιγης σηπτικης οσμης και διασπαρτης βουδιστικης κατανυξης, ολοι περιμεναν την ελευση του ετους φιδιου. τα δωρο-πακετα-προσφορα με τα χαρτια υγειας και τα μυξομαντηλα φορτωθηκαν στα καροτσια του σουπερμαρκετ και καμποσα κοκκινα αρχιδο-καμπανακια κρεμαστηκαν στις πορτες, ετσι για το καλο. το καλο που ψαχνουν ολοι μεσα στα εμπορικα κεντρα, στα γεματα εστιατορια και στις ατελειωτες κυλλιομενες σκαλες του μετρο. εμενα με βρηκε χαραμα να περιμενω το πρωτο λεωφορειο για πισω...

δεν μπορω να δω απεναντι στο τσιμ σα τσουι. απεχει τριακοσια μετρα θαλασσας. αχνα φαινονται τα πορτοκαλι και κοκκινα δρακακια που κρεμονται απο ενα λουι-βιτον καταστημα-θηριο. πρωινα ταξι περνανε ως συνηθως αδεια απο μπροστα μου και παλευω να τα αγνοησω. απλα βαριεμαι και παραδοξως εμαθα να μην νυσταζω. κατι εμαθα εν τελει.

οι ωτοασπιδες που ολο το βραδυ προσεθεταν αλλη χροια στο σφυροκοπημα των βραχων, αντικατασταθηκαν απο τα ακουστικα...

αρχιζουν οι πρωτες μπασσογραμμες, μπαινουν λιγα συνθ. κανουν την αχλυ βαρυτερη.

χανω το λεωφορειο, κοιταζοντας με γυρισμενη την πλατη το βρωμικο βικτωρια χαρμπορ. θελω να καπνισω αλλα δεν μπορω να βγαλω τα χερια απο τις τσεπες. απλα προσπαθω να αφαιρεσω καθε τι που προσθετει χρωμα στον οριζοντα μου. ευτυχως ειναι λιγα αυτα που χρωματιζουν.

θα προσπαθησω να πω τι μου θυμιζει. και απο εικονες και απο μελωδιες. στα ευκολα ειναι που μου ηρθαν οι Pink Turns Blue και τα κατεβασματα των Felt και οι κιθαρισμοι των Comet Gain Και των Wake, ο λυρισμος των πρωιμων Cure (που ποτε ειλικρινα δεν πολυ-χωνεψα), αλλα πανω απο ολα, αυτη η παραγωγη που μου εφερε αναλογες, οπου ανετα θα μπορουσαν να ηταν κυκλοφοριες της Creep ή καποιας αλλης ελληνικης προελευσης "εταιρειας". με πηγε πισω στα τελη του ογδοντα-αρχες εννενηντα. θα μπορουσαν ανετα να ειναι στις λιστες της Cherry Red. ισως....αντε γαμησου και απλα ακου.

τοσα χρονια περασαν και δεν βαρεθηκες αυτην τη μαλακισμενη μονομανια της υπεραναλυσης;

σημερα ξημερωσε αργια για το τοπικο εθνος. σχολεια κλειστα. δουλειες γραφειου, απο βδομαδα. ο μονος σταθερος στο ραντεβου, ειναι ο γερος με το εγκεφαλικο που προσπαθει εδω και μηνες να ξανακανει ταϊ τσι. μαζι του κανει και η ινδονησια οικιακη βοηθος (αυτη δηλαδη μονο κανει και στο τελος ισως γινει και σαολιν).

στο λεωφορειο εχει μονο αλογομουρηδες ηλικιωμενους που πανε πρωι πρωι για την ιπποδρομια του σα-τιν. εφημεριδες με προγνωστικα, λιωμενες απο τη μελετη, κρυμμενες στη μασχαλη. βρωμικα δαχτυλα με χρυσα μονοπετρα και μακρυα νυχια. κατραμι χρωμο-σαμπουαν και σαπισμενη οδοντογλυφιδα. σε καθε σταση ανεβαινουν και αλλοι. μιλανε φωναζοντας. δεν ξερω τι λενε. υποθετω οτι ξερουν ολες τις λεπτομερειες. ακομα και ποσες πουτσοτριχες εχει ο ταδε αναβατης ή ποτε πηγε αιμα τη δεινα φοραδα. παθος κι αυτο.

το new life τελειωνει.

ο καθενας με το δικο του.

 

Come On. Stand Out.\ 7bit Hero

Day \ Amor De Dias
Pittura Infamante \ Girls Names
Selenite \ Hello Kurt
Glow \ Hibou
Melt \ Kamp!
Hit Me \ Kill Krinkle Club
Motorway \ Little Boots
Girlfriend \ Misty Miller
My Song 9 \ Nova Heart
Simple Perfect Life \ Palms On Fire
Chosen Seed \ Sacred Animals
Architectured Love (with Le Prix) \ Sally Shapiro
Vacation \ SPLASHH
Teenage \ Veronica Falls
Outside The Night (Blondes Remix) \ Von Haze
Isn't This \ Yung Life

 Get it from here...